1En gyllen sang av David. Bevar mig, Gud! for jeg tar min tilflukt til dig.
1Apsaugok mane, Dieve, nes Tavimi aš pasitikiu.
2Jeg sier til Herren: Du er min Herre; jeg har intet gode utenfor dig -
2Tariau Viešpačiui: “Tumano Valdovas, be Tavęs man nebus gera”.
3idet jeg holder mig til de hellige som er i landet, og de herlige i hvem jeg har all min lyst.
3Šventieji, krašto garbingieji man labai patinka.
4Mange sorger skal de ha som kjøper sig andre*; jeg vil ikke utgyde deres** drikkoffere av blod og ikke ta deres navn på mine leber***. / {* d.e. andre guder.} / {** d.e. avgudenes.} / {*** 2MO 23, 13.}
4Kurie svetimus dievus sekioja, turi kentėti daug skausmų. Aš kraujo aukų jiems neaukosiu, mano lūpos neištars jų vardo.
5Herren er min tilfalne del og mitt beger; du gjør min lodd herlig.
5Viešpats yra mano paveldėjimo dalis ir mano taurė, Jo rankoje mano likimas.
6En lodd er tilfalt mig som er liflig, og en arv som behager mig.
6Virvės man krito į patinkančias vietas, aš turiu gerą paveldėjimą.
7Jeg vil love Herren, som gav mig råd; også om nettene minner mine nyrer mig om det.
7Aš laiminsiu Viešpatį, kuris patarimą man teikia; mano širdis įspėja mane naktį.
8Jeg setter alltid Herren for mig; for han er ved min høire hånd, jeg skal ikke rokkes.
8Aš nuolatos statau Viešpatį prieš save, Jis mano dešinėjeaš nesvyruosiu.
9Derfor gleder mitt hjerte sig, og min ære* fryder sig; også mitt kjød skal bo i trygghet. / {* d.e. sjel.}
9Linksminasi mano širdis, džiaugiasi mano siela ir mano kūnas ilsėsis su viltimi.
10For du skal ikke overlate min sjel til dødsriket, du skal ikke la din hellige se forråtnelse.
10Nes tu nepaliksi mano sielos mirusiųjų buveinėje ir neleisi savo šventajam supūti.
11Du skal kunngjøre mig livets vei; gledes fylde er for ditt åsyn, livsalighet ved din høire hånd evindelig.
11Tu parodysi man gyvenimo kelią, Tavo akivaizdoje yra džiaugsmo pilnatvė, Tavo dešinėjemalonumai per amžius.