¹Og hele jorden hadde ett tungemål og ens tale.

¹Visi žemės gyventojai kal bėjo viena kalba.

²Og da de drog frem mot øst, fant de en slette i landet Sinear, og de bosatte sig der.

²Besikeldami toliau į rytus, jie rado lygumą Šinaro krašte ir ten apsigyveno.

³Og de sa til hverandre: Kom, la oss gjøre teglsten og brenne dem vel! Og de brukte tegl istedenfor sten, og jordbek istedenfor kalk.

³Jie kalbėjosi: “Pasidirbinkime plytų ir gerai jas išdekime”. Plytas jie naudojo vietoje akmenų, o dervą­vietoje kalkių.

⁴Så sa de: Kom, la oss bygge oss en by med et tårn som når op til himmelen, og gjøre oss et navn, så vi ikke skal spres over hele jorden!

⁴Jie tarėsi: “Pasistatykime miestą ir bokštą, kurio viršūnė siektų dangų. Išgarsinkime savo vardą prieš išsiskirstydami į visus kraštus!”

⁵Da steg Herren ned for å se byen og tårnet som menneskenes barn hadde begynt å bygge.

⁵Viešpats nužengė pasižiūrėti miesto ir bokšto, kurį žmonės statė,

⁶Og Herren sa: Se, de er ett folk, og ett tungemål har de alle; dette er det første de tar sig fore, og nu vil intet være umulig for dem, hvad de så får i sinne å gjøre.

⁶ir tarė: “Jie yra viena tauta ir visi kalba viena kalba. Jie pradėjo tai daryti ir nėra nieko, ko jie negalėtų pasiekti, jeigu nusprendžia.

⁷La oss da stige ned der og forvirre deres tungemål, så den ene ikke forstår den andres tungemål!

⁷Nusileiskime ir sumaišykime jų kalbą, kad jie nebesuprastų vienas kito!”

⁸Så spredte Herren dem derfra over hele jorden, og de holdt op med å bygge på byen.

⁸Viešpats juos išsklaidė po visą žemės paviršių, ir jie nustojo statę miestą.

⁹Derfor kalte de den Babel; for der forvirret Herren hele jordens tungemål, og derfra spredte Herren dem ut over hele jorden.

⁹Todėl tą miestą praminė Babele, nes ten Viešpats sumaišė jų kalbą ir iš ten Viešpats išsklaidė juos į visus žemės kraštus.

¹⁰Dette er historien om Sems ætt: Da Sem var hundre år gammel, fikk han sønnen Arpaksad to år efter vannflommen.

¹⁰Šitie yra Semo palikuonys: Semas, būdamas šimto metų, dvejiems metams praėjus po tvano, susilaukė sūnaus Arfaksado.

¹¹Og efterat Sem hadde fått Arpaksad, levde han ennu fem hundre år og fikk sønner og døtre.

¹¹Semas, gimus Arfaksadui, dar gyveno penkis šimtus metų ir susilaukė sūnų bei dukterų.

¹²Da Arpaksad var fem og tretti år gammel, fikk han sønnen Salah.

¹²Kai Arfaksadui buvo trisdešimt penkeri metai, gimė sūnus Sala.

¹³Og efterat Arpaksad hadde fått Salah, levde han ennu fire hundre og tre år og fikk sønner og døtre.

¹³Po to Arfaksadas dar gyveno keturis šimtus trejus metus ir susilaukė sūnų bei dukterų.

¹⁴Da Salah var tretti år gammel, fikk han sønnen Eber.

¹⁴Kai Salai buvo trisdešimt metų, gimė Eberas.

¹⁵Og efterat Salah hadde fått Eber, levde han ennu fire hundre og tre år og fikk sønner og døtre.

¹⁵Po to Sala dar gyveno keturis šimtus trejus metus ir susilaukė sūnų bei dukterų.

¹⁶Da Eber var fire og tretti år gammel, fikk han sønnen Peleg.

¹⁶Kai Eberui buvo trisdešimt ketveri metai, gimė Falekas.

¹⁷Og efterat Eber hadde fått Peleg, levde han ennu fire hundre og tretti år og fikk sønner og døtre.

¹⁷Po to Eberas dar gyveno keturis šimtus trisdešimt metų ir susilaukė sūnų bei dukterų.

¹⁸Da Peleg var tretti år gammel, fikk han sønnen Re'u.

¹⁸Kai Falekui buvo trisdešimt metų, gimė Ragaujas.

¹⁹Og efterat Peleg hadde fått Re'u, levde han ennu to hundre og ni år og fikk sønner og døtre.

¹⁹Po to Falekas dar gyveno du šimtus devynerius metus ir susilaukė sūnų bei dukterų.

²⁰Da Re'u var to og tretti år gammel, fikk han sønnen Serug.

²⁰Kai Ragaujui buvo trisdešimt dveji metai, gimė Seruchas.

²¹Og efterat Re'u hadde fått Serug, levde han ennu to hundre og syv år og fikk sønner og døtre.

²¹Po to Ragaujas dar gyveno du šimtus septynerius metus ir susilaukė sūnų bei dukterų.

²²Da Serug var tretti år gammel, fikk han sønnen Nakor.

²²Kai Seruchui buvo trisdešimt metų, gimė Nachoras.

²³Og efterat Serug hadde fått Nakor, levde han ennu to hundre år og fikk sønner og døtre.

²³Po to Seruchas dar gyveno du šimtus metų ir susilaukė sūnų bei dukterų.

²⁴Da Nakor var ni og tyve år gammel, fikk han sønnen Tarah.

²⁴Kai Nachorui buvo dvidešimt devyneri metai, gimė Tara.

²⁵Og efterat Nakor hadde fått Tarah, levde han ennu hundre og nitten år og fikk sønner og døtre.

²⁵Po to Nachoras dar gyveno šimtą devyniolika metų ir susilaukė sūnų bei dukterų.

²⁶Da Tarah var sytti år gammel, fikk han sønnene Abram, Nakor og Haran.

²⁶Kai Tarai buvo septyniasdešimt metų, gimė Abromas, Nahoras ir Haranas.

²⁷Dette er historien om Tarah og hans ætt: Tarah fikk sønnene Abram, Nakor og Haran. Og Haran fikk sønnen Lot.

²⁷Šitie yra Taros palikuonys: Abromas, Nahoras ir Haranas, o Harano sūnus­Lotas.

²⁸Og Haran døde hos sin far Tarah i sitt fedreland, i Ur i Kaldea.

²⁸Haranas mirė, jo tėvui Tarai dar gyvam tebeesant, savo gimtoje šalyje, Chaldėjos Ūre.

²⁹Og Abram og Nakor tok sig hustruer; Abrams hustru hette Sarai, og Nakors hustru hette Milka og var en datter av Haran, far til Milka og Jiska.

²⁹Abromas ir Nahoras vedė. Abromo žmonos vardas buvo Saraja, o Nahoro­Milka; ji buvo duktė Harano, Milkos ir Iskos tėvo.

³⁰Og Sarai var ufruktbar, hun hadde ikke noget barn.

³⁰Saraja buvo nevaisinga: ji neturėjo vaikų.

³¹Og Tarah tok med sig Abram, sin sønn, og Lot, Harans sønn, sin sønnesønn, og Sarai, sin sønnekone, sin sønn Abrams hustru; og de drog ut sammen fra Ur i Kaldea for å reise til Kana'ans land, og de kom til Karan og bosatte sig der.

³¹Tara ėmė savo sūnų Abromą ir savo sūnaus Harano sūnų Lotą, marčią Sarają, sūnaus Abromo žmoną, ir jie iškeliavo iš Chaldėjos Ūro į Kanaano šalį. Atėję ligi Charano, jie ten įsikūrė.

³²Og Tarahs dager blev to hundre og fem år; så døde Tarah i Karan.

³²Taros amžius buvo du šimtai penkeri metai, ir jis mirė Charane.