1ദൈവം ദേവസഭയില് നിലക്കുന്നു; അവന് ദേവന്മാരുടെ ഇടയില് ന്യായം വിധിക്കുന്നു.
1ဘုရားသခင်သည် ဘုရားတို့၏ ပရိသတ်၌ ရပ်လျက် နေတော်မူ၍၊ ဘုရားတို့ အလယ်၌ စီရင်တော်မူ ၏။
2നിങ്ങള് എത്രത്തോളം നീതികേടായി വിധിക്കയും ദുഷ്ടന്മാരുടെ മുഖപക്ഷം പിടിക്കയും ചെയ്യും? സേലാ.
2သင်တို့သည် မတရားသော သူတို့၏ မျက်နှာကို ထောက်၍၊ အဘယ်မျှ ကာလပတ်လုံး မတရားသဖြင့် စီရင်ကြမည်နည်း။
3എളിയവന്നും അനാഥന്നും ന്യായം പാലിച്ചുകൊടുപ്പിന് ; പീഡിതന്നും അഗതിക്കും നീതി നടത്തിക്കൊടുപ്പിന് .
3ဆင်းရဲသော သူနှင့် မိဘမရှိသောသူတို့ကို စောင့်မကြလော့။ ငြိုငြင်သောသူနှင့် ငတ်မွတ်သော သူတို့ဘက်၌ တရားစီရင်ကြလော့။
4എളിയവനെയും ദരിദ്രനെയും രക്ഷിപ്പിന് ; ദുഷ്ടന്മാരുടെ കയ്യില്നിന്നു അവരെ വിടുവിപ്പിന് .
4ဆင်းရဲသောသူနှင့် ငတ်မွတ်သော သူတို့ကို မတရားသော သူ၏လက်မှ ကယ်နှုတ်ကြလော့။
5അവര്ക്കും അറിവില്ല, ബോധവുമില്ല; അവര് ഇരുട്ടില് നടക്കുന്നു; ഭൂമിയുടെ അടിസ്ഥാനങ്ങള് ഒക്കെയും ഇളകിയിരിക്കുന്നു.
5သူတို့သည် မသိ၊ နားမလည်ကြ။ မှောင်မိုက်၌ ကျင်လည်ကြ၏။ မြေကြီးတိုက်မြစ်အပေါင်းတို့သည် လှုပ်ရှားလျက်ရှိကြ၏။
6നിങ്ങള് ദേവന്മാര് ആകുന്നു എന്നും നിങ്ങള് ഒക്കെയും അത്യുന്നതന്റെ പുത്രന്മാര് എന്നും ഞാന് പറഞ്ഞു.
6သင်တို့သည် ဘုရားဖြစ်ကြ၏။ ရှိသမျှတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရား၏သားဖြစ်ကြ၏ဟုငါဆိုသတည်း။
7എങ്കിലും നിങ്ങള് മനുഷ്യരെപ്പോലെ മരിക്കും; പ്രഭുക്കന്മാരില് ഒരുത്തനെപ്പോലെ പട്ടുപോകും.
7သို့သော်လည်း၊ သင်တို့သည် လူကဲ့သို့သေ၍၊ အခြားသော မင်းကဲ့သို့ ဆုံးရှုံးခြင်းသို့ရောက်ကြလိမ့်မည်။
8ദൈവമേ, എഴുന്നേറ്റു ഭൂമിയെ വിധിക്കേണമേ; നീ സകലജാതികളെയും അവകാശമാക്കികൊള്ളുമല്ലോ. (ആസാഫിന്റെ ഒരു സങ്കീര്ത്തനം; ഒരു ഗീതം.)
8အိုဘုရားသခင်၊ ထ၍မြေကြီးကို တရားစီရင် တော်မူပါ။ ကိုယ်တော်သည် လူမျိုးအပေါင်းတို့ကို အပိုင် ရတော်မူ၏။