¹Jeg vidner for Gud og Kristus Jesus, som skal dømme levende og døde, og ved hans åpenbarelse og hans rike;

¹Aš primygtinai prašau prieš Dievą ir Viešpatį Jėzų Kristų, kuris teis gyvuosius ir mirusiuosius, Jam ir Jo karalystei atėjus:

²Forkynn ordet, vær rede i tide og utide, overbevis, irettesett, forman med all langmodighet og lære!

²skelbk žodį, veik laiku ir nelaiku, bark, drausk, ragink su didžia ištverme ir pamokymu.

³For det skal komme en tid da de ikke skal tåle den sunde lære, men efter sine egne lyster ta sig selv lærere i hopetall, fordi det klør dem i øret,

³Nes ateis laikas, kai žmonės nebepakęs sveiko mokslo, bet, pasidavę savo įgeidžiams, pasikvies sau mokytojus, kad tie dūzgentų ausyse;

⁴og de skal vende øret bort fra sannheten og vende sig til eventyr.

⁴jie nukreips ausis nuo tiesos ir atvers pasakoms.

⁵Men vær du edru i alle ting, lid ondt, gjør en evangelists gjerning, fullfør din tjeneste!

⁵Bet tu būk visame kame apdairus, iškęsk sunkumus, dirbk evangelisto darbą, atlik savo tarnavimą.

⁶For jeg ofres allerede, og tiden for min bortgang er forhånden.

⁶Nes aš jau atnašaujamas, ir mano iškeliavimo laikas jau čia pat.

⁷Jeg har stridt den gode strid, fullendt løpet, bevart troen.

⁷Aš kovojau gerą kovą, baigiau bėgimą, išlaikiau tikėjimą.

⁸Så ligger da rettferdighetens krans rede for mig, den som Herren, den rettferdige dommer, skal gi mig på hin dag, dog ikke mig alene, men alle som har elsket hans åpenbarelse.

⁸Nuo šiol manęs laukia teisumo vainikas, kurį aną dieną man duos Viešpats, teisingasis Teisėjas,­ir ne tik man, bet ir visiems, kurie pamilo Jo pasirodymą.

⁹Gjør dig umak for å komme snart til mig!

⁹Pasistenk greitai atvykti pas mane,

¹⁰For Demas forlot mig, fordi han fikk kjærlighet til den nuværende verden, og drog til Tessalonika, Kreskens til Galatia, Titus til Dalmatia;

¹⁰nes Demas, pamilęs šį pasaulį, paliko mane ir iškeliavo į Tesaloniką, Krescentas­į Galatiją, Titas­į Dalmatiją.

¹¹Lukas er alene hos mig. Ta Markus og ha ham med dig! for han er mig nyttig til tjeneste.

¹¹Vienas Lukas tėra su manimi. Pasiimk ir atvesk su savimi Morkų, jis man naudingas tarnavimui.

¹²Tykikus har jeg sendt til Efesus.

¹²Tichiką pasiunčiau į Efezą.

¹³Når du kommer, da ha med dig den kappe som jeg lot bli i Troas hos Karpus, og bøkene, især skinnbøkene!

¹³Atvykdamas atgabenk apsiaustą, kurį palikau Troadėje pas Karpą, taip pat ir knygas, ypač pergamentus.

¹⁴Kobbersmeden Aleksander gjorde mig meget ondt; Herren vil lønne ham efter hans gjerninger.

¹⁴Kalvis Aleksandras man padarė daug bloga, Viešpats jam teatmoka pagal jo darbus.

¹⁵Vokt dig for ham du også! for han stod hårdt imot våre ord.

¹⁵Ir tu saugokis jo, nes jis labai priešinosi mūsų žodžiams.

¹⁶Ved mitt første forsvar møtte ingen med mig, men alle forlot mig; gid det ikke må bli dem tilregnet!

¹⁶Mano pirmajame apsigynime nė vieno nebuvo su manimi, visi mane paliko. Tenebus jiems tai palaikyta nusikaltimu!

¹⁷Men Herren stod hos mig og styrket mig, forat forkynnelsen skulde fullbyrdes ved mig og alle folk få høre den, og jeg blev fridd ut av løvens gap.

¹⁷Bet Viešpats stovėjo su manimi ir sustiprino mane, kad toliau skelbčiau Evangeliją ir išgirstų visi pagonys; aš buvau išgelbėtas iš liūto nasrų.

¹⁸Herren skal fri mig fra all ond gjerning og frelse mig inn i sitt himmelske rike; ham være æren i all evighet! Amen.

¹⁸Ir Viešpats išgelbės mane iš visų piktų kėslų ir išsaugos savo dangiškajai karalystei. Jam šlovė per amžių amžius! Amen.

¹⁹Hils Priska og Akvilas og Onesiforus' hus!

¹⁹Pasveikink Priską, Akvilą ir Onesiforo namiškius.

²⁰Erastus blev i Korint; Trofimus lot jeg syk efter mig i Milet.

²⁰Erastas pasiliko Korinte, o Trofimą palikau Milete sergantį.

²¹Gjør dig umak for å komme før vinteren! Eubulus og Pudens og Linus og Klaudia og alle brødrene hilser dig.

²¹Pasistenk atvykti dar prieš žiemą! Tave sveikina Eubulas, Pudentas, Linas ir Klaudija bei visi broliai.

²²Den Herre Jesus være med din ånd! Nåden være med eder!

²²Viešpats Jėzus Kristus tebūna su tavo dvasia! Malonė teesie su jumis! Amen.