1Av David. Til dig, Herre, løfter jeg min sjel.
1De David. Al Vi, ho Eternulo, mi levas mian animon.
2Min Gud, til dig har jeg satt min lit; la mig ikke bli til skamme, la ikke mine fiender fryde sig over mig!
2Ho mia Dio, Vin mi fidas; Ne lasu min hontigxi; Ne lasu, ke miaj malamikoj moku pri mi.
3Ja, ingen av dem som bier på dig, skal bli til skamme; de skal bli til skamme som er troløse uten årsak.
3CXar neniu el tiuj, kiuj esperas al Vi, hontigxos; Nur tiuj hontigxos, kiuj forlasas Vin senpripense.
4Herre, la mig kjenne dine veier, lær mig dine stier!
4Viajn vojojn, ho Eternulo, montru al mi; Instruu min sekvi Vian iradon.
5Led mig frem i din trofasthet og lær mig! for du er min frelses Gud, på dig bier jeg hele dagen.
5Gvidu min en Via vero kaj lernigu min, CXar Vi estas la Dio, kiu min helpas; Al Vi mi esperas cxiun tagon.
6Herre, kom din barmhjertighet i hu og din miskunnhets gjerninger! for de er fra evighet.
6Rememoru, ho Eternulo, Vian kompatemecon kaj Vian favorkorecon, CXar ili estis de cxiam.
7Kom ikke min ungdoms synder og mine misgjerninger i hu! Kom mig i hu efter din miskunnhet for din godhets skyld, Herre!
7La pekojn de mia juneco kaj miajn krimojn ne rememoru; Laux Via favorkoreco rememoru min, Pro Via boneco, ho Eternulo!
8Herren er god og rettvis; derfor lærer han syndere veien.
8Bona kaj justa estas la Eternulo, Tial Li montras al pekantoj la vojon.
9Han leder de saktmodige i det som rett er, og lærer de saktmodige sin vei.
9Li gvidas la humilulojn en justeco, Kaj instruas al la humiluloj Siajn vojojn.
10Alle Herrens stier er miskunnhet og trofasthet imot dem som holder hans pakt og hans vidnesbyrd.
10CXiuj vojoj de la Eternulo estas favorkoreco kaj fideleco al tiuj, Kiuj observas Lian interligon kaj Liajn legxojn.
11For ditt navns skyld, Herre, forlat mig min misgjerning! for den er stor.
11Pro Via nomo, ho Eternulo, pardonu al mi mian pekon, CXar gxi estas granda.
12Hvem er den mann som frykter Herren? Ham lærer han den vei han skal velge.
12Al cxiu homo, kiu timas la Eternulon, Li montras la vojon, kiun tiu devas elekti.
13Hans sjel skal stadig ha det godt, og hans avkom skal arve landet.
13Lia animo gxuos bonon, Kaj liaj idoj posedos la teron.
14Herren har fortrolig samfund med dem som frykter ham, og hans pakt skal bli dem kunngjort.
14Konfidon de la Eternulo havas Liaj timantoj; Kaj Sian arangxon Li sciigas al ili.
15Mine øine er alltid vendt til Herren, for han drar mine føtter ut av garnet.
15Miaj okuloj estas cxiam direktitaj al la Eternulo, CXar Li eltiras el reto miajn piedojn.
16Vend dig til mig og vær mig nådig! for jeg er enslig og elendig.
16Turnu Vin al mi kaj korfavoru min, CXar mi estas soleca kaj mizera.
17Mitt hjertes angst har de* gjort stor; før mig ut av mine trengsler! / {* d.e. mine fiender.}
17La suferoj de mia koro estas grandaj; El mia premateco elkonduku min.
18Se min elendighet og min nød, og forlat mig alle mine synder!
18Rigardu mian suferon kaj mizeron, Kaj pardonu cxiujn miajn pekojn.
19Se mine fiender, de er mange, og de hater mig med urettferdig hat.
19Rigardu, kiel multaj estas miaj malamikoj Kaj per kia kruela malamo ili min malamas.
20Bevar min sjel og redd mig, la mig ikke bli til skamme! for jeg tar min tilflukt til dig.
20Gardu mian animon kaj savu min; Ne lasu min hontigxi, cxar Vin mi fidas.
21La uskyld og opriktighet verge mig! for jeg bier på dig.
21Senkulpeco kaj justeco defendu min, CXar al Vi mi esperas.
22Forløs, Gud, Israel av alle dets trengsler!
22Liberigu, ho Dio, Izraelon el cxiuj liaj suferoj.