1Til sangmesteren, efter Sjeminit*; en salme av David. / {* SLM 6, 1.}
1TOUPA, honpanpih in; Pathian limsak mi lah a om nawnta ngal kei ua; mihing tate lak akipan mi ginom lah a mangta ngal ua.
2Frels, Herre! for de fromme er borte, de trofaste er forsvunnet blandt menneskenes barn.
2Mi chihin a innvengte kiangah thu bangmahlou maimai a gengen uhi: maitang phatna leh khemna lungtang puin thu a gen nak uhi.
3Løgn taler de, hver med sin næste, med falske leber; med tvesinnet hjerte taler de.
3TOUPAN maitang phatna muk tengteng a atkhe dinga, thu kisathei genna lei toh:
4Herren utrydde alle falske leber, den tunge som taler store ord,
4Amau tuh, I leiin I zou ding ua; I mukte tuh eimaha ngei a ka, kua ahia I tunga lal om? a chi uh.
5dem som sier: Ved vår tunge skal vi få overhånd, våre leber er med oss, hvem er herre over oss?
5TOUPAN tuh, Gentheite a simmoh jiak uleh, tagahte thum jiakin, ka thou pah ngal dia; a nuihsan tak uh bit takin ka omsak ding, a chi a;
6For de elendiges ødeleggelses skyld, for de fattiges sukks skyld vil jeg nu reise mig, sier Herren; jeg vil gi dem frelse som stunder efter den.
6TOUPA thute tuh thu siangthou tak ahi a; dangka leitunga haltuina meia etkhiaka, sagih vei hih siangthou zohsa bang ahi.
7Herrens ord er rene ord, likesom sølv som er renset i en smeltedigel i jorden, syv ganger renset.
7TOUPA aw, nang tuh amau na kem hoih dinga, hiai khangthakte lakah chiklai peuhin leng na humbit ding.Mihing tate lakah khelhna pahtawia a omin, mi gilou-salou a vialvak nak uhi.
8Du, Herre, vil bevare dem, du vil vokte dem for denne slekt evindelig.
8Mihing tate lakah khelhna pahtawia a omin, mi gilou-salou a vialvak nak uhi.
9Rundt omkring svermer de ugudelige, når skarn er ophøiet blandt menneskenes barn.