¹Til sangmesteren, til Nehilot*; en salme av David. / {* rimeligvis bleseinstrumenter.}

¹Viešpatie, išgirsk mano žodžius, suprask mano apmąstymus.

²Vend øret til mine ord, Herre, akt på min tanke!

²Išklausyk mano šauksmą, mano Karaliau ir Dieve, nes Tau aš melsiuosi.

³Merk på mitt klagerop, min konge og min Gud! For til dig beder jeg.

³Rytą Tu girdi mano balsą, Viešpatie, rytą kreipiuosi į Tave ir laukiu.

⁴Herre, årle høre du min røst! Årle legger jeg min sak frem for dig og venter.

⁴Tu ne toks esi, Dieve, kuriam nedorybė patiktų, ir pikta negyvens su Tavimi.

⁵For du er ikke en Gud som har behag i ugudelighet; den onde får ikke bo hos dig.

⁵Pagyrūnai negali stovėti Tavo akivaizdoje. Tu nekenti visų, darančių neteisybę.

⁶Overmodige får ikke stå frem for dine øine; du hater alle dem som gjør urett.

⁶Tu sunaikinsi tuos, kurie kalba melą; Viešpats bjaurisi kraugeriu ir apgaviku.

⁷Du lar dem som taler løgn, gå til grunne; den blodgjerrige og falske mann er en vederstyggelighet for Herren.

⁷Dėl didžio Tavo gailestingumo einu į Tavo buveinę; Tavęs bijodamas, žemai lenkiuosi šventyklos link.

⁸Men jeg går ved din megen miskunn inn i ditt hus, jeg kaster mig ned foran ditt hellige tempel i din frykt.

⁸Viešpatie, vesk mane savo teisume dėl mano priešų. Nutiesk prieš mane savo kelią.

⁹Herre, led mig ved din rettferdighet for mine motstanderes skyld, gjør din vei jevn for mitt åsyn!

⁹Jų lūpose nėra teisybės, jų širdyje­nedorybė, jų gerklė­atviras kapas, jie pataikauja savo liežuviais.

¹⁰For det er ikke sannhet i deres munn; deres indre er fordervelse, deres strupe en åpen grav; sin tunge gjør de glatt.

¹⁰Sunaikink juos, Dieve, tepražūna patys savo kėsluose. Dėl nesuskaitomų piktadarybių atmesk juos, nes jie sukilo prieš Tave.

¹¹Døm dem skyldige, Gud! La dem falle for sine råds skyld, styrt dem ned for deres mange misgjerninger! For de er gjenstridige mot dig.

¹¹Tesidžiaugia visi, kurie Tavyje prieglobsčio ieško, tegul nuolat šaukia iš džiaugsmo, nes Tu apgini juos, tedžiūgauja Tavyje Tavo vardą mylintys.

¹²Da skal alle de som tar sin tilflukt til dig, glede sig; til evig tid skal de juble, og du skal verne om dem; og de som elsker ditt navn, skal fryde sig i dig.

¹²Tu, Viešpatie, laimini teisųjį, apsupi jį savo malone lyg skydu.

¹³For du velsigner den rettferdige, Herre! Som med et skjold dekker du ham med nåde.