¹Jeg elsker Herren, for han hører min røst, mine inderlige bønner.

¹Myliu Viešpatį, nes Jis išklausė mano maldavimą.

²For han har bøiet sitt øre til mig, og alle mine dager vil jeg påkalle ham.

²Jis palenkė į mane savo ausį, todėl šauksiuosi Jo, kol gyvas būsiu.

³Dødens rep hadde omspent mig, og dødsrikets angster hadde funnet mig; nød og sorg fant jeg.

³Mirties skausmai apsupo mane, pragaro kančios apėmė mane; kenčiau vargą ir skausmus.

⁴Men jeg påkalte Herrens navn: Akk Herre, frels min sjel!

⁴Viešpaties vardo šaukiausi: “Viešpatie, išlaisvink mano sielą!”

⁵Herren er nådig og rettferdig, og vår Gud er barmhjertig.

⁵Maloningas yra Viešpats ir teisus, gailestingas mūsų Dievas.

⁶Herren verner de enfoldige; jeg var elendig, og han frelste mig.

⁶Viešpats apsaugo paprastąjį; suvargęs buvau, o Jis man padėjo.

⁷Kom igjen, min sjel, til din ro! For Herren har gjort vel imot dig.

⁷Nurimk, mano siela, nes Viešpats padarė tau gera!

⁸For du fridde min sjel fra døden, mitt øie fra gråt, min fot fra fall.

⁸Tu išlaisvinai nuo mirties mano sielą, nuo ašarų­mano akis, nuo suklupimo­mano kojas.

⁹Jeg skal vandre for Herrens åsyn i de levendes land.

⁹Aš vaikščiosiu Viešpaties akivaizdoje gyvųjų šalyje.

¹⁰Jeg trodde, for jeg talte; jeg var såre plaget.

¹⁰Nors pasitikėjau, bet tariau: “Aš esu labai prislėgtas!”

¹¹Jeg sa i min angst: Hvert menneske er en løgner.

¹¹Neapgalvojęs sakiau: “Visi žmonės melagiai”.

¹²Hvormed skal jeg gjengjelde Herren alle hans velgjerninger imot mig?

¹²Kuo gi Viešpačiui atsilyginsiu už visas Jo geradarystes?

¹³Jeg vil løfte frelsens beger og påkalle Herrens navn.

¹³Aš paimsiu išgelbėjimo taurę, Viešpaties vardo šauksiuosi.

¹⁴Jeg vil holde for Herren mine løfter, og det for hele hans folks øine.

¹⁴Savo įžadus Viešpačiui ištesėsiu visos tautos akivaizdoje.

¹⁵Kostelig i Herrens øine er hans frommes død.

¹⁵Viešpaties akyse brangi yra šventųjų mirtis.

¹⁶Akk Herre! Jeg er jo din tjener, jeg er din tjener, din tjenerinnes sønn; du har løst mine bånd.

¹⁶Viešpatie, aš esu Tavo tarnas, Tavo tarnas ir sūnus Tavo tarnaitės. Tu mano pančius sutraukei.

¹⁷Dig vil jeg ofre takkoffer, og Herrens navn vil jeg påkalle.

¹⁷Tau padėkos auką aukosiu, šauksiuosi Viešpaties vardo.

¹⁸Jeg vil holde for Herren mine løfter, og det for hele hans folks øine,

¹⁸Savo įžadus Viešpačiui ištesėsiu visos tautos akivaizdoje,

¹⁹i forgårdene til Herrens hus, midt i dig, Jerusalem. Halleluja!

¹⁹Viešpaties namų kiemuose, Jeruzalės mieste. Girkite Viešpatį!