¹Til sangmesteren, efter Gittit*; en salme av David. / {* kanskje en toneart som har hatt sitt navn av byen Gat.}

¹Viešpatie, mūsų Valdove, koks įstabus Tavo vardas visoje žemėje! Tu iškėlei savo šlovę virš dangų.

²Herre, vår Herre, hvor herlig ditt navn er over all jorden, du som har utbredt din prakt over himmelen!

²Kūdikių ir žindomųjų lūpomis Tu paskelbei apie savo jėgą savo priešams, kad nutildytum priešą ir keršytoją.

³Av barns og diebarns munn har du grunnfestet en makt for dine motstanderes skyld, for å stoppe munnen på fienden og den hevngjerrige.

³Kai pasižiūriu į Tavo dangus, Tavo rankų darbą, į mėnulį ir žvaigždes, kurias Tu išdėstei,

⁴Når jeg ser din himmel, dine fingrers gjerning, månen og stjernene, som du har gjort,

⁴kas yra žmogus, kad jį atsimeni, ir kas žmogaus sūnus, kad jį aplankai?

⁵hvad er da et menneske, at du kommer ham i hu, og et menneskebarn, at du ser til ham!

⁵Jį padarei ne ką menkesnį už angelus, garbe ir šlove jį apvainikavai.

⁶Og du gjorde ham lite ringere enn Gud, og med ære og herlighet kronte du ham.

⁶Tu davei jam valdžią Tavo rankų darbams, jam po kojų visa padėjai:

⁷Du gjorde ham til hersker over dine henders gjerninger, alt la du under hans føtter,

⁷visas avis ir jaučius, net lauko žvėris,

⁸får og okser, alle tilsammen, ja også markens dyr,

⁸padangių paukščius ir jūrų žuvis, ir visa, kas jūros takais plaukioja.

⁹himmelens fugler og havets fisker, alt som ferdes på havenes stier.

⁹Viešpatie, mūsų Valdove, koks įstabus Tavo vardas visoje žemėje!

¹⁰Herre, vår Herre, hvor herlig ditt navn er over all jorden!