¹Og Herren talte til Moses og sa:

¹Ir Viešpats kalbėjo Mozei:

²Se, jeg har kalt Besalel, sønn av Uri, Hurs sønn, av Juda stamme,

²“Aš pašaukiau vardu Hūro sūnaus Ūrio sūnų Becalelį iš Judo giminės

³og jeg har fylt ham med Guds Ånd, med visdom og med forstand og med kunnskap og med dyktighet til alle slags arbeid,

³ir jį pripildžiau Dievo dvasios, išminties, sumanumo, pažinimo ir amato išmanymo,

⁴til å uttenke kunstverker, til å arbeide i gull og i sølv og i kobber

⁴kad sugebėtų viską padaryti iš aukso, sidabro, vario,

⁵og til å slipe stener til innfatning og skjære ut i tre, til å utføre alle slags arbeid.

⁵brangių akmenų ir medžio.

⁶Og se, jeg har gitt ham til medhjelper Oholiab, Akisamaks sønn, av Dans stamme, og alle kunstforstandige menn har jeg gitt visdom i hjertet, så de kan gjøre alt det jeg har sagt dig:

⁶Daviau jam padėjėją Ahisamako sūnų Oholiabą iš Dano giminės; kiekvienam daviau išmintį padaryti viską, apie ką tau kalbėjau.

⁷sammenkomstens telt og vidnesbyrdets ark og nådestolen ovenover den og alt som hører teltet til,

⁷Jie padarys Susitikimo palapinę, Liudijimo skrynią, jos dangtį ir visus palapinės reikmenis:

⁸og bordet med det som dertil hører, og lysestaken av rent gull med alt som hører til den, og røkofferalteret

⁸stalą su jo priedais, gryno aukso žvakidę su jos priedais, aukurus smilkymui

⁹og brennoffer-alteret med alt som dertil hører, og tvettekaret med sitt fotstykke,

⁹ir deginamosioms aukoms bei visus jų reikmenis, praustuvę su jos stovu,

¹⁰og embedsklærne og de hellige klær til Aron, presten, og presteklærne til hans sønner,

¹⁰tarnavimo apdarus ir šventus drabužius kunigui Aaronui ir jo sūnums, kad būtų man kunigais,

¹¹og salvings-oljen og røkelsen av velluktende krydderier til helligdommen. De skal i ett og alt gjøre således som jeg har sagt dig.

¹¹patepimo aliejų, kvepiančius smilkalus šventyklai­viską, ką tau įsakiau, jie padarys”.

¹²Og Herren sa til Moses:

¹²Viešpats toliau kalbėjo Mozei:

¹³Tal til Israels barn og si: Mine sabbater skal I holde; for det er et tegn mellem mig og eder fra slekt til slekt, forat I skal vite at jeg er Herren som helliger eder.

¹³“Kalbėk izraelitams: ‘Privalote laikytis sabato, nes tai yra ženklas tarp manęs ir jūsų kartų kartoms, kad žinotumėte, jog Aš esu Viešpats, kuris jus pašventinu.

¹⁴Derfor skal I holde sabbaten; den skal være eder hellig; den som vanhelliger den, skal visselig late livet; hver den som gjør noget arbeid på den dag, han skal utryddes av sitt folk.

¹⁴Laikykitės sabato, nes jis šventas; kas jį suterš, turi mirti. Kas dirbs tą dieną, bus išnaikintas iš savo tautos.

¹⁵I seks dager skal der arbeides; men på den syvende dag skal det være høihellig sabbat, hellig for Herren; hver den som gjør noget arbeid på sabbatsdagen, skal visselig late livet.

¹⁵Šešias dienas dirbsite, o septintoji diena yra sabatas­poilsis, pašvęstas Viešpačiui. Kiekvienas, kuris dirbs sabato dieną, turi mirti.

¹⁶Og Israels barn skal ta vare på sabbaten, så de holder den slekt efter slekt, en evig pakt.

¹⁶Izraelitai privalo laikytis sabato per visas savo kartas kaip amžinos sandoros

¹⁷Den skal være et evig tegn mellem mig og Israels barn; for i seks dager gjorde Herren himmelen og jorden, og på den syvende dag hvilte han og holdt sig i ro.

¹⁷tarp manęs ir Izraelio vaikų. Nes Viešpats per šešias dienas sukūrė dangų ir žemę, o septintąją dieną ilsėjosi ir atsigaivino’ ”.

¹⁸Og da han hadde talt ut med Moses på Sinai berg, gav han ham vidnesbyrdets to tavler, tavler av sten, skrevet med Guds finger.

¹⁸Baigęs kalbėti, Viešpats davė Mozei ant Sinajaus kalno dvi akmenines liudijimo plokštes, parašytas Dievo pirštu.