¹En sang, en salme av Asaf.

¹Dieve, netylėk! Dieve, nenurimk ir nebūk tylus!

²Gud, ti ikke! Vær ikke stille og hold dig ikke rolig, Gud!

²Juk štai Tavo priešai triukšmauja, kelia galvas tie, kurie Tavęs nekenčia.

³For se, dine fiender larmer, og de som hater dig, løfter hodet.

³Prieš Tavo tautą jie rengia sąmokslą, tariasi prieš Tavo globotinius.

⁴Mot ditt folk legger de med svik hemmelige råd, og de rådslår mot dem du verner.

⁴Jie sako: “Eikime, išnaikinkime juos, kad šios tautos nebebūtų ir Izraelio vardo niekas nebeminėtų”.

⁵De sier: Kom og la oss utslette dem, så de ikke mere er et folk, og Israels navn skal ikke mere kommes i hu.

⁵Jie tariasi vieningai, susijungia prieš Tave;

⁶For de har av hjertet rådslått med hverandre; mot dig inngår de pakt,

⁶Edomo ir Moabo stovyklos, izmaelitai ir hagarai,

⁷Edoms telt og ismaelittene, Moab og hagarenene,

⁷Gebalas, Amonas ir Amalekas, Filistija kartu su Tyro gyventojais.

⁸Gebal og Ammon og Amalek, Filistea tillikemed innbyggerne av Tyrus.

⁸Su jais kartu asirai eina, Loto palikuonims teikia paramą.

⁹Også Assur har gitt sig i lag med dem, de er blitt Lots barns arm. Sela.

⁹Padaryk jiems kaip Midjanui, kaip Siserai ir Jabinui prie Kišono upelio;

¹⁰Gjør med dem som med Midian, som med Sisera, som med Jabin ved bekken Kison!

¹⁰jie prie En Doro sunaikinti buvo, tapo mėšlu žemei patręšti.

¹¹De blev ødelagt ved En-Dor, de blev til gjødsel for jorden.

¹¹Padaryk jų kunigaikščius kaip Orebą ir Zeebą, kaip Zebachą bei Calmuną­visus jų vadus,

¹²La det gå dem, deres ypperste menn, som Oreb og som Se'eb, og alle deres fyrster som Sebah og som Salmunna,

¹²kurie sakė: “Pasiglemžkime Dievo žemes!”

¹³dem som sier: Vi vil ta oss Guds boliger til eie!

¹³Dieve, padaryk juos lyg sūkurio blaškomus lapus, lyg šiaudus prieš vėją.

¹⁴Min Gud, gjør dem som en støvhvirvel, som agner for vinden!

¹⁴Kaip ugnis sudegina mišką, kaip liepsna nudegina kalnus,

¹⁵Som en ild som tender en skog, og som en lue som setter fjell i brand,

¹⁵taip gainiok juos audromis, gąsdink vėtromis.

¹⁶således forfølge du dem med din storm og forferde du dem med ditt stormvær!

¹⁶Viešpatie, sugėdink jų veidus, kad jie ieškotų Tavo vardo!

¹⁷Fyll deres åsyn med skam, så de søker ditt navn, Herre!

¹⁷Tegul visada juos gėda ir išgąstis lydi ir gėdoje jie tepražūna.

¹⁸La dem blues og forferdes til evig tid, la dem bli til skamme og gå under!

¹⁸Težino jie, kad Tas, kurio vardas Viešpats, visoje žemėje yra aukščiausias!

¹⁹Og la dem kjenne at du alene har navnet Herre, den Høieste over all jorden!