Maori

Spanish: Reina Valera (1909)

Job

37

1¶ Na konei ano wiri ana toku ngakau, maunu atu ana i tona wahi.
1A ESTO también se espanta mi corazón, Y salta de su lugar.
2Ata whakarangona tona reo e papa ana, te pakutanga hoki e puta mai ana i tona mangai.
2Oid atentamente su voz terrible, y el sonido que sale de su boca.
3E whakatikaia atu ana e ia ki nga wahi katoa i raro i te rangi, ko tona uira hoki ki nga pito o te whenua.
3Debajo de todos los cielos lo dirige, Y su luz hasta los fines de la tierra.
4I muri iho ko te reo e hamama ana; papa ana te whatitiri o te reo o tona nui; e kore ano era a tauhikuhiku ina rangona tona reo.
4Después de ella bramará el sonido, Tronará él con la voz de su magnificencia; Y aunque sea oída su voz, no los detiene.
5Ko ta te Atua whatitiri he reo whakamiharo; nui atu ana mahi, e kore hoki e mohiotia.
5Tronará Dios maravillosamente con su voz; El hace grandes cosas, que nosotros no entendemos.
6¶ E ki ana hoki ia ki te hukarere, Hei runga koe i te whenua; ki te ua punehunehu ano hoki, raua ko te ua ta o tona kaha;
6Porque á la nieve dice: Desciende á la tierra; También á la llovizna, Y á los aguaceros de su fortaleza.
7Hiritia ake e ia te ringa o nga tangata katoa; kia mohio ai nga tangata katoa nana nei i hanga ki tana mahi.
7Así hace retirarse á todo hombre, Para que los hombres todos reconozcan su obra.
8Haere ana nga kirehe ki nga piringa, noho ana i o ratou nohoanga.
8La bestia se entrará en su escondrijo, Y estaráse en sus moradas.
9Puta mai ana te tupuhi i te whare o te tonga: te matao hoki i te hauraro.
9Del mediodía viene el torbellino, Y el frío de los vientos del norte.
10Na te manawa o te Atua i homai te huka: a kuiti iho te whanuitanga o nga wai.
10Por el soplo de Dios se da el hielo, Y las anchas aguas son constreñidas.
11Ae ra, e utaina ana e ia te kapua matotoru ki te houku; tohatohaina ana e ia te kohu o tana uira:
11Regando también llega á disipar la densa nube, Y con su luz esparce la niebla.
12E whakakopikopikoa ana ano a tawhio noa, he mea hoki na ona whakaaro: hei mea i nga mea katoa e whakahaua atu ana e ia ki te mata o te ao:
12Asimismo por sus designios se revuelven las nubes en derredor, Para hacer sobre la haz del mundo, En la tierra, lo que él les mandara.
13E whakaputaina ana e ia hei whiu, hei mea ranei mo tona whenua, hei atawhai ranei.
13Unas veces por azote, otras pos causa de su tierra, Otras por misericordia las hará parecer.
14¶ Kia whai taringa mai ki tenei, e Hopa: tu marie, ka whakaaro ki nga mea whakamiharo a te Atua.
14Escucha esto, Job; Repósate, y considera las maravillas de Dios.
15E mohio ana ranei koe ki ta te Atua whakahautanga ki a ratou i tana, i puta ai te marama o tana kapua?
15¿Supiste tú cuándo Dios las ponía en concierto, Y hacía levantar la luz de su nube?
16E mohio ana ranei koe ki nga paunatanga o nga kapua, ki nga mahi whakamiharo a te tino o te matauranga?
16¿Has tú conocido las diferencias de las nubes, Las maravillas del Perfecto en sabiduría?
17Ki ou kakahu nei ka mahana, ina whakamarietia e ia te whenua ki te hau tonga?
17¿Por qué están calientes tus vestidos Cuando se fija el viento del mediodía sobre la tierra?
18Ka taea ranei e koe te whakatakoto ngatahi me ia te rangi hei papatupu, ano he whakaata whakarewa?
18¿Extendiste tú con él los cielos, Firmes como un espejo sólido?
19Whakaaturia mai ki a matou ta matou e korero ai ki a ia; e kore hoki e tika i te pouri ta matou whakatakoto o te korero.
19Muéstranos qué le hemos de decir; Porque nosotros no podemos componer las ideas á causa de las tinieblas.
20E korerotia ranei ki a ia kei te mea ahau ki te korero? Kia hiahia ranei te tangata kia horomia ia?
20¿Será preciso contarle cuando yo hablaré? Por más que el hombre razone, quedará como abismado.
21¶ Na inaianei e kore nga tangata e kite ana i te marama e wheriko mai nei i te rangi: otiia ka tika atu te hau, ka whakawateatia ratou.
21He aquí aún: no se puede mirar la luz esplendente en los cielos, Luego que pasa el viento y los limpia,
22E ahu mai ana i te hauraro te aho ano he koura; kei te Atua te kororia whakawehi.
22Viniendo de la parte del norte la dorada claridad. En Dios hay una majestad terrible.
23Ko te Kaha Rawa, e kore ia e taea te whakataki e tatou; hira rawa tona kaha; a e kore ia e tukino i tana whakarite whakawa, i te nui o te tika.
23El es Todopoderoso, al cual no alcanzamos, grande en potencia; Y en juicio y en multitud de justicia no afligirá.
24Koia ka wehi nga tangata i a ia: e kore ia e whai whakaaro ki te hunga ngakau mohio.
24Temerlo han por tanto los hombres: El no mira á los sabios de corazón.