¹¶ He himene na Rawiri, hei whakamahara. E Ihowa, kaua e whakatupehupehu mai ki ahau ina riri koe, kaua ano ahau e pakia ina arita koe.

¹(En salme af David. Lehazkir.) HERRE, revs mig ej i din vrede, tugt mig ej i din Harme!

²Titi tonu hoki au pere ki ahau: kaha rawa te pehi a tou ringa i ahau.

²Thi dine pile sidder i mig, din Hånd har lagt sig på mig.

³Kahore he wahi ora o oku kikokiko, na tou riri hoki: kahore ano e ata takoto oku wheua, noku i hara nei.

³Intet er karskt på min Krop for din Vredes Skyld, intet uskadt i mine Ledemod for mine Synders Skyld;

⁴Kua taupokina iho hoki toku matenga e oku kino: ano he pikaunga taimaha e pehi rawa ana i ahau.

⁴thi over mit Hoved skyller min Brøde som en tyngende Byrde, for tung for mig.

⁵E piro ana oku whiunga, kua pirau i taku mahi poauau.

⁵Mine Sår både stinker og rådner, for min Dårskabs Skyld går jeg bøjet;

⁶E whakawiria ana ahau, piko rawa; e tangi haere ana i te roa o te ra.

⁶jeg er såre nedtrykt, sorgfuld vandrer jeg Dagen lang.

⁷Kei te tahuna hoki toku hope, kapi tonu: kahore hoki he wahi ora o oku kikokiko.

⁷Thi Lænderne er fulde af Brand, intet er karskt på min Krop,

⁸Kua kore oku kaha, maru rawa ahau: hamama ana taku aue i te mamae o toku ngakau.

⁸jeg er lammet og fuldkommen knust, jeg skriger i Hjertets Vånde.

⁹E te Ariki, kei tou aroaro oku hiahia katoa; kahore hoki e ngaro i a koe taku aue.

⁹HERRE, du kender al min Attrå, mit Suk er ej skjult for dig;

¹⁰Kihakiha kau toku ngakau, kua hemo toku kaha: me te marama o oku kanohi, kua kore hoki ena oku.

¹⁰mit Hjerte banker, min Kraft har svigtet, selv mit Øje har mistet sin Glans.

¹¹Matara noa atu i toku mate te turanga mai o nga tangata i aroha mai ki ahau, o oku hoa hoki; i tawhiti ano oku whanaunga e tu ke mai ana.

¹¹For min Plages Skyld flyr mig Ven og Frænde, mine Nærmeste holder sig fjert;

¹²¶ E whakatakoto mahanga ana moku te hunga e whai ana i ahau kia whakamatea; he nanakia ano nga kupu a te hunga e rapu ana i te he moku; he whakaaro tinihanga ano a ratou a pau noa te ra.

¹²de, der vil mig til Livs, sætter Snarer, og de, der vil mig ondt, lægger Råd om Fordærv, de tænker Dagen igennem på Svig.

¹³Ko ahau ia, i rite ki te turi, kihai i rongo, ki te tangata wahangu, kahore nei e hamamu tona mangai.

¹³Men jeg er som en døv, der intet hører, som en stum, der ej åbner sin Mund,

¹⁴Na rite tonu ahau ki te tangata kahore nei e rongo, kahore nei he whakatupehupehu i tona mangai.

¹⁴som en Mand, der ikke kan høre, i hvis Mund der ikke er Svar.

¹⁵E tumanako nei hoki ahau ki a koe, e Ihowa: ka whakahoki kupu mai ano koe, e te Ariki, e toku Atua.

¹⁵Thi til dig står mit Håb, o HERRE, du vil bønhøre, Herre min Gud,

¹⁶I mea hoki ahau, Kei koa mai ratou ki ahau: ka paheke toku waewae, ka whakahihi ratou ki ahau.

¹⁶når jeg siger: "Lad dem ikke glæde sig over mig, hovmode sig over min vaklende Fod!"

¹⁷Ko ahau hoki, meake kopa, a kei inua tonu i ahau toku pouri.

¹⁷Thi jeg står allerede for Fald, mine Smerter minder mig stadig;

¹⁸Ka whaki hoki ahau i toku kino, ka pouri mo toku hara.

¹⁸thi jeg må bekende min Skyld må sørge over min Synd.

¹⁹Ko oku hoariri ia hauhau tonu, kaha tonu; kua tokomaha ano te hunga e kino noa ana ki ahau.

¹⁹Mange er de, der med Urette er mine Fjender, talrige de, der hader mig uden Grund,

²⁰He hoariri ano ki ahau te hunga e utu ana i te pai ki te kino: moku e whai ana i te pai.

²⁰som lønner mig godt med ondt, som står mig imod, fordi jeg søger det gode.

²¹Kaua ahau e whakarerea, e Ihowa, e toku Atua; kei mamao atu koe i ahau.

²¹HERRE, forlad mig ikke, min Gud, hold dig ikke borte fra mig,

²²Hohoro ki te awhina i ahau, e te Ariki, e toku whakaoranga.

²²il mig til Hjælp, o Herre, min Frelse!