¹Hvad skal vi da si? skal vi holde ved i synden, forat nåden kan bli dess større?

¹Тогава какво? Да речем ли: Нека останем в греха, за да се умножи благодатта?

²Langt derifra! vi som er avdød fra synden, hvorledes skulde vi ennu leve i den?

²Да не бъде! Ние, които сме умрели към греха, как ще живеем вече в него?

³Eller vet I ikke at alle vi som blev døpt til Kristus Jesus, blev døpt til hans død?

³Или не знаете, че ние всички, които се кръстихме да участвуваме в Исуса Христа, кръстихме се да участвуваме в смъртта Му?

⁴Vi blev altså begravet med ham ved dåpen til døden, forat likesom Kristus blev opreist fra de døde ved Faderens herlighet, så skal også vi vandre i et nytt levnet.

⁴Затова, чрез кръщението ние се погребахме с Него да участвуваме в смърт, тъй щото, както Христос биде възкресен от мъртвите чрез славата на Отца, така и ние да ходим в нов живот.

⁵For er vi blitt forenet med ham ved likheten med hans død, så skal vi også bli det ved likheten med hans opstandelse,

⁵Защото, ако сме се съединили с Него чрез смърт подобна на Неговата, ще се [съединим] и чрез възкресение подобно на Неговото;

⁶da vi jo vet dette at vårt gamle menneske blev korsfestet med ham forat synde-legemet skulde bli til intet, så vi ikke mere skal tjene synden;

⁶като знаем това, че нашето старо естество бе разпнато с [Него], за да се унищожи тялото на греха, та да не робуваме вече на греха.

⁷for den som er død, er rettferdiggjort fra synden.

⁷Защото, който е умрял, той е оправдан от греха.

⁸Men er vi død med Kristus, da tror vi at vi også skal leve med ham,

⁸Но ако сме умрели с Христа, вярваме, че ще и да живеем с Него,

⁹fordi vi vet at efterat Kristus er opstanden fra de døde, dør han ikke mere; døden har ikke mere nogen makt over ham;

⁹знаейки, че Христос, като биде възкресен от мъртвите, не умира вече; смъртта няма вече власт над Него.

¹⁰for sin død, den døde han én gang for synden, men sitt liv, det lever han for Gud.

¹⁰Защото, смъртта, с която умря, Той умря за греха веднъж завинаги; а животът, който живее, живее [го] за Бога.

¹¹Således skal også I akte eder som døde for synden, men levende for Gud i Kristus Jesus.

¹¹Така и вие считайте себе си за мъртви към греха, а живи към Бога в Христа Исуса.

¹²La derfor ikke synden herske i eders dødelige legeme, så I lyder dets lyster;

¹²И тъй, да не царува грехът във вашето смъртно тяло, та да се покорявате на неговите страсти.

¹³by heller ikke eders lemmer frem for synden som urettferdighets våben, men by eder frem for Gud som de som av døde er blitt levende, og eders lemmer som rettferdighets våben for Gud!

¹³Нито представяйте [телесните] си части като оръдия на неправдата; но представяйте себе си на Бога като оживели от мъртвите, и [телесните] си части на Бога като оръдия на правдата.

¹⁴For synden skal ikke herske over eder; I er jo ikke under loven, men under nåden.

¹⁴Защото грехът няма да ви владее, понеже не сте под закон, а под благодат.

¹⁵Hvad da? skal vi synde, siden vi ikke er under loven, men under nåden? Langt derifra!

¹⁵Тогава какво? Да грешим ли, защото не сме под закон, а под благодат? Да не бъде!

¹⁶vet I ikke at når I byr eder frem for nogen som tjenere til lydighet, da er I også tjenere under den som I så lyder, enten det er under synden til død eller under lydigheten til rettferdighet?

¹⁶Не знаете ли, че комуто предавате себе си като послушни слуги, слуги сте на оня, комуто се покорявате, било на греха, който докарва смърт, или на послушанието, което докарва правда?

¹⁷Men Gud være takk at I vel har vært syndens tjenere, men nu av hjertet er blitt lydige mot den lærdomsform som I er blitt overgitt til!

¹⁷Благодарение, обаче, Богу, че като бяхте слуги на греха, вие се покорихте от сърце на оня образец на вероучението, в който бяхте обучени,

¹⁸Men idet I er blitt frigjort fra synden, er I trådt i rettferdighetens tjeneste.

¹⁸и, освободени от греха, станахте слуги на правдата.

¹⁹Jeg taler på menneskelig vis for eders kjøds skrøpelighets skyld. For likesom I bød eders lemmer frem som tjenere for urenheten og urettferdigheten til urettferdighet, således by nu eders lemmer frem som tjenere for rettferdigheten til helliggjørelse!

¹⁹(По човешки говоря поради немощта на вашето естество). Прочее, както предавахте [телесните] си части [като] слуги на нечистотата и на беззаконието, което докарва [още] беззаконие, така сега предайте частите си [като] слуги на правдата, която докарва светост.

²⁰For dengang da I var syndens tjenere, var I fri fra rettferdigheten.

²⁰Защото, когато бяхте слуги на греха не бяхте обуздавани от правдата.

²¹Hvad frukt hadde I da dengang? Slikt som I nu skammer eder over; for utgangen på det er døden.

²¹Какъв плод имахте тогава от ония неща? - неща, за които сега се срамувате, защото сетнината им е смърт.

²²Men nu, da I er frigjort fra synden og er trådt i Guds tjeneste, har I eders frukt til helliggjørelse, og til utgang et evig liv.

²²Но сега като се освободихте от греха, и станахте слуги на Бога, имате за плод [това, че отивате] към светост, на която истината е вечен живот.

²³For den lønn som synden gir, er døden, men Guds nådegave er evig liv i Kristus Jesus, vår Herre.

²³Защото заплатата на греха е смърт; а Божият дар е вечен живот в Христа Исуса, нашия Господ.