¹En salme av David; til ihukommelse.

¹¶ He himene na Rawiri, hei whakamahara. E Ihowa, kaua e whakatupehupehu mai ki ahau ina riri koe, kaua ano ahau e pakia ina arita koe.

²Herre, straff mig ikke i din vrede, og tukt mig ikke i din harme!

²Titi tonu hoki au pere ki ahau: kaha rawa te pehi a tou ringa i ahau.

³For dine piler har rammet mig, og din hånd er falt tungt på mig.

³Kahore he wahi ora o oku kikokiko, na tou riri hoki: kahore ano e ata takoto oku wheua, noku i hara nei.

⁴Det er intet friskt i mitt kjød for din vredes skyld, det er ingen fred i mine ben for min synds skyld.

⁴Kua taupokina iho hoki toku matenga e oku kino: ano he pikaunga taimaha e pehi rawa ana i ahau.

⁵For mine misgjerninger går over mitt hode, som en tung byrde er de mig for tunge.

⁵E piro ana oku whiunga, kua pirau i taku mahi poauau.

⁶Mine bylder lukter ille, de råtner for min dårskaps skyld.

⁶E whakawiria ana ahau, piko rawa; e tangi haere ana i te roa o te ra.

⁷Jeg er kroket, aldeles nedbøiet; hele dagen går jeg i sørgeklær.

⁷Kei te tahuna hoki toku hope, kapi tonu: kahore hoki he wahi ora o oku kikokiko.

⁸For mine lender er fulle av brand, og det er intet friskt i mitt kjød.

⁸Kua kore oku kaha, maru rawa ahau: hamama ana taku aue i te mamae o toku ngakau.

⁹Jeg er kold og stiv og aldeles knust, jeg hyler for mitt hjertes stønnen.

⁹E te Ariki, kei tou aroaro oku hiahia katoa; kahore hoki e ngaro i a koe taku aue.

¹⁰Herre, for ditt åsyn er all min lengsel, og mitt sukk er ikke skjult for dig.

¹⁰Kihakiha kau toku ngakau, kua hemo toku kaha: me te marama o oku kanohi, kua kore hoki ena oku.

¹¹Mitt hjerte slår heftig, min kraft har sviktet mig, og mine øines lys, endog det er borte for mig.

¹¹Matara noa atu i toku mate te turanga mai o nga tangata i aroha mai ki ahau, o oku hoa hoki; i tawhiti ano oku whanaunga e tu ke mai ana.

¹²Mine venner og mine frender holder sig i avstand fra min plage, og mine nærmeste står langt borte.

¹²¶ E whakatakoto mahanga ana moku te hunga e whai ana i ahau kia whakamatea; he nanakia ano nga kupu a te hunga e rapu ana i te he moku; he whakaaro tinihanga ano a ratou a pau noa te ra.

¹³Og de som står mig efter livet, setter snarer, og de som søker min ulykke, taler om undergang, og på svik tenker de den hele dag.

¹³Ko ahau ia, i rite ki te turi, kihai i rongo, ki te tangata wahangu, kahore nei e hamamu tona mangai.

¹⁴Og jeg er som en døv, jeg hører ikke, og som en stum, som ikke later op sin munn.

¹⁴Na rite tonu ahau ki te tangata kahore nei e rongo, kahore nei he whakatupehupehu i tona mangai.

¹⁵Ja, jeg er som en mann som ikke hører, og som ikke har motsigelse i sin munn.

¹⁵E tumanako nei hoki ahau ki a koe, e Ihowa: ka whakahoki kupu mai ano koe, e te Ariki, e toku Atua.

¹⁶For til dig, Herre, står mitt håp; du skal svare, Herre min Gud!

¹⁶I mea hoki ahau, Kei koa mai ratou ki ahau: ka paheke toku waewae, ka whakahihi ratou ki ahau.

¹⁷For jeg sier: De vil ellers glede sig over mig; når min fot vakler, ophøier de sig over mig.

¹⁷Ko ahau hoki, meake kopa, a kei inua tonu i ahau toku pouri.

¹⁸For jeg er nær ved å falle, og min smerte er alltid for mig.

¹⁸Ka whaki hoki ahau i toku kino, ka pouri mo toku hara.

¹⁹For jeg bekjenner min misgjerning, jeg sørger over min synd.

¹⁹Ko oku hoariri ia hauhau tonu, kaha tonu; kua tokomaha ano te hunga e kino noa ana ki ahau.

²⁰Og mine fiender lever, er mektige, og mange er de som hater mig uten årsak.

²⁰He hoariri ano ki ahau te hunga e utu ana i te pai ki te kino: moku e whai ana i te pai.

²¹Og de som gjengjelder godt med ondt, står mig imot, fordi jeg jager efter det gode.

²¹Kaua ahau e whakarerea, e Ihowa, e toku Atua; kei mamao atu koe i ahau.

²²Forlat mig ikke, Herre! Min Gud, vær ikke langt borte fra mig!

²²Hohoro ki te awhina i ahau, e te Ariki, e toku whakaoranga.

²³Skynd dig å hjelpe mig, Herre, min frelse!