1En salme av David. Gi Herren, I Guds sønner, gi Herren ære og makt!
1Pripažinkite Viešpačiui, Dievo sūnūs, pripažinkite Viešpačiui šlovę ir galybę!
2Gi Herren hans navns ære, tilbed Herren i hellig prydelse!
2Pripažinkite Viešpačiui šlovę, derančią Jo vardui; pagarbinkite Viešpatį šventumo grožyje.
3Herrens røst er over vannene, ærens Gud tordner, Herren over de store vann.
3Viešpaties balsas viršum vandenų. Šlovės Dievas sugriaudė. Viešpats viršum plačiųjų vandenų.
4Herrens røst lyder med kraft, Herrens røst med herlighet.
4Viešpaties balsas galingas. Viešpaties balsas didingas.
5Herrens røst bryter sedrer, Herren sønderbryter Libanons sedrer,
5Viešpaties balsas laužo kedrus. Viešpats laužo Libano kedrus.
6og han får dem til å hoppe som en kalv, Libanon og Sirjon som en ung villokse.
6Jis šokdina juos kaip veršius, Libaną ir Sirjoną kaip jauniklį stumbrą.
7Herrens røst slynger ut kløvede ildsluer.
7Viešpaties balsas įskelia ugnies liepsnas.
8Herrens røst får ørkenen til å beve, Herren får Kades' ørken til å beve.
8Viešpaties balsas sudrebina dykumą. Viešpats sudrebina Kadešo dykumą.
9Herrens røst får hindene til å føde og gjør skogene bare, og i hans tempel sier alt: Ære!
9Viešpaties balsas priverčia gimdyti elnes ir laužo miškus. Jo šventykloje visi kalba apie Jo šlovę.
10Herren tronte på vannflommens tid, og Herren troner som konge evindelig.
10Viešpats sėdi viršum tvano, Viešpats sėdi kaip Karalius per amžius!
11Herren skal gi sitt folk kraft, Herren skal velsigne sitt folk med fred.
11Viešpats suteiks stiprybę savo tautai. Viešpats palaimins savo tautą taika.