1¶ He himene na Ahapa. Kua puaki te kupu a te Atua, a te Atua tonu, a Ihowa, a karangatia ana e ia te whenua i te putanga mai o te ra, tae noa ki tona torengitanga.
1En psalm av Asaf. Gud, HERREN Gud, talar och kallar jorden, allt mellan öster och väster.
2Kua tiaho mai te Atua i roto i Hiona, i te tino o te ataahua.
2Från Sion, skönhetens fullhet, träder Gud fram i glans.
3Ka haere mai to tatou Atua, e kore ano e wahangu: ka kai te kapura i tona aroaro, a ka hukerikeri te awha ki tetahi taha ona, ki tetahi taha.
3Vår Gud kommer, och han skall icke tiga. Förtärande eld går framför honom, och omkring honom stormar det med makt.
4Ka karangatia e ia nga rangi i runga, me te whenua hoki, ki te whakaritenga mo tona iwi.
4Han kallar på himmelen därovan och på jorden, för att döma sitt folk:
5Huihuia mai ki ahau taku hunga tapu, te hunga i whakarite kawenata ki ahau i runga i te patunga tapu.
5»Församlen till mig mina fromma, som sluta förbund med mig vid offer.»
6A ma nga rangi e whakakite tona tika: ko te Atua ake nei hoki te kaiwhakawa. (Hera.
6Och himlarna förkunna att han är rättfärdig, att Gud är den som skipar rätt. Sela.
7¶ Whakarongo, e toku iwi, a ka korero ahau; e Iharaira, ka whakaatu ahau ki a koe; ko ahau te Atua, ko tou Atua.
7Hör, mitt folk, jag vill tala; Israel, låt mig varna dig. Gud, din Gud, är jag.
8E kore ahau e riri ki a koe mo au patunga tapu; a kei toku aroaro tonu au tahunga tinana.
8Icke för dina slaktoffer vill jag gå till rätta med dig; dina brännoffer har jag alltid inför mig.
9E kore ahau e tango i tetahi puru i roto i tou whare, i etahi koati toa ranei i roto i au taiepa.
9Jag vill icke taga tjurar ur ditt hus eller bockar ur dina fållor;
10Naku nei hoki nga kirehe katoa o te ngahere, nga kararehe i runga i te mano o nga pukepuke.
10ty mina äro alla skogens djur, boskapen på de tusende bergen;
11E matau ana ahau ki nga manu katoa o nga maunga; naku ano nga kirehe o te parae.
11jag känner alla fåglar på bergen, och vad som rör sig på marken är mig bekant.
12Me he matekai toku, e kore ahau e korero ki a koe: naku nei hoki te ao, me ona tini mea.
12Om jag hungrade, skulle jag icke säga dig det; ty min är jordens krets med allt vad därpå är.
13E kai koia ahau i te kikokiko o nga puru, e inu ranei i te toto o nga koati?
13Skulle jag äta tjurars kött, och skulle jag dricka bockars blod?
14Ko te whakawhetai hei patunga tapu mau ki te Atua; whakamana hoki au kupu taurangi ki te Runga Rawa.
14Nej, offra lovets offer åt Gud, så skall du få infria dina löften till den Högste.
15A karanga ki ahau i te ra o te he: maku koe e whakaora, a ka whakakororiatia ahau e koe.
15Och åkalla mig i nöden, så vill jag hjälpa dig, och du skall prisa mig.»
16¶ Ki te tangata hara ia ka mea te Atua, He aha mau te whakapuaki i aku tikanga, te whakahua ranei i taku kawenata e tou mangai?
16Men till den ogudaktige säger Gud: »Huru kan du tala om mina stadgar och föra mitt förbund på tungan,
17Kua kino nei hoki koe ki te ako, a e akiri ana i aku kupu ki muri i a koe.
17du som hatar tuktan och kastar mina ord bakom dig?
18I tou kitenga i te tahae, na whakaae ana koe ki a ia; a whai tahi ana me te hunga puremu.
18Om du ser en tjuv, så håller du med honom, och med äktenskapsbrytare giver du dig i lag.
19Kua tukua e koe tou mangai ki te kino; a e tito hianga ana tou arero.
19Din mun släpper du lös till vad ont är, och din tunga hopspinner svek.
20Noho ana koe, ka korero kino ki tou teina: ngautuara tonu iho koe ki te tama a tou whaea.
20Du sitter där och förtalar din broder, din moders son lastar du!
21Ko au mahi enei, a wahangu tonu ahau; i mea koe he pena pu ahau me koe: otira ka riria koe e ahau, ka whakararangitia ano aua mea ki tou aroaro.
21Så gör du, och jag tiger, och nu tror du att jag är såsom du. Nej, jag vill straffa dig och ställa dig det för ögonen.
22Na whakaaroa tenei, e te hunga kua wareware ki te Atua; kei haehaea koutou e ahau, a kahore he kaiwhakaora.
22I som förgäten Gud, märken detta, för att jag icke må sönderriva eder utan räddning:
23Ko te whakamoemiti te patunga tapu e whai kororia ai ahau: ko te tangata hoki he tika nei tona ara ka whakakitea e ahau ki a ia te whakaoranga a te Atua.
23den som offrar lovets offer, han ärar mig; och den som aktar på sin väg, honom skall jag låta se Guds frälsning.»