1आम्ही बाबेलच्या नद्यांजवळ बसलो आणि सियोनची आठवण काढून रडलो.
1By rivers of Babylon — There we did sit, Yea, we wept when we remembered Zion.
2आम्ही जवळच्या वाळुंज झाडावर आमच्या वीणा ठेवल्या.
2On willows in its midst we hung our harps.
3बाबेलमध्ये आम्हाला पकडणाऱ्यांनी आम्हाला गायला सांगितले. त्यांनी आम्हाला आनंदी गाणे गायला सांगितले. त्यांनी आम्हाला सियोनचे गाणे गायला सांगितले.
3For there our captors asked us the words of a song, And our spoilers — joy: `Sing ye to us of a song of Zion.`
4परंतु परक्या देशात आम्ही परमेश्वराचे गाणे गाऊ शकत नाही.
4How do we sing the song of Jehovah, On the land of a stranger?
5यरुशलेम, मी जर तुला कधी विसरलो, तर मी पुन्हा कधीही गाणे वाजवणार नाही असे मला वाटते.
5If I forget thee, O Jerusalem, my right hand forgetteth!
6यरुशलेम मी जर तुला कधी विसरलो, तर मी पुन्हा कधी गाणे म्हणणार नाही, असे मला वाटते. मी तुला कधीही विसरणार नाही असे मी वचन देतो.
6My tongue doth cleave to my palate, If I do not remember thee, If I do not exalt Jerusalem above my chief joy.
7यरुशलेम नेहमी माझा सर्वांत मोठा आनंद असेल असे मी वचन देतो.
7Remember, Jehovah, for the sons of Edom, The day of Jerusalem, Those saying, `Rase, rase to its foundation!`
8बाबेल, तुझा नाश होईल. जो तुला तुझ्या योग्य अशी शिक्षा देईल त्याला देव आशीर्वाद देईल. तू जसा आम्हाला दु:ख देतोस तसेच दु:ख जो तुला देईल त्याला धन्यवाद.
8O daughter of Babylon, O destroyed one, O the happiness of him who repayeth to thee thy deed, That thou hast done to us.
9जो माणूस तुझी मुले धरतो आणि त्यांना दगडावर आपटून ठार मारतो त्याचा धन्यवाद असो.
9O the happiness of him who doth seize, And hath dashed thy sucklings on the rock!