¹Så hendte det en dag at Guds sønner kom og stilte sig frem for Herren, og blandt dem kom også Satan og stilte sig frem for Herren.

¹TOUPA Pathian tapate ahongkilak ni uh a om nawna, huan a lak uah Setan leng a hongpai sama TOUPA maa kilak ding in.

²Og Herren sa til Satan: Hvor kommer du fra? Satan svarte Herren: Jeg har faret og flakket omkring på jorden.

²Huan TOUPAN Setan kiangah, Kaw hongkipan na hia? a chi a. Huan Setanin TOUPA a dawnga, Leia langkhat langkhata hoha, a sunga tou vaka suk vak ka hi, a chi a.

³Da sa Herren til Satan: Har du gitt akt på min tjener Job? For det er ingen på jorden som han - en ulastelig og rettskaffen mann, som frykter Gud og viker fra det onde; ennu er han like ulastelig, og du har uten grunn egget mig til å ødelegge ham.

³Huan TOUPAN Setan kiangah, Ka sikha Job na ngaihtuah ngei hia? amah banga hoihkim leh mi tang, Pathian kihtaa hoihlou mudah leiah lah kuamah a om ngal keia: amah siatna dingin hon tangsak mah lechin, a ginomna a len chinten hi, a chi a.

⁴Men Satan svarte Herren: Hud for hud, men alt det en mann har, gir han for sitt liv.

⁴Huan Setanin TOUPA a dawnga, Vun sikin vun, ahi, mihingin a neih tengteng hinna sikin a pe ding hi.

⁵Men rekk bare ut din hånd og rør ved hans ben og hans kjøtt! Da vil han visselig si dig farvel like i ditt ansikt.

⁵Himahleh tuin na khut khainla, a guh leh a sa khoih lechin, huan na maitangah nang hon gense ding hi, a chi a.

⁶Da sa Herren til Satan: Se, han er i din hånd; spar bare hans liv!

⁶Huan TOUPAN Setan kiangah, Ngaiin, Amah na khut ah a om hi; a hinna leltak hawiin, a chi a.

⁷Så gikk Satan bort fra Herrens åsyn, og han slo Job med onde bylder fra fotsålen til issen.

⁷Huchiin Setan a pawt khiaa TOUPA ma akipanin, meima tumin a khepek nuai akipan a lujang tanin Job a gawta.

⁸Og han tok sig et potteskår og skrapte sig med, der han satt midt i asken.

⁸Huchiin aman kikhuatna dingin belpei a laa; huan meivu lakah a tuta hi.

⁹Da sa hans hustru til ham: Holder du dig ennu like ulastelig? Si Gud farvel og dø!

⁹Huchihlaiin a jiin a kiangah, Na ginomna len chinten lailai na hi hia? Pathian gensia inla, siin, a chi a.

¹⁰Men han svarte: Du taler som en av de uforstandige kvinner; skal vi bare ta imot det gode av Gud og ikke også det onde? Under alt dette syndet Job ikke med sine leber.

¹⁰Himahleh a kiangah, Numei haite thugente laka khat bangin thu na gen. Bang ahia? Pathian khut ah hoih i mu dia, hoihlou leng i mu kei dia hia? a chi a. Hiai tengtengah Jobin a muk in thil a hihkhial kei hi.

¹¹Da Jobs tre venner fikk høre om all denne ulykke som var kommet over ham, kom de fra hver sitt hjemsted: Elifas fra Teman, Bildad fra Suah og Sofar fra Na'ama; og de avtalte med hverandre å gå til ham for å vise ham medynk og trøste ham.

¹¹Huchia Job lawm thumten a tunga hiai hoihlou hongtung tengteng a jak un, amau mi chih amah mun akipanin a hong ua: Elipha Teman mi leh, Bildad Sua mi leh Zophar Naaman mi: huan amah kah ding leh amah lungmuan dingin hoh khawm dingin thuseh a bawl uhi.

¹²Men da de så op et stykke ifra, kjente de ham ikke, og de brast i gråt og sønderrev sine kapper og kastet støv op imot himmelen, ned over sine hoder.

¹²Huan gamla pia a dak touh uleh, amah a theikei ua, huan nakpiin a kikou khia ua, a kapta uhi; huan a puannaktual uh michihin a botkek ua, a lu tang uah van lamah leivui a khita uhi.Huchiin a kiangah leitungah ni sagih leh jan sagih a tu ua, a kiangah kuamahin thu khat leng a gen kei uh: a lungkhamna a thupi mahmah chih lah a thei ngal ua.

¹³Og de satt hos ham på jorden i syv dager og syv netter, og ingen talte et ord til ham; for de så at hans pine var såre stor.

¹³Huchiin a kiangah leitungah ni sagih leh jan sagih a tu ua, a kiangah kuamahin thu khat leng a gen kei uh: a lungkhamna a thupi mahmah chih lah a thei ngal ua.