1¶ Nana, kua kitea katoatia tenei e toku kanohi, kua rongo toku taringa, kua mohio.
1Se, mit Øje har skuet alt dette, mit Øre har hørt og mærket sig det;
2Ko ta koutou e mohio na, ko taku ano tena e mohio nei: kahore hoki ahau i hoki iho i a koutou.
2hvad I ved, ved også jeg, jeg falder ikke igennem for jer.
3Ina, e whai kupu ano ahau ki te Kaha Rawa: a e hiahia ana ki te korerorero ki te Atua.
3Men til den Almægtige vil jeg tale, med Gud er jeg sindet at gå i Rette,
4Ko koutou ia, he hunga tito i te teka, he rata horihori noa koutou katoa.
4mens I smører på med Løgn; usle Læger er I til Hobe.
5Te pai na, me i mutu rawa a koutou korero! Ko to koutou whakaaro nui hoki tena.
5Om I dog vilde tie stille, så kunde I regnes for vise!
6Tena ra, whakarongo mai ki taku tautohe, maharatia nga whawhai a oku ngutu.
6Hør dog mit Klagemål, mærk mine Læbers Anklage!
7Me tautoko ta te Atua ki te kupu kino? me tautoko ranei tana ki te tinihanga?
7Forsvarer I Gud med Uret, forsvarer I ham med Svig?
8Ka whakapai kanohi koia koutou ki a ia? Ma koutou ranei ta te Atua tautohe?
8Vil I tage Parti for ham, vil I træde i Skranken for Gud?
9He pai ranei kia rapua ta koutou e ia? E maminga ranei koutou ki a ia, e pera me tetahi ka maminga nei ki te tangata?
9Går det godt, når han ransager eder, kan I narre ham, som man narrer et Menneske?
10He pono ka whakahe ia ki a koutou ki te whakapai puku koutou i te kanohi.
10Revse jer vil han alvorligt, om I lader som intet og dog er partiske.
11E kore ranei koutou e mataku ki tona nui? E kore ranei te wehi ki a ia e tau ki a koutou?
11Vil ikke hans Højhed skræmme jer og hans Rædsel falde på eder?
12Ko a koutou pepeha nunui he whakatauki no te pungarehu, ko o koutou parepare he parepare paru.
12Eders Tankesprog bliver til Askesprog, som Skjolde af Ler eders Skjolde.
13¶ Kati te korero, waiho noa iho ahau, kia korero ai ahau, ahakoa pa mai te aha ki ahau.
13Ti stille, at jeg kan tale, så overgå mig, hvad der vil!
14He aha oku kikokiko i ngaua ai e oku niho? He aha toku wairua i waiho ai e ahau i roto i toku ringa?
14Jeg vil bære mit Kød i Tænderne og tage mit Liv i min Hånd;
15Ahakoa whakamate noa ia i ahau, ka tatari tonu ahau ki a ia: otiia ka mau tonu ahau ki oku ara i tona aroaro.
15se, han slår mig ihjel, jeg har intet Håb, dog lægger jeg for ham min Færd.
16Ko tenei hoki hei oranga moku; e kore hoki te tangata atuakore e tae mai ki tona aroaro.
16Det er i sig selv en Sejr for mig, thi en vanhellig vover sig ikke til ham!
17Ata whakarongo ki aku korero: kia anga mai o koutou taringa ki taku e whakapuaki nei.
17Hør nu ret på mit Ord, lad mig tale for eders Ører!
18Na kua takoto taku mo te whakawa; e mohio ana ahau he tika ahau.
18Se, til Rettergang er jeg rede, jeg ved, at Retten er min!
19Ko wai ia hei totohe ki ahau? Ka whakarongo puku hoki ahau aianei, a ka hemo ahau.
19Hvem kan vel trætte med mig? Da skulde jeg tie og opgive Ånden!
20Engari kaua nga mea e rua e meatia mai ki ahau; katahi ahau ka kore e huna i ahau i tou mata.
20Kun for to Ting skåne du mig, så kryber jeg ikke i Skjul for dig:
21Kia matara atu tou ringa ki tawhiti i ahau; a kaua ahau e whakawehia e te mataku ki a koe.
21Din Hånd må du tage fra mig, din Rædsel skræmme mig ikke!
22Ko reira, mau e karanga, a maku e whakao atu; maku ranei e korero, a mau e whakahoki kupu mai ki ahau.
22Så stævn mig, og jeg skal svare, eller jeg vil tale, og du skal svare!
23¶ Ka hia ra oku kino, oku hara? Meinga ahau kia matau ki toku he me toku hara.
23Hvor stor er min Skyld og Synd? Lad mig vide min Brøde og Synd!
24He aha tou mata i huna ai e koe? He aha ahau i kiia ai e koe he hoariri?
24Hvi skjuler du dog dit Åsyn og regner mig for din Fjende?
25E kapokapohia ranei e koe te pakawha e puhia haeretia ana? E whaia ranei e koe te papapa maroke?
25Vil du skræmme et henvejret Blad, forfølge et vissent Strå,
26Kei te tuhituhi na hoki koe i nga mea kawa moku, e mea ana hoki kia riro mai i ahau nga he o toku taitamarikitanga.
26at du skriver mig så bitter en Dom og lader mig arve min Ungdoms Skyld,
27Karapitia iho e koe oku waewae ki te rakau, he mea tohu nau oku ara katoa, a he mea tuhi nau oku takahanga waewae tawhio noa:
27lægger mine Fødder i Blokken, vogter på alle mine Veje. indkredser mine Fødders Trin!
28Ahakoa toku rite kei te mea pirau, e memeha noa ana, kei te kakahu e kainga ana e te purehurehu.
28Og så er han dog som smuldrende Trøske, som Klæder, der ædes op af Møl,