¹Og Gud velsignet Noah og hans sønner, og sa til dem: Vær fruktbare og bli mange og opfyll jorden!

¹Dievas laimino Nojų bei jo sūnus ir tarė: “Būkite vaisingi, dauginkitės ir pripildykite žemę.

²Og frykt og redsel for eder skal være over alle dyr på jorden og over alle fugler under himmelen, over alt det som rører sig på jorden, og over alle fiskene i havet; i eders hånd er de gitt.

²Tesibijo jūsų ir tedreba prieš jus visi žemės žvėrys, visi padangių sparnuočiai, visa, kas gyva žemėje, ir visos jūros žuvys. Visa tai atiduota į jūsų rankas.

³Alt det som rører sig og lever, skal I ha til føde; likesom jeg gav eder de grønne urter, gir jeg eder alt dette.

³Visa, kas juda ir gyva, bus jums maistui; visa jums duodu, kaip daviau žaliuojančius augalus.

⁴Men kjøtt med dets sjel i, det er dets blod, skal I ikke ete.

⁴Tik mėsos su gyvybe, kuri yra kraujyje, nevalgykite.

⁵Men for eders eget blod vil jeg kreve hevn; av hvert dyr vil jeg kreve hevn for det, og av mennesket, av enhvers bror, vil jeg kreve hevn for menneskets liv.

⁵Iš tiesų už jūsų gyvybės kraują Aš pareikalausiu iš kiekvieno žvėries ir žmogaus, kuris pralietų savo brolio kraują.

⁶Den som utøser menneskets blod, ved mennesket skal hans blod utøses; for i Guds billede skapte han* mennesket. / {* Gud.}

⁶Kas pralieja žmogaus kraują, jo kraujas taip pat bus pralietas, nes žmogus sutvertas pagal Dievo atvaizdą.

⁷Og vær I fruktbare og bli mange, vrimle på jorden og bli mange på den!

⁷Jūs būkite vaisingi ir dauginkitės, pliskite po žemę ir pripildykite ją!”

⁸Og Gud sa til Noah og til hans sønner, som var med ham:

⁸Dievas tarė Nojui ir jo sūnums kartu su juo:

⁹Nu vil jeg oprette min pakt med eder og med eders efterkommere,

⁹“Aš darau sandorą su jumis ir jūsų palikuonimis, kurie gyvens po jūsų,

¹⁰og med alt levende som er hos eder, både fugler og fe og alle de ville dyr som er hos eder, alt som gikk ut av arken, alt som lever på jorden.

¹⁰ir su visais gyvais padarais, visais paukščiais, galvijais ir žvėrimis, kurie išėjo su jumis iš arkos.

¹¹Jeg opretter min pakt med eder, og aldri mere skal alt kjød utryddes ved vannflom, og aldri mere skal der komme en vannflom som ødelegger jorden.

¹¹Aš darau savo sandorą su jumis: jokio kūno nebepražudysiu tvano vandenimis, ir tvanas nebesunaikins žemės”.

¹²Og Gud sa: Dette er tegnet på den pakt som jeg gjør mellem mig og eder og alt levende som er hos eder, til evige tider:

¹²Ir Dievas tarė: “Ženklas sandoros, kurią darau tarp savęs ir jūsų bei visų gyvų padarų, kurie yra su jumis, per visas būsimas kartas

¹³Min bue setter jeg i skyen, og den skal være et tegn på pakten mellem mig og jorden.

¹³bus lankas debesyse. Jis tebūna sandoros ženklu tarp manęs ir žemės.

¹⁴Og når jeg fører skyer over jorden, og buen sees i skyen,

¹⁴Sutelkęs debesis viršum žemės ir lankui pasirodžius debesyse,

¹⁵da vil jeg komme i hu den pakt som er mellem mig og eder og alt levende av alt kjød, og vannet skal aldri mere bli en flom som ødelegger alt kjød.

¹⁵atsiminsiu savo sandorą, kuri yra tarp manęs ir jūsų bei visų gyvų padarų, kad daugiau nebūtų tvano, sunaikinančio kiekvieną kūną žemėje.

¹⁶Og buen skal stå i skyen, og jeg vil se på den og komme i hu den evige pakt mellem Gud og alt levende av alt kjød som er på jorden.

¹⁶Kai lankas bus debesyse, Aš jį pamatysiu ir atsiminsiu amžinąją sandorą tarp Dievo ir visų gyvų padarų, turinčių kūną, kurie yra ant žemės”.

¹⁷Og Gud sa til Noah: Dette er tegnet på den pakt jeg har oprettet mellem mig og alt kjød som er på jorden.

¹⁷Dievas tarė Nojui: “Tai yra sandoros ženklas, kurią Aš darau tarp savęs ir kiekvieno kūno, gyvenančio žemėje”.

¹⁸Noahs sønner, som gikk ut av arken, var Sem, Kam og Jafet; og Kam var far til Kana'an.

¹⁸Nojaus sūnūs, kurie išėjo iš arkos, buvo Semas, Chamas ir Jafetas; Chamas buvo Kanaano tėvas.

¹⁹Disse tre var Noahs sønner, og fra dem bredte menneskene sig ut over hele jorden.

¹⁹Šie trys yra Nojaus sūnūs ir iš jų atsirado visi žemės gyventojai.

²⁰Og Noah var jorddyrker, og han var den første som plantet en vingård.

²⁰Nojus pradėjo dirbti žemę ir įsiveisė vynuogyną.

²¹Og han drakk av vinen og blev drukken, og han klædde sig naken inne i sitt telt.

²¹Išgėręs vyno, pasigėrė ir gulėjo apsinuoginęs savo palapinėje.

²²Og da Kam, Kana'ans far, så sin far ligge naken, fortalte han det til begge sine brødre, som var utenfor.

²²Chamas, Kanaano tėvas, pamatęs savo tėvo nuogumą, pasakė broliams, kurie buvo lauke.

²³Da tok Sem og Jafet et klæde og la det på sine skuldrer og gikk baklengs inn og dekket over sin fars blusel; og de vendte sine øine bort, så de ikke så sin fars blusel.

²³Semas ir Jafetas paėmė apsiaustą ir abu, užsimetę ant pečių, priėjo atbuli, ir apdengė savo tėvo nuogumą; jų veidai buvo nukreipti į priešingą pusę ir jie nematė savo tėvo nuogumo.

²⁴Da så Noah våknet av sitt rus, fikk han vite hvad hans yngste sønn hadde gjort imot ham.

²⁴Nojus, išsiblaivęs nuo vyno ir sužinojęs, ką jam padarė jaunesnysis sūnus,

²⁵Da sa han: Forbannet være Kana'an! trælers træl skal han være for sine brødre.

²⁵tarė: “Tebūna prakeiktas Kanaanas! Vergų vergas tebūna jis savo broliams!

²⁶Så sa han: Lovet være Herren, Sems Gud, og Kana'an være deres træl!

²⁶Palaimintas Viešpats, Semo Dievas, o Kanaanas bus jo vergas!

²⁷Gud gjøre det vidt for Jafet, han skal bo i Sems telter, og Kana'an være deres træl!

²⁷Teišplečia Dievas Jafetą, ir tegu jis gyvena Semo palapinėse, o Kanaanas bus jo vergas!”

²⁸Efter vannflommen levde Noah ennu tre hundre og femti år.

²⁸Tvanui praėjus, Nojus dar gyveno tris šimtus penkiasdešimt metų.

²⁹Og alle Noahs dager blev ni hundre og femti år; så døde han.

²⁹Taigi Nojaus amžius buvo devyni šimtai penkiasdešimt metų, ir jis mirė.