1De tre menn svarte ikke Job mere, fordi han var rettferdig i sine egne øine.
1Kaj tiuj tri viroj cxesis respondi al Ijob, cxar li opiniis sin prava.
2Da optendtes Elihus vrede - han stammet fra Bus* og var sønn av Barak'el, av Rams ætt. Mot Job optendtes hans vrede, fordi han holdt sig selv for å være rettferdig for Gud, / {* 1MO 22, 21.}
2Tiam ekflamis la kolero de Elihu, filo de Barahxel, Buzano, el la familio de Ram. Kontraux Ijob ekflamis lia kolero pro tio, ke li opiniis sin pli prava ol Dio;
3og mot hans tre venner optendtes hans vrede, fordi de ikke fant noget svar og allikevel dømte Job skyldig.
3kaj kontraux liaj tri amikoj ekflamis lia kolero pro tio, ke ili ne trovis respondon kaj akuzis Ijobon.
4Elihu hadde ventet med å tale til Job, fordi de andre var eldre av år enn han.
4Elihu atendis, dum ili parolis kun Ijob, cxar ili estis pli agxaj ol li.
5Da nu Elihu så at det ikke var noget svar i de tre menns munn, da optendtes hans vrede.
5Sed kiam Elihu vidis, ke ne trovigxas respondo en la busxo de la tri viroj, ekflamis lia kolero.
6Så tok da Elihu, sønn av Barak'el, busitten, til orde og sa: Jeg er ung av år, og I er gråhårede; derfor holdt jeg mig tilbake og torde ikke uttale for eder hvad jeg vet.
6Kaj ekparolis Elihu, filo de Barahxel, la Buzano, kaj diris: Mi estas juna, kaj vi estas maljunuloj; Tial mi hezitis kaj timis eldiri al vi mian opinion.
7Jeg tenkte: La alderen tale og de mange år forkynne visdom!
7Mi pensis:La agxo parolu, Kaj la jarmulto montru sagxon.
8Dog, det er menneskets ånd og den Allmektiges åndepust som gjør forstandig.
8Sed la spirito en la homoj kaj la spiro de la Plejpotenculo Donas al ili prudenton.
9De gamle er ikke alltid vise, ikke alltid forstår oldinger hvad rett er.
9Ne la grandaj estas la plej prudentaj, Kaj ne la maljunuloj sole scias jugxi,
10Derfor sier jeg: Hør nu på mig! Også jeg vil uttale hvad jeg vet.
10Tial mi diras:Auxskultu min; Mi ankaux eldiros mian opinion.
11Jeg ventet på eders ord, jeg lyttet efter forstandig tale fra eder, mens I grundet på hvad I skulde si.
11Jen mi atendis viajn vortojn, Mi atentis vian kompetentecon, GXis vi trovos la gxustan parolon.
12Jeg gav akt på eder; men det var ingen av eder som gjendrev Job, ingen som svarte på hans ord.
12Sed atentante vin, mi vidis, Ke neniu el vi donas al Ijob moralinstruon, Respondante al liaj paroloj.
13Si ikke: Vi har funnet visdom hos ham; bare Gud kan få bukt med ham, ikke noget menneske!
13Ne diru:Ni trovis la sagxon. Dio instruu lin, ne homo.
14Han har jo ikke rettet sin tale mot mig, og med eders ord vil jeg ikke svare ham.
14Li ne direktis al mi siajn vortojn, Kaj per viaj diroj mi ne respondos al li.
15De er forferdet og svarer ikke mere; ordene er blitt borte for dem.
15Ili perdis la kuragxon, ili ne plu respondis; Mankas al ili vortoj.
16Skal jeg vente, fordi de ikke taler, fordi de står der og ikke svarer mere?
16Mi atendis, gxis ili cxesos paroli; Sed cxar ili haltis kaj ne plu respondis,
17Også jeg vil nu svare for min del; også jeg vil uttale hvad jeg vet.
17Tial ankaux mi de mia flanko respondos, Mi ankaux eldiros mian opinion.
18For jeg er full av ord; ånden i mitt indre driver mig.
18CXar mi estas plena de vortoj; La spirito de mia interno min premas.
19Mitt indre er som innestengt vin; som nyfylte skinnsekker vil det revne.
19Mia interno estas kiel vino sxtopfermita, Kiu krevigas novan felsakon.
20Jeg vil tale, så jeg kan få luft; jeg vil åpne mine leber og svare.
20Mi ekparolos, kaj tiam farigxos al mi pli facile; Mi malfermos mian busxon, kaj mi respondos.
21Jeg vil ikke ta parti for nogen, og jeg vil ikke smigre for noget menneske;
21Mi ne atentos la vizagxon de persono, Kaj mi ne flatos al homo;
22for jeg forstår ikke å smigre; ellers kunde min skaper lett rykke mig bort.
22CXar mi ne povoscias flati; Aliokaze pereigu min mia Kreinto.