1¶ Tena ra, whakarongo, e Hopa, ki aku korero, kia whai taringa ki aku kupu katoa.
1POR tanto, Job, oye ahora mis razones, Y escucha todas mis palabras.
2Nana, kua puaki nei toku mangai, kei te korero toku arero i roto i toku mangai.
2He aquí yo abriré ahora mi boca, Y mi lengua hablará en mi garganta.
3Ma aku kupu e whakapuaki te tika o toku ngakau; ka korero pono oku ngutu i ta ratou e matau ana.
3Mis razones declararán la rectitud de mi corazón, Y mis labios proferirán pura sabiduría.
4He mea hanga ahau na te Wairua o te Atua, a na te manawa o te Kaha Rawa ahau i whai ora ai.
4El espíritu de Dios me hizo, Y la inspiración del Omnipotente me dió vida.
5Ki te taea e koe, whakahokia mai e koe he kupu ki ahau; whakatikaia au korero ki toku aroaro, e tu ki runga.
5Si pudieres, respóndeme: Dispón tus palabras, está delante de mí.
6Nana, ko toku anga ki te Atua he pena hoki i tau; he mea hanga nei ano hoki ahau ki te paru.
6Heme aquí á mí en lugar de Dios, conforme á tu dicho: De lodo soy yo también formado.
7Nana, e kore te wehi ki ahau e whakawehi i a koe; e kore ano hoki toku ringa e taimaha iho ki a koe.
7He aquí que mi terror no te espantará, Ni mi mano se agravará sobre ti.
8¶ He pono kua hakiri oku taringa ki au kupu, a kua rongo atu ahau i te reo o au kupu, e mea ana,
8De cierto tú dijiste á oídos míos, Y yo oí la voz de tus palabras que decían:
9He ma ahau, kahore oku he; he harakore ahau, kahore hoki he kino i roto i ahau:
9Yo soy limpio y sin defecto; Y soy inocente, y no hay maldad en mí.
10Na e rapu ana ia i te take riri ki ahau, e kiia ana ahau e ia he hoariri nona;
10He aquí que él buscó achaques contra mí, Y me tiene por su enemigo;
11E karapitia ana e ia oku waewae ki te rakau, e ata titiro ana ia ki oku hikoinga katoa.
11Puso mis pies en el cepo, Y guardó todas mis sendas.
12Nana, maku e whawhati tau kupu, ehara tenei mea au i te mea tika; nui atu hoki te Atua i te tangata.
12He aquí en esto no has hablado justamente: Yo te responderé que mayor es Dios que el hombre.
13He aha koe i totohe ai ki a ia? E kore hoki e korerotia e ia te tikanga o tetahi o ana mea.
13¿Por qué tomaste pleito contra él? Porque él no da cuenta de ninguna de sus razones.
14¶ Kotahi hoki, ae ra, e rua korerotanga a te Atua, otiia kahore e maharatia e te tangata.
14Sin embargo, en una ó en dos maneras habla Dios; Mas el hombre no entiende.
15I te moe, i te putanga moemoea mai o te po, ina au iho te moe o te tangata, i nga moenga i runga i te takotoranga;
15Por sueño de visión nocturna, Cuando el sueño cae sobre los hombres, Cuando se adormecen sobre el lecho;
16Ko reira ia whakapuare ai i nga taringa o nga tangata, hiri ai hoki i te ako mo ratou;
16Entonces revela al oído de los hombres, Y les señala su consejo;
17Kia whakanekehia ai te tangata i tana whakaaro, kia hipokina ai hoki te whakapehapeha o te tangata;
17Para quitar al hombre de su obra, Y apartar del varón la soberbia.
18E puritia ana e ia tona wairua kei tae ki te rua, tona ora kei riro i te hoari.
18Detendrá su alma de corrupción, Y su vida de que pase á cuchillo.
19¶ E whiua ana hoki ia ki te mamae i runga i tona moenga, ki te ngau tonu hoki o ona wheua;
19También sobre su cama es castigado Con dolor fuerte en todos sus huesos,
20A whakarihariha ana tona ora ki te taro, tona wairua ki te kai whakaminamina.
20Que le hace que su vida aborrezca el pan, Y su alma la comida suave.
21E honia ana ona kiko, a kore noa e kitea; a purero mai ana ona wheua kihai nei i kitea i mua.
21Su carne desfallece sin verse, Y sus huesos, que antes no se veían, aparecen.
22Heoi e whakatata ana tona wairua ki te rua, tona ora ki nga kaiwhakamate.
22Y su alma se acerca al sepulcro, Y su vida á los que causan la muerte.
23Ki te mea he karere tera kei a ia, he kaiwhakaatu tikanga tetahi i roto i te mano, hei whakaatu i tona tika ki te tangata:
23Si tuviera cerca de él Algún elocuente anunciador muy escogido, Que anuncie al hombre su deber;
24Na ka tohu tera i a ia, a ka mea, Whakaorangia ia kei heke ki te rua, kua kitea hoki e ahau he utu.
24Que le diga que Dios tuvo de él misericordia, Que lo libró de descender al sepulcro, Que halló redención:
25Ko tona kiri ka ngawari atu i to te tamaiti; ka hoki iho ia ki nga ra o tona tamarikitanga:
25Enterneceráse su carne más que de niño, Volverá á los días de su mocedad.
26Ka inoi ia ki te Atua, a ka manako tera ki a ia; heoi ka kite ia i tona mata i runga i te koa: a ka utua e ia te tika o te tangata.
26Orará á Dios, y le amará, Y verá su faz con júbilo: Y él restituirá al hombre su justicia.
27E waiata ana ia i te aroaro o nga tangata, e mea ana, Kua hara ahau, whakaparoritia ake e ahau te tika, a kahore he pai ki ahau:
27El mira sobre los hombres; y el que dijere: Pequé, y pervertí lo recto, Y no me ha aprovechado;
28Kua whakaorangia e ia toku wairua kei riro ki te rua, a e kite toku wairua i te marama.
28Dios redimirá su alma, que no pase al sepulcro, Y su vida se verá en luz.
29¶ Nana, e meatia ana enei mea katoa e te Atua, e tuaruatia ana, ae, e tuatorutia ana, ki te tangata,
29He aquí, todas estas cosas hace Dios Dos y tres veces con el hombre;
30Hei whakahoki mai i tona wairua i roto i te rua, kia whakamaramatia ai ki te marama o te ora.
30Para apartar su alma del sepulcro, Y para iluminarlo con la luz de los vivientes.
31Kia whai whakaaro mai, e Hopa, whakarongo mai ki ahau: kati tau, a ka korero ahau.
31Escucha, Job, y óyeme; Calla, y yo hablaré.
32Ki te mea he kupu tau, utua mai taku: korero, ko taku hoki i pai ai kia whakatikaia tau.
32Que si tuvieres razones, respóndeme; Habla, porque yo te quiero justificar.
33Ki te kahore, whakarongo ki ahau: noho puku koe, a maku koe e whakaako ki te whakaaro nui.
33Y si no, óyeme tú á mí; Calla, y enseñarte he sabiduría.