¹Av David. La ikke din vrede optendes over de onde, bli ikke harm over dem som gjør urett!

¹Nesijaudink dėl piktadarių, nepavydėk nedorėliams.

²For som gresset blir de hastig avskåret, og som grønne urter visner de bort.

²Jie greitai bus nupjauti tartum žolė, suvys kaip žaliuojanti žolė.

³Sett din lit til Herren og gjør godt, bo i landet og legg vinn på trofasthet!

³Pasitikėk Viešpačiu ir daryk gera, tada gyvensi žemėje ir būsi pamaitintas!

⁴Og gled dig i Herren! Så skal han gi dig hvad ditt hjerte attrår.

⁴Gėrėkis Viešpačiu, ir Jis suteiks tau, ko geidžia tavo širdis.

⁵Sett din vei i Herrens hånd og stol på ham! Han skal gjøre det;

⁵Pavesk Viešpačiui savo kelią, pasitikėk Juo, ir Jis veiks.

⁶han skal la din rettferdighet gå frem som lyset og din rett som middagens lys.

⁶Jis padarys tavo teisumą kaip šviesą ir tavo teisybę kaip vidudienį!

⁷Vær stille for Herren og vent på ham! La ikke din vrede optendes over den som har lykke på sin vei, over den mann som uttenker onde råd.

⁷Ilsėkis Viešpatyje ir kantriai lauk Jo! Nesijaudink dėl to, kad sekasi žmogui, kuris daro pikta.

⁸Lat av fra vrede og la harme fare, la ikke din vrede optendes! Det fører bare til det som ondt er.

⁸Liaukis nirtęs ir palik rūstybę. Nesijaudink, kad nedarytumei pikta.

⁹For de onde skal utryddes, men de som bier efter Herren, skal arve landet.

⁹Piktadariai bus sunaikinti, bet tie, kurie laukia Viešpaties, paveldės žemę.

¹⁰Og om en liten stund, så er den ugudelige ikke mere, og akter du på hans sted, så er han borte.

¹⁰Nes dar trumpa valandėlė, ir nebeliks nedorėlio; kai žvalgysies, kur jis buvo, jo nebebus.

¹¹Men de saktmodige skal arve landet og glede sig ved megen fred.

¹¹Bet romieji paveldės žemę ir gėrėsis taikos apstumu.

¹²Den ugudelige optenker ondt imot den rettferdige og skjærer tenner imot ham.

¹²Nedorėlis rengia teisiajam pikta ir griežia prieš jį dantimis.

¹³Herren ler av ham; for han ser at hans dag kommer.

¹³Viešpats juokiasi iš jo, nes mato jo galą.

¹⁴De ugudelige drar sverdet og spenner sin bue for å felle den elendige og fattige og slå dem ihjel som vandrer opriktig.

¹⁴Nedorėliai išsitraukia kardą, įtempia lanką, kad partrenktų beturtį ir vargšą, nužudytų tuos, kurie elgiasi dorai.

¹⁵Deres sverd skal komme i deres eget hjerte, og deres buer skal sønderbrytes.

¹⁵Jų kardas įsmigs į jų pačių širdį ir jų lankai suluš.

¹⁶Bedre er det lille som den rettferdige har, enn mange ugudeliges rikdom.

¹⁶Teisiojo truputis yra geriau už daugelio nedorėlių turtus,

¹⁷For de ugudeliges armer skal sønderbrytes, men Herren støtter de rettferdige.

¹⁷nes nedorėlių rankos bus sulaužytos, o teisiuosius palaiko Viešpats.

¹⁸Herren kjenner de ulasteliges dager, og deres arv skal bli til evig tid.

¹⁸Viešpats žino teisiųjų dienas, jų paveldėjimas liks amžiams.

¹⁹De skal ikke bli til skamme i den onde tid, og i hungerens dager skal de mettes.

¹⁹Jie nebus sugėdinti nelaimių metu, bado dienomis jie bus pasotinti.

²⁰For de ugudelige skal gå til grunne og Herrens fiender som engenes blomsterskrud; de skal forsvinne, som røk skal de forsvinne.

²⁰O nedorėliai pražus ir Viešpaties priešai sutirps kaip avinėlių taukai; jie dings kaip dūmai.

²¹Den ugudelige låner og betaler ikke, men den rettferdige forbarmer sig og gir.

²¹Nedorėliai skolinasi ir negrąžina, o teisusis yra gailestingas ir duoda.

²²For de han* velsigner, skal arve landet, men de han forbanner, skal utryddes. / {* Gud.}

²²Jo palaimintieji valdys žemę, o Jo prakeiktieji bus sunaikinti.

²³Herren gjør en manns gang fast, og han har velbehag i hans vei.

²³Viešpats nukreipia žmogaus žingsnius ir Jam patinka jo keliai.

²⁴Når han snubler, faller han ikke til jorden; for Herren støtter hans hånd.

²⁴Jei jis klumpa­neparkrinta, nes Viešpats laiko jo ranką.

²⁵Jeg har vært ung og er blitt gammel, men ikke har jeg sett den rettferdige forlatt eller hans avkom søke efter brød.

²⁵Buvau jaunas ir pasenau, tačiau nemačiau, kad teisusis būtų užmirštas ir jo vaikai elgetautų.

²⁶Den hele dag forbarmer han sig og låner ut, og hans avkom blir velsignet.

²⁶Visada jis pasigaili ir skolina, jo vaikai yra palaiminti.

²⁷Vik fra ondt og gjør godt! Så skal du bli boende* til evig tid. / {* SLM 37, 3.}

²⁷Traukis nuo pikto ir daryk gera, tai išliksi per amžius.

²⁸For Herren elsker rett og forlater ikke sine fromme; til evig tid blir de bevart. Men de ugudeliges avkom utryddes.

²⁸Viešpats mėgsta teisybę ir nepalieka savo šventųjų, bet saugo juos per amžius. O nedorėlių vaikai pražus.

²⁹De rettferdige skal arve landet og bo i det evindelig.

²⁹Teisieji paveldės žemę ir gyvens joje amžinai.

³⁰Den rettferdiges munn taler visdom, og hans tunge sier hvad rett er.

³⁰Teisiojo burna kalba išmintingai, ir jo liežuvis­kas teisinga,

³¹Hans Guds lov er i hans hjerte, hans trin vakler ikke.

³¹Dievo įstatymas yra jo širdyje; jo žingsniai nesvyruoja.

³²Den ugudelige lurer på den rettferdige og søker å drepe ham;

³²Nedorėlis tykoja teisiojo ir siekia jį nužudyti.

³³Herren overlater ham ikke i hans hånd, og fordømmer ham ikke når han blir dømt.

³³Viešpats jo nepaliks ano rankoje ir nepasmerks jo teisme.

³⁴Bi på Herren og ta vare på hans vei! Så skal han ophøie dig til å arve landet; du skal se på at de ugudelige utryddes.

³⁴Lauk Viešpaties ir laikykis Jo kelio. Jis išaukštins tave, kad paveldėtum žemę. Tu matysi, kaip nedorėliai žlugs.

³⁵Jeg så en ugudelig som var veldig og utbredte sig som et grønt tre som ikke er flyttet;

³⁵Mačiau nedorėlį džiūgaujantį ir išsiplėtusį kaip šakotą kedrą.

³⁶men han forsvant, og se, han var ikke mere, og jeg søkte efter ham, men han fantes ikke.

³⁶Pro šalį ėjau, ir jo nebuvo, ieškojau jo, bet neradau.

³⁷Akt på den ulastelige og se på den opriktige! for fredens mann har en fremtid;

³⁷Žiūrėk į tobuląjį ir stebėk teisųjį, nes tokių galas­ramybė.

³⁸men overtrederne skal tilintetgjøres alle sammen, de ugudeliges fremtid skal avskjæres.

³⁸Nusikaltėliai bus sunaikinti, nedorėlių galas­pražūtis.

³⁹Og de rettferdiges frelse kommer fra Herren, deres sterke vern i nødens tid.

³⁹Teisiųjų išgelbėjimas ateina nuo Viešpaties; Jis yra jų stiprybė nelaimių metu.

⁴⁰Og Herren hjelper dem og utfrir dem, han utfrir dem fra de ugudelige og frelser dem, fordi de har tatt sin tilflukt til ham.

⁴⁰Viešpats padės jiems ir išlaisvins juos. Jis išlaisvins juos iš bedievių ir išgelbės, nes jie pasitikėjo Juo.