Maori

Spanish: Reina Valera (1909)

Job

34

1¶ I korero ano hoki a Erihu, i mea,
1ADEMAS respondió Eliú, y dijo:
2Whakarongo ki aku kupu, e te hunga whakaaro nui; kia whai taringa ki ahau, e te hunga mohio.
2Oid, sabios, mis palabras; Y vosotros, doctos, estadme atentos.
3E whakamatau ana hoki te taringa i te kupu, e pera ana me ta te mangai ki te reka o te kai.
3Porque el oído prueba las palabras, Como el paladar gusta para comer.
4Ko ta tatou e whiriwhiri ai ma tatou ko te mea tika: kia mohiotia hoki e tatou, e tenei, e tenei, ko te aha te mea pai.
4Escojamos para nosotros el juicio, Conozcamos entre nosotros cuál sea lo bueno;
5Kua mea nei hoki a Hopa, He tika taku, a kua whakapeaua ketia e te Atua te whakawa moku:
5Porque Job ha dicho: Yo soy justo, Y Dios me ha quitado mi derecho.
6Ahakoa kei ahau te tika ka kiia ahau he tangata teka; e kore e mahu toku werohanga, ahakoa kahore oku he.
6¿He de mentir yo contra mi razón? Mi saeta es gravosa sin haber yo prevaricado.
7Ko wai te tangata e rite ki a Hopa, me te mea he wai te tawai e inumia ana e ia?
7¿Qué hombre hay como Job, Que bebe el escarnio como agua?
8Kua uru nei ki te tira o nga kaimahi i te he, a e haere tahi ana me nga tangata kikino.
8Y va en compañía con los que obran iniquidad, Y anda con los hombres maliciosos.
9Kua mea hoki ia, Kahore he painga ki te tangata ki te ahuareka atu ia ki te Atua.
9Porque ha dicho: De nada servirá al hombre El conformar su voluntad con Dios.
10¶ No reira whakarongo mai ki ahau, e nga tangata ngakau mohio: e kore rawa te Atua e mahi i te kino; e kore rawa hoki te Kaha Rawa e mahi i te he.
10Por tanto, varones de seso, oidme; Lejos esté de Dios la impiedad, Y del Omnipotente la iniquidad.
11Ka utua hoki e ia te tangata mo tana mahi, ka rite hoki ki to te tangata ara nga mea e whakawhiwhia e ia ki a ia.
11Porque él pagará al hombre según su obra, Y él le hará hallar conforme á su camino.
12Tika rawa, e kore te Atua e kino, e kore ano hoki te Kaha Rawa e whakaputa ke i te whakawa.
12Sí, por cierto, Dios no hará injusticia, Y el Omnipotente no pervertirá el derecho.
13Na wai ia i mea hei kaitirotiro mo te whenua? Na wai hoki i whakatakoto nga tikanga mo te ao katoa?
13¿Quién visitó por él la tierra? ¿Y quién puso en orden todo el mundo?
14Ki te anga mai tona ngakau ki te tangata, ki te kohia atu e ia ki a ia tona wairua me tona manawa;
14Si él pusiese sobre el hombre su corazón, Y recogiese así su espíritu y su aliento,
15Ka hemo ngatahi nga kikokiko katoa, a ka hoki ano te tangata ki te puehu.
15Toda carne perecería juntamente, Y el hombre se tornaría en polvo.
16¶ Na ki te mea he ngakau mohio tou, whakarongo ki tenei; kia whai taringa mai ki te reo o aku kupu.
16Si pues hay en ti entendimiento, oye esto: Escucha la voz de mis palabras.
17E whai kingitanga ranei tetahi kotahi e kino ana ki te tika? E whakakino ranei koe ki te tangata tika, kaha hoki?
17¿Enseñorearáse el que aborrece juicio? ¿Y condenarás tú al que es tan justo?
18E tau ana ranei te mea atu ki te kingi, He weriweri koe? ki nga rangatira ranei, He kino koutou?
18¿Hase de decir al rey: Perverso; Y á los príncipes: Impíos?
19Kia iti rawa iho ki a ia e kore nei e whakapai ki te kanohi o nga rangatira, e kore nei e hira ake tona pai ki te hunga whai rawa i nga rawakore? No te mea he mahi ratou katoa na ona ringa.
19¿Cuánto menos á aquel que no hace acepción de personas de príncipes, Ni el rico es de él más respetado que el pobre? Porque todos son obras de sus manos.
20Kihai i aha kua mate ratou, kua mate i waenganui po; ka wiri te iwi, ka pahemo atu, ka riro te hunga nunui, kahore hoki he ringa.
20En un momento morirán, y á media noche Se alborotarán los pueblos, y pasarán, Y sin mano será quitado el poderoso.
21Kei runga hoki i nga ara o te tangata ona kanohi, e kitea ana e ia ona hikoinga katoa.
21Porque sus ojos están sobre los caminos del hombre, Y ve todos sus pasos.
22Kahore he pouri, kahore he atarangi o te mate e piri ai nga kaimahi i te kino.
22No hay tinieblas ni sombra de muerte Donde se encubran los que obran maldad.
23E kore hoki e nui atu i te tika te mea e whakawaha e ia ki te tangata, e haere ai ia ki te aroaro o te Atua ki te whakawa.
23No carga pues él al hombre más de lo justo, Para que vaya con Dios á juicio.
24Ka wawahia e ia nga tangata nunui, te mohiotia nga ara, a whakaturia ake etahi atu i muri i a ratou.
24El quebrantará á los fuertes sin pesquisa, Y hará estar otros en su lugar.
25Na e mohio ana ia ki a ratou mahi; a hurihia ake ratou e ia i te po, a mongamonga noa ratou.
25Por tanto él hará notorias las obras de ellos, Cuando los trastornará en la noche, y serán quebrantados.
26He hunga kino ratou, pakia iho e ia i te tirohanga a te tangata;
26Como á malos los herirá En lugar donde sean vistos:
27Mo ratou i tahuri ke i te whai i a ia, kihai hoki i whakaaro ki tetahi o ona ara:
27Por cuanto así se apartaron de él, Y no consideraron todos sus caminos;
28Na ratou hoki i puta ai te tangi a te rawakore ki a ia, a rongo ana ia ki te tangi a te hunga e tukinotia ana.
28Haciendo venir delante de él el clamor del pobre, Y que oiga el clamor de los necesitados.
29Ki te meinga e ia kia ata noho, ko wai hei whakararuraru? A ki te huna e ia tona kanohi, ko wai e kite i a ia? ahakoa i meatia ki te iwi, ki te tangata ranei, rite tonu.
29Y si él diere reposo, ¿quién inquietará? Si escondiere el rostro, ¿quién lo mirará? Esto sobre una nación, y lo mismo sobre un hombre;
30Kore ake te whakaponokore e whai kingitanga, kore ake te iwi e mahangatia.
30Haciendo que no reine el hombre hipócrita Para vejaciones del pueblo.
31¶ Kua mea atu ranei ki te Atua, Kua pehia ahau e te whiu, e kore ahau e mahi i te he a muri nei?
31De seguro conviene se diga á Dios: Llevado he ya castigo, no más ofenderé:
32Ko te mea kihai i kitea e ahau mau e whakaatu mai ki ahau; ki te mea i mahi ahau i te he, ka mutu taku.
32Enséñame tú lo que yo no veo: Que si hice mal, no lo haré más.
33Kia rite ranei tana utu ki tau e mea ai, i whakakahoretia ai e koe? Mau te whiriwhiri, kahore maku: na mau e korero mai tau i mohio ai.
33¿Ha de ser eso según tu mente? El te retribuirá, ora rehuses, Ora aceptes, y no yo: Di si no, lo que tú sabes.
34Ka korero mai nga tangata ngakau mahara ki ahau, ae ra, nga tangata whakaaro nui e whakarongo ana ki ahau:
34Los hombres de seso dirán conmigo, Y el hombre sabio me oirá:
35Kahore he matauranga o Hopa i a ia i korero ra, kahore hoki he mahara i roto i ana kupu.
35Que Job no habla con sabiduría, Y que sus palabras no son con entendimiento.
36He pai me i whakamatauria a Hopa a te mutunga ra ano, mo ana kupu i whakahokia mai nei e ia, he mea i rite ki a nga tangata kikino.
36Deseo yo que Job sea probado ampliamente, A causa de sus respuestas por los hombres inicuos.
37E tapiritia ana hoki e ia te tutu ki runga ki tona hara, kei te pakipaki ia i ona ringa i waenganui i a tatou, a whakanuia ana e ia ana kupu kite Atua.
37Porque á su pecado añadió impiedad: Bate las manos entre nosotros, Y contra Dios multiplica sus palabras.