¹Til dig, Herre, setter jeg min lit; la mig aldri i evighet bli til skamme!

¹Viešpatie, Tavimi pasitikiu: niekados tenebūsiu sugėdintas.

²Utfri mig og redd mig ved din rettferdighet! Bøi ditt øre til mig og frels mig!

²Savo teisumu išlaisvink ir išvaduok mane! Kreipk į mane savo ausį ir išgelbėk mane!

³Vær mig en klippe til bolig, dit jeg alltid kan gå, du som har fastsatt frelse for mig! For du er min klippe og min festning.

³Būk man tvirta pilis, kur visada galėčiau pabėgti! Juk Tu esi mano uola ir tvirtovė!

⁴Min Gud, utfri mig av den ugudeliges hånd, av den urettferdiges og undertrykkerens vold!

⁴Dieve, išlaisvink mane iš nedorėlio rankos, iš rankos neteisaus ir žiauraus žmogaus.

⁵For du er mitt håp, Herre, Herre min tillit fra min ungdom av.

⁵Viešpatie Dieve, Tu esi mano viltis, mano pasitikėjimas nuo pat jaunystės.

⁶Til dig har jeg støttet mig fra mors liv av; du er den som drog mig ut av min mors skjød; om dig vil jeg alltid synge min lovsang.

⁶Tu mane globojai nuo pat gimimo, Tu saugojai mane nuo motinos įsčių. Aš nuolat girsiu Tave.

⁷Som et under har jeg vært for mange, men du er min sterke tilflukt.

⁷Daugelis stebėjosi manimi, bet Tu buvai man saugi priebėga.

⁸Min munn er full av din pris, hele dagen av din herlighet.

⁸Mano burna tebūna pilna gyriaus ir Tavo garbės visą dieną.

⁹Forkast mig ikke i alderdommens tid, forlat mig ikke når min kraft forgår!

⁹Neapleisk manęs senatvėje; nepalik, kai jėgos išseks!

¹⁰For mine fiender har sagt om mig, de som tar vare på mitt liv, rådslår tilsammen

¹⁰Mano priešai kalba ir seka mane; jie tyko mano gyvybės ir tariasi:

¹¹og sier: Gud har forlatt ham; forfølg og grip ham, for det er ingen som redder!

¹¹“Dievas jį paliko, vykite ir sugaukite jį, nes niekas jo neišgelbės!”

¹²Gud, vær ikke langt borte fra mig! Min Gud, skynd dig å hjelpe mig!

¹²Dieve, nebūk toli nuo manęs! Mano Dieve, skubėk man padėti!

¹³La dem som står mig efter livet, bli til skamme og gå til grunne! La dem som søker min ulykke, bli klædd i skam og spott!

¹³Gėdingai težūva ir teišnyksta mano sielos priešininkai! Tesusilaukia paniekos ir negarbės, kurie siekia man pakenkti.

¹⁴Og jeg vil alltid håpe, og til all din pris vil jeg legge ny pris.

¹⁴Aš vilties nenustosiu, girsiu Tave vis labiau.

¹⁵Min munn skal fortelle om din rettferdighet, hele dagen om din frelse; for jeg vet ikke tall derpå.

¹⁵Mano burna kalbės apie Tavo teisumą, skelbs visą dieną Tavo išgelbėjimą, nes aš nežinau jų ribų.

¹⁶Jeg vil fremføre Herrens, Israels Guds veldige gjerninger, jeg vil prise din rettferdighet, din alene.

¹⁶Aš eisiu su Viešpaties Dievo jėga, minėsiu Tavo vieno teisumą.

¹⁷Gud, du har lært mig det fra min ungdom av, og inntil nu kunngjør jeg dine undergjerninger.

¹⁷Dieve, Tu mokei mane nuo jaunystės ir iki šiol dar skelbiu Tavo nuostabius darbus.

¹⁸Forlat mig da heller ikke inntil alderdommen og de grå hår, Gud, inntil jeg får kunngjort din arm for efterslekten, din kraft for hver den som skal komme.

¹⁸Dieve, nepalik manęs, kai būsiu senas ir pražilęs, kol ateinančioms kartoms apie Tavo jėgą ir galią aš paskelbsiu.

¹⁹Og din rettferdighet, Gud, når til det høie; du som har gjort store ting, Gud, hvem er som du?

¹⁹Dieve, Tavo teisumas siekia aukštąjį dangų, Tu padarei didingų darbų, kas yra Tau lygus, Dieve?

²⁰Du som har latt oss se mange trengsler og ulykker, du vil igjen gjøre oss levende og igjen dra oss op av jordens avgrunner.

²⁰Nors daug ir skaudžių vargų leidai man patirti, bet ir vėl atgaivinsi mane, ištrauksi iš žemės gelmių!

²¹Du vil øke min storhet og vende om og trøste mig.

²¹Tu suteiksi man garbę ir vėl paguosi.

²²Så vil jeg også prise dig med harpespill, din trofasthet, min Gud! Jeg vil lovsynge dig til citar, du Israels Hellige!

²²Dieve, aš girsiu Tavo ištikimybę psalteriu, skambinsiu Tau arfa, Izraelio Šventasis!

²³Mine leber skal juble, for jeg vil lovsynge dig, og min sjel, som du har forløst.

²³Mano lūpos ir siela, kurią išpirkai, džiūgaus, kai Tau giedosiu.

²⁴Min tunge skal også hele dagen tale om din rettferdighet; for de er blitt til spott, de er blitt til skamme, de som søker min ulykke.

²⁴Ir mano liežuvis visą dieną kalbės apie Tavo teisumą. Visi, kurie siekė man pakenkti, yra sugėdinti ir paniekinti.