¹Ikke oss, Herre, ikke oss, men ditt navn gi du ære for din miskunnhets, for din trofasthets skyld!

¹Ne mums, Viešpatie, ne mums, tik Tavo vardui tebūna šlovė dėl Tavo gailestingumo ir tiesos.

²Hvorfor skal hedningene si: Hvor er nu deres Gud?

²Kodėl turėtų sakyti pagonys: “Kur yra jų Dievas?”

³Vår Gud er jo i himmelen; han gjør alt det han vil.

³Mūsų Dievas danguje, Jis padarė visa, kas Jam patiko.

⁴Deres avguder er sølv og gull, et verk av menneskehender.

⁴Jų stabai iš sidabro ir aukso, jie­žmogaus rankų darbas.

⁵De har munn, men taler ikke; de har øine, men ser ikke;

⁵Jie turi burnas, bet nekalba; turi akis, bet nemato;

⁶de har ører, men hører ikke; de har nese, men lukter ikke.

⁶turi ausis, tačiau negirdi; turi nosį, bet nesuuodžia;

⁷Deres hender føler ikke, deres føtter går ikke; de gir ingen lyd med sin strupe.

⁷turi rankas, bet nepaliečia; turi kojas, bet nevaikšto. Jie nekalba savo gerkle.

⁸Som de selv er, blir de som gjør dem, hver den som setter sin lit til dem.

⁸Į juos panašūs yra tie, kas juos padaro ir jais pasitiki.

⁹Israel, sett din lit til Herren! Han er deres hjelp og deres skjold.

⁹Izraeli, pasitikėk Viešpačiu! Jis jūsų pagalba ir skydas.

¹⁰Arons hus, sett eders lit til Herren! Han er deres hjelp og deres skjold.

¹⁰Aarono namai, pasitikėkite Viešpačiu! Jis jūsų pagalba ir skydas.

¹¹I som frykter Herren, sett eders lit til Herren! Han er deres hjelp og deres skjold.

¹¹Kurie bijote Viešpaties, pasitikėkite Viešpačiu! Jis jūsų pagalba ir skydas.

¹²Herren kom oss i hu; han skal velsigne, han skal velsigne Israels hus, han skal velsigne Arons hus,

¹²Viešpats mus atsimena; Jis palaimins mus. Jis palaimins Izraelį ir Aarono namus.

¹³han skal velsigne dem som frykter Herren, de små med de store.

¹³Jis palaimins visus, kurie Viešpaties bijo, mažus ir didelius.

¹⁴Herren la eder vokse i tall, eder og eders barn!

¹⁴Viešpats pagausins jus ir jūsų vaikus.

¹⁵Velsignet være I av Herren, himmelens og jordens skaper!

¹⁵Jūs esate palaiminti Viešpaties, kuris sutvėrė dangų ir žemę.

¹⁶Himmelen er Herrens himmel, men jorden har han gitt menneskenes barn.

¹⁶Dangūs yra Viešpaties buveinė, o žemę Jis atidavė žmonėms.

¹⁷De døde lover ikke Herren, ingen av dem som farer ned i dødsrikets stillhet;

¹⁷Ne mirusieji giria Viešpatį, ne mirties karalijon nužengę.

¹⁸men vi skal love Herren fra nu av og inntil evig tid. Halleluja!

¹⁸Bet mes šloviname Viešpatį dabar ir per amžius. Girkite Viešpatį!