1¶ E taea ranei a Rewiatana te kukume mai e koe ki te matau? te pehi ranei i tona arero ki te aho?
1(H40-25) Ziehst du das Krokodil mit der Angel heraus, legst du ihm einen Zaum ins Maul?
2E whakanohoia ranei e koe he aho ki tona ihu? E pokaia ranei e koe tona kauae ki te matau?
2(H40-26) Kannst du einen Ring an seine Nase legen und einen Haken durch seine Kinnbacken stoßen?
3E maha ranei ana inoi ki a koe? E korero ngawari ranei ia ki a koe?
3(H40-27) Wird es dich lange bitten oder dir Zärtlichkeiten sagen?
4E whakarite kawenata ranei ia ki a koe? e riro ai ia i a koe hei pononga oti tonu mai?
4(H40-28) Wird es einen Bund mit dir schließen, daß du es zum ewigen Knechte machest?
5Ka rite ranei ia ki te manu hei mea takaro mau? E herea ranei ia e koe hei mea ma au kotiro?
5(H40-29) Kannst du mit ihm spielen wie mit einem Vögelein, oder es anbinden für deine Mädchen?
6E waiho ranei ia hei taonga hokohoko ma nga ropu tangata hi ika? E wehewehea atu ranei ma nga kaihokohoko?
6(H40-30) Verkaufen es die Genossen untereinander, oder teilen es die Händler unter sich?
7E kapi ranei tona kiri i o tao? tona pane i nga wero ika?
7(H40-31) Kannst du seine Haut mit Pfeilen spicken und mit Fischerhaken seinen Kopf?
8Kia pa tou ringa ki a ia; maharatia te whawhai, a kei pena a mua.
8(H40-32) Lege deine Hand daran. Du wirst des Kampfes nicht vergessen, wirst es nicht zum zweitenmal tun!
9Nana, he hori kau te manako ki a ia: e kore ranei tetahi e hinga noa ki te kite kau atu i a ia?
9(H41-1) Siehe, die Hoffnung auf dasselbe wird getäuscht; fällt man nicht schon bei seinem Anblick dahin?
10Kahore he tangata e maia rawa hei whakaoho i a ia: na ko wai e tu ki toku aroaro?
10(H41-2) Niemand ist so kühn, daß er es reizen möchte; wer kann aber vor Mir bestehen?
11¶ Ko wai te tangata nana te mea kua takoto wawe ki ahau, e whakautu ai ahau ki a ia? Ahakoa he aha te mea i raro i nga rangi, puta noa, naku katoa.
11(H41-3) Wer ist mir zuvorgekommen, daß ich es ihm vergelte? Unter dem ganzen Himmel ist alles mein!
12E kore e huna e ahau te korero mo ona wahi, mo tona kaha, mo te ataahua hoki o tona hanganga.
12(H41-4) Ich will von seinen Gliedern nicht schweigen, sondern reden von seiner großen und schönen Gestalt.
13Ma wai e tihore a waho o tona kakahu? Ko wai e tae ki tana paraire rererua?
13(H41-5) Wer entblößt es von seinem Schuppenpanzer und greift ihm in sein doppeltes Gebiß?
14Ma wai e whakatuwhera nga tatau o tona mata? He wehi kei ona niho a taka noa.
14(H41-6) Wer öffnet die Türen seines Rachens? Seine Zähne verbreiten Schrecken.
15Ko tana e whakamanamana ai ko ona unahi pakari; tutaki rawa pera i te hiri piri tonu.
15(H41-7) Prächtig sind seine starken Schilder, fest zusammengeschlossen und versiegelt;
16Na, i te tata tonu o tetahi ki tetahi, e kore te hau e puta i waenga.
16(H41-8) einer fügt sich an den andern, daß kein Luftzug dazwischen kommt;
17Piri tonu ratou ki a ratou ano; mau tonu, e kore ano e taea te wehe.
17(H41-9) sie hängen fest zusammen, sind geschlossen und trennen sich nicht.
18Ka tihe ia, ka kowha mai te marama; a ko te rite i ona kanohi kei nga kamo o te ata.
18(H41-10) Sein Niesen strahlt wie Licht, und seine Augen sind wie die Wimpern der Morgenröte.
19E puta ana mai i tona mangai he rama mura, mokowhiti ana nga koraahi.
19(H41-11) Aus seinem Rachen schießen Fackeln, Feuerfunken entsprühen ihm.
20Puta ana te paowa i ona pongaponga, me te mea no te kohua e koropupu ana, no te otaota e kaia ana.
20(H41-12) Dampf geht auf von seinen Nüstern, und der Sumpf wird wie ein siedender Topf.
21Ngiha ana nga waro i tona ha, rere atu ana te mura i tona mangai.
21(H41-13) Sein Atem facht Kohlen an, eine Flamme schießt aus seinem Munde.
22Kei tona kaki te kaha e noho ana, e tuapa ana te pawera i tona aroaro.
22(H41-14) Stärke wohnt auf seinem Nacken und Schrecken zieht vor ihm her.
23Ko ona kikokiko tawerewere piri tonu: maro tonu ki runga ki a ia; e kore e taea te whakakorikori.
23(H41-15) Die Wampen seines Fleisches sitzen fest wie angegossen und bewegen sich nicht.
24Pakari tonu tona ngakau ano he kamaka; ae ra, maro tonu ano ko to raro kohatu huri..
24(H41-16) Sein Herz ist hart wie Stein und so fest wie der untere Mühlstein.
25Ka whakarewa ia i a ia ki runga, ka wehi nga tangata nunui: na te pororaru ka porangi noa iho ratou.
25(H41-17) Die Helden erbeben, wenn es auffährt; vor Zittern geht ihr Bogen fehl.
26Ki te whai tetahi i a ia ki te hoari, e kore e taea; ahakoa e te tao, e te pere, e te koikoi ranei.
26(H41-18) Greift man es mit dem Schwerte an, so haftet dieses nicht, kein Speer, kein Wurfspieß und kein Pfeil.
27Ki tona whakaaro he kakau witi te rino, he rakau popopopo te parahi.
27(H41-19) Es achtet Eisen für einen Strohhalm, und Erz für faules Holz.
28E kore ia e tahuti i te pere: ki a ia ka meinga noatia nga kohatu o te kotaha hei papapa.
28(H41-20) Kein Pfeil vermag es in die Flucht zu schlagen, und Schleudersteine fallen wie Spreu von ihm ab.
29Kiia ake e ia nga patu hei papapa: e kataina ana e ia te huhu o te tao.
29(H41-21) Es achtet die Keule für einen Halm und verlacht das Sausen der Spieße.
30Ko raro ona e rite ana ki te kohatu koikoi: e wharikitia ana e ia a runga o te paru ano he patunga witi.
30(H41-22) Unter ihm sind spitze Scherben, es zieht wie ein Dreschschlitten über den Schlamm dahin.
31E meinga ana e ia te rire kia koropupu ano he kohua, me te moana kia rite ki te hinu.
31(H41-23) Es macht die Tiefe sieden wie einen Kessel, macht das Meer zu einem Salbentopf.
32E hangaia ana e ia he huarahi kia marama i muri i a ia; tera e maharatia he hina te moana.
32(H41-24) Hinter ihm her leuchtet der Pfad, es macht die Flut den Silberhaaren gleich.
33I te whenua nei kahore he mea hei rite mona, he mea i hanga nei kahore ona wehi.
33(H41-25) Auf Erden ist nicht seinesgleichen; es ist gemacht, um ohne Furcht zu sein.
34E titiro ana ia ki nga mea tiketike katoa: he kingi ia mo nga tama katoa a te whakapehapeha.
34(H41-26) Es schaut alle Hohen furchtlos an, es ist ein König über alle Stolzen.