¹Da Israel drog ut av Egypten, Jakobs hus fra et folk med fremmed tungemål,

¹Kai Izraelis iš Egipto išėjo, Jokūbo namai pagonių tautą paliko,

²da blev Juda hans* helligdom, Israel hans rike. / {* Herrens.}

²Judas buvo Jo šventykla, Izraelis­Jo karalystė.

³Havet så det og flydde, Jordan vendte om og løp tilbake.

³Pamatė jūra ir pabėgo, atgal pasitraukė Jordanas.

⁴Fjellene hoppet som værer, haugene som unge lam.

⁴Kalnai šokinėjo kaip avys, kalvos­kaip ėriukai.

⁵Hvad har hendt dig, du hav, at du flyr, du Jordan, at du vender om og løper tilbake,

⁵Kas gi tau, jūra, ko pabėgai? Kodėl pasitraukei, Jordane?

⁶I fjell, at I hopper som værer, I hauger som unge lam?

⁶Kalnai, ko šokinėjate kaip avys, kalvos­kaip ėriukai?

⁷For Herrens åsyn bev, du jord, for Jakobs Guds åsyn,

⁷Drebėk, žeme, Viešpaties akivaizdoje, Jokūbo Dievo akivaizdoje.

⁸han som gjør klippen til en vannrik sjø, den hårde sten til en vannkilde!

⁸Jis pavertė uolą vandeniu, iš akmens šaltiniai ištryško!