1¶ I korero ano a Erihu, i mea,
1Y AÑADIO Eliú, y dijo:
2Tukua ahau, kia iti nei, a ka whakaatu ahau ki a koe; he kupu ano hoki aku mo ta te Atua.
2Espérame un poco, y enseñarte he; Porque todavía tengo razones en orden á Dios.
3Ka tikina atu e ahau toku mohio i tawhiti, ka whakatikaia e ahau ta toku Kaihanga.
3Tomaré mi noticia de lejos, Y atribuiré justicia á mi Hacedor.
4E kore rawa hoki aku kupu e teka: tenei kei a koe te tangata kua tino nui tona matauranga.
4Porque de cierto no son mentira mis palabras; Contigo está el que es íntegro en sus conceptos.
5¶ Nana, he pakari te Atua, e kore ano ia e whakahawea: pakari tonu te kaha o tona matauranga.
5He aquí que Dios es grande, mas no desestima á nadie; Es poderoso en fuerza de sabiduría.
6E kore te tangata kino e whakaorangia e ia; mana te hunga mate e whiwhi ai ki nga mea e tika ana ma ratou.
6No otorgará vida al impío, Y á los afligidos dará su derecho.
7E kore e mutu tana titiro ki te tangata tika; engari ka whakanohoia ngatahitia ratou e ia me nga kingi ki runga ki te torona ake ake, a ka whakanekehia ake hoki ratou.
7No quitará sus ojos del justo; Antes bien con los reyes los pondrá en solio para siempre, Y serán ensalzados.
8Ki te mea kua herea ratou ki te mekameka, mau pu i te rahiri, ara i nga mate,
8Y si estuvieren prendidos en grillos, Y aprisionados en las cuerdas de aflicción,
9Na ka whakakitea e ia ki a ratou ta ratou mahi, me o ratou he, i mea ai ratou i nga mea whakapehapeha.
9El les dará á conocer la obra de ellos, Y que prevalecieron sus rebeliones.
10Ka whakapuaretia ano e ia o ratou taringa ki te ako, a ka ki kia hoki i te kino.
10Despierta además el oído de ellos para la corrección, Y díce les que se conviertan de la iniquidad.
11Ki te rongo ratou, a ka mahi ki a ia, ka pau o ratou ra i runga i te pai, o ratou tau i runga i nga ahuareka.
11Si oyeren, y le sirvieren, Acabarán sus días en bien, y sus años en deleites.
12Otira ki te kore ratou e rongo, ka ngaro ratou i te hoari, hemo iho ratou, kahore hoki he matauranga.
12Mas si no oyeren, serán pasados á cuchillo, Y perecerán sin sabiduría.
13Ko te hunga whakaponokore o ratou ngakau, puranga rawa i a ratou te riri; kahore a ratou karanga awhina ina herea ratou e ia.
13Empero los hipócritas de corazón lo irritarán más, Y no clamarán cuando él los atare.
14Ka mate ratou i te taitamarikitanga, a ka ngaro to ratou ora i roto i te hunga poke.
14Fallecerá el alma de ellos en su mocedad, Y su vida entre los sodomitas.
15¶ Ko tana he whakaora i te rawakore ina mate, e whakapuaretia ana e ia o ratou taringa ina tukinotia.
15Al pobre librará de su pobreza, Y en la aflicción despertará su oído.
16Ae ra, me koe ano, tera koe e riro i a ia i roto i te kuititanga ki te wahi whanui; a ki tonu i te ngako te mea e whakatakotoria ki runga ki tau tepu.
16Asimismo te apartaría de la boca de la angustia A lugar espacioso, libre de todo apuro; Y te asentará mesa llena de grosura.
17Otiia ki tonu koe i te tikanga a te tangata kino; a mau pu koe i nga tikanga, i te whakarite whakawa.
17Mas tú has llenado el juicio del impío, En vez de sustentar el juicio y la justicia.
18Na i te mea he riri tenei, kia tupato kei riro koe i te nui o au rawa; aua hoki koe e whakapeautia e te nui o te utu.
18Por lo cual teme que en su ira no te quite con golpe, El cual no puedas apartar de ti con gran rescate.
19E ranea ranei ou rawa, e kore ai koe e taka he? nga uaua katoa ranei o tou kaha?
19¿Hará él estima de tus riquezas, ni del oro, Ni de todas las fuerzas del poder?
20Kaua e hiahiatia te po, te wa e riro ai nga tangata i runga i to ratou whai.
20No anheles la noche, En que desaparecen los pueblos de su lugar.
21Kia tupato, kaua e tahuri ki te kino; ki tau hoki he pai ake tenei i nga mate.
21Guárdate, no tornes á la iniquidad; Pues ésta escogiste más bien que la aflicción.
22Nana, ko te Atua, ko tona kaha hei whakanui, ko wai te kaiwhakaako hei rite mona?
22He aquí que Dios es excelso con su potencia; ¿Qué enseñador semejante á él?
23Ko wai te kaitohutohu i te ara mona? Ko wai hei mea, Kua he tau mahi?
23¿Quién le ha prescrito su camino? ¿Y quién le dirá: Iniquidad has hecho?
24¶ Kia mahara kia whakanuia e koe tana mahi, e waiatatia nei e te tangata.
24Acuérdate de engrandecer su obra, La cual contemplan los hombres.
25Kua tirohia nei e nga tangata katoa e matakitakina mai nei e te tangata i tawhiti.
25Los hombres todos la ven; Mírala el hombre de lejos.
26Nana, he nui te Atua, e kore ano e mohiotia e tatou; e kore ano hoki te maha o ona tau e taea te rapu atu.
26He aquí, Dios es grande, y nosotros no le conocemos; Ni se puede rastrear el número de sus años.
27Ko ia nei hei ngongo ake i nga pata wai, ka tauia i tona kohu hei awha:
27El reduce las gotas de las aguas, Al derramarse la lluvia según el vapor;
28Ka ringihia iho nei e nga kapua, a ka maturuturu nui ki runga ki te tangata.
28Las cuales destilan las nubes, Goteando en abundancia sobre los hombres.
29Ae ra, e mohiotia ana ranei e tetahi nga horahanga o nga kapua, te ngangau o tona tapenakara?
29¿Quién podrá tampoco comprender la extensión de las nubes, Y el sonido estrepitoso de su pabellón?
30Nana, e horahia ana e ia tona marama a tawhio noa i a ia; e hipokina ana hoki e ia te takere o te moana.
30He aquí que sobre él extiende su luz, Y cobija con ella las raíces de la mar.
31Ko ana mea hoki ena hei whakawa mo nga iwi, nui tonu te kai e homai ana e ia.
31Bien que por esos medios castiga á los pueblos, A la multitud da comida.
32E hipokina ana e ia ona ringa ki te uira, a whakahaua iho e ia te wahi e pa atu ai.
32Con las nubes encubre la luz, Y mándale no brillar, interponiendo aquéllas.
33Hei kaiwhakaatu i a ia tona haruru, e waitohu ana hoki ki nga kararehe i te tupuhi meake puta mai.
33Tocante á ella anunciará el trueno, su compañero, Que hay acumulación de ira sobre el que se eleva.