1¶ Kia hari ki a Ihowa, e te hunga tika: he mea ataahua te whakamoemiti ma te hunga kore he.
1Juble, I rettferdige, i Herren! For de opriktige sømmer sig lovsang.
2Whakamoemiti ki a Ihowa i runga i te hapa; himene ki a ia i runga i te hatere kotahi tekau nei nga aho.
2Pris Herren med citar, lovsyng ham til tistrenget harpe!
3Waiatatia ki a ia he waiata hou: kia tika te whakatangi, kia nui te reo.
3Syng en ny sang for ham, spill liflig med frydesang!
4No te mea he tika te kupu a Ihowa, a kei runga i te pono ana mahi katoa.
4For Herrens ord er sant, og all hans gjerning er trofast.
5E paingia ana e ia te tika me te whakawa: ki tonu te whenua i te atawhai a Ihowa.
5Han elsker rettferdighet og rett; jorden er full av Herrens miskunnhet.
6Na te kupu a Ihowa nga rangi i hanga; ko nga mano katoa hoki o reira na te ha o tona mangai.
6Himlene er skapt ved Herrens ord, og all deres hær ved hans munns ånde.
7He mea huihui e ia nga wai o te moana, ano he puranga; he mea whawhao e ia te rire ki nga pakoro.
7Han samler havets vann som en dynge, han legger de dype vann i forrådshus.
8Kia wehi te whenua katoa ki a Ihowa; kia ohooho nga tangata katoa o te ao ki a ia.
8All jorden frykte for Herren, for ham beve alle de som bor på jorderike!
9I ki hoki ia, a kua oti: i whakahau, a tu tonu iho.
9For han talte, og det skjedde; han bød, og det stod der.
10E whakataka ana e Ihowa te whakaaro o nga tauiwi: e whakakahoretia ana e ia nga meatanga a nga iwi.
10Herren omstøter hedningenes råd, han gjør folkenes tanker til intet.
11Ko te whakaaro o Ihowa, tu tonu ake ake; ko nga meatanga a tona ngakau kei tena whakatupuranga, kei tena whakatupuranga.
11Herrens råd står fast evindelig, hans hjertes tanker fra slekt til slekt.
12¶ Ka hari te iwi no ratou nei Atua a Ihowa, te iwi kua whiriwhiria e ia hei taonga tupu mona.
12Salig er det folk hvis Gud Herren er, det folk han har utvalgt til sin arv.
13E titiro iho ana a Ihowa i te rangi: e kite ana ia i nga tama katoa a te tangata.
13Fra himmelen skuer Herren ned han ser alle menneskenes barn.
14Kei tona wahi nohoanga ia e matakitaki iho ana ki nga tangata katoa o te whenua.
14Fra det sted hvor han bor, ser han ned til alle dem som bor på jorden,
15Nana i hanga nga ngakau o ratou katoa, e mohiotia ana e ia a ratou mahi katoa.
15han som har skapt deres hjerter alle sammen, han som gir akt på alle deres gjerninger.
16E kore tetahi kingi e ora i te nui o te ope, e kore e ora te marohirohi i te nui o te kaha.
16En konge frelses ikke ved sin store makt, en helt reddes ikke ved sin store kraft.
17He mea teka te hoiho hei whakaora; ehara ano tona kaha nui i te mea e mawhiti ai.
17Hesten er ikke å stole på til frelse, og med sin store styrke redder den ikke.
18Nana, kei runga i te hunga e wehi ana i a ia te kanohi o Ihowa, kei te hunga e tumanako ana ki tana mahi tohu;
18Se, Herrens øie ser til dem som frykter ham, som bier på hans miskunnhet,
19Hei whakaora i o ratou wairua kei mate, hei mea i a ratou kia ora i te wa o te hemokai.
19for å utfri deres sjel fra døden og holde dem i live i hungersnød.
20Kua tatari nei o tatou wairua ki a Ihowa; ko ia to tatou kaiawhina, to tatou whakangungu rakau.
20Vår sjel bier på Herren; han er vår hjelp og vårt skjold.
21Hari tonu to tatou ngakau ki a ia; no tatou hoki i whakawhirinaki ki tona ingoa tapu.
21For i ham fryder vårt hjerte sig, fordi vi setter vår lit til hans hellige navn.
22E Ihowa, hei runga i a matou tau mahi tohu; kia rite hoki ki ta matou tumanako ki a koe.
22Din miskunnhet, Herre, være over oss, således som vi håper på dig!