1¶ Ki te tino kaiwhakatangi. He himene, he waiata. Hamama, e te whenua katoa, ki te Atua:
1Džiaugsmingai šauk Dievui, visa žeme!
2Himenetia te kororia o tona ingoa, kia whai kororia te whakamoemiti ki a ia.
2Giedokite apie Jo vardo garbę, šlovinkite ir girkite Jį.
3Mea atu ki te Atua, Ano te wehi o au mahi! Ma te nui o tou kaha e ngohengohe ai ou hoariri ki a koe.
3Sakykite Dievui: “Kokie didingi Tavo darbai! Dėl didelės Tavo galios lenkiasi Tau priešai.
4E koropiko katoa te whenua ki a koe; ka himene ki a koe; ka himene ratou ki tou ingoa. (Hera.
4Visa žemė tegarbina Tave, tegieda Tau ir tegarsina Tavo vardą!”
5Haere mai kia kite i nga mahi a te Atua: mataku rawa tana mahi ki nga tama a te tangata.
5Ateikite ir matykite Dievo darbus! Jis baisių dalykų padarė tarp žmonių!
6Nana i mea te moana hei tuawhenua: haere a waewae ana ratou ra roto i te awa; hari ana matou ki a ia i reira.
6Jis pavertė jūrą sausuma, per upę pėsčius pervedė. Tad džiaukimės Juo!
7Ko tona kawanatanga tuturu tonu i runga i tona kaha; e titiro ana ona kanohi ki nga tauiwi; kei whakakake te hunga tutu. (Hera.
7Jis viešpatauja savo galybe per amžius. Jo akys stebi tautas maištininkai tegul nesididžiuoja!
8¶ Whakapaingia to tatou Atua, e nga iwi; kia rangona te reo whakamoemiti ki a ia.
8Laiminkite, tautos, mūsų Dievą, tebūna girdimas Jo gyriaus garsas.
9Nana nei hoki i mau ai to tatou wairua ki te ora, kahore hoki e tukua e ia o tatou waewae kia nekehia.
9Jis mūsų gyvybę išlaiko, neleidžia suklupti mūsų kojai.
10Kua whakamatauria hoki matou e koe, e te Atua: whakarewaia ana matou e koe, ano he hiriwa e whakarewaia ana.
10Tu ištyrei mus, Dieve, apvalei mus ugnimi kaip sidabrą.
11Kua kawea nei matou e koe ki roto ki te kupenga: whakapikaua ana e koe te mea whakamamae ki o matou hope.
11Tu įvedei mus į spąstus, uždėjai sunkią naštą mums ant strėnų.
12I meinga ano e koe o matou upoko kia ekengia hoihotia e te tangata; i ra roto matou i te kapura, i te wai: heoi whakaputaina mai ana matou e koe ki te wahi momona.
12Tu leidai žmonėms joti mums per galvas. Mes turėjome eiti per ugnį ir vandenį. Bet Tu išvedei mus į laisvę.
13¶ Ka tomo ahau me nga tahunga tinana ki tou whare; ka whakamana ahau i aku kupu taurangi ki a koe,
13Su aukomis į Tavo namus aš įeisiu ir ištesėsiu savo įžadus,
14Era i puaki i oku ngutu, i korerotia e toku mangai i ahau e pouri ana.
14kuriuos ištarė mano lūpos ir varge burna pažadėjo.
15Ka whakaekea e ahau mau nga mea momona hei tahunga tinana, ngatahi ano me te mea kakara o nga hipi toa; ka tukua e ahau he puru, he koati. (Hera.
15Aukosiu Tau riebias deginamąsias aukas, avinų taukus deginsiu, paruošiu jaučius ir ožius.
16Haere mai, whakarongo, e koutou katoa e wehi ana ki te Atua, a maku e whakapuaki tana i mea ai ki toku wairua.
16Ateikite, klausykite visi, kurie bijote Dievo, papasakosiu, ką Jis padarė mano sielai.
17I tangi toku mangai ki a ia: i whakanuia ano ia e toku arero.
17Jo šaukiausi savo burna, aukštinau Jį savo liežuviu.
18Ki te whakaaroa e toku ngakau te he, e kore te Ariki e whakarongo mai.
18Jei nedorai elgtis būčiau ketinęs širdyje, tai Viešpats nebūtų išklausęs.
19Nei ra he pono kua whakarongo te Atua, kua tahuri ia ki toku reo inoi.
19Bet Dievas tikrai išklausė, Jis priėmė manąją maldą.
20Kia whakapaingia te Atua, kihai nei i whakapeau ke i taku inoi, i tana atawhai hoki ki ahau.
20Palaimintas Dievas, kuris neatmetė mano maldos ir neatitolino nuo manęs savo gailestingumo.