¹En bønn av en elendig, når han vansmekter og utøser sin sorg for Herrens åsyn.

¹O Zot, dëgjo lutjen time dhe britma ime arriftë tek ty.

²Herre, hør min bønn og la mitt rop komme til dig!

²Mos ma fshih fytyrën tënde ditën e fatkeqësisë sime. Zgjate ndaj meje veshin tënd; kur unë të kërkoj, nxito të më përgjigjesh.

³Skjul ikke ditt åsyn for mig på den dag jeg er i nød! Bøi ditt øre til mig! På den dag jeg roper, skynd dig å svare mig!

³Sepse ditët e mia davariten si tymi dhe kockat e mia digjen si urë zjarri.

⁴For mine dager er faret bort som en røk, og mine ben er forbrent som en brand.

⁴Zemra ime është goditur dhe thahet si bari, dhe unë harroj madje të ha ushqim.

⁵Mitt hjerte er stukket som en urt og fortørket; for jeg har glemt å ete mitt brød.

⁵Duke vajtuar vazhdimisht, lëkura ime po u ngjitet kockave të mia.

⁶For mine lydelige sukks skyld henger mine ben ved mitt kjøtt.

⁶I ngjaj pelikanit të shketëtirës dhe jam bërë si bufi i vendeve të shkretuara.

⁷Jeg ligner pelikanen i ørkenen, jeg er som uglen på øde steder.

⁷Jam pa gjumë dhe si harabeli i vetmuar mbi çati.

⁸Jeg våker og er blitt som en enslig fugl på taket.

⁸Armiqtë e mi tallen me mua tërë ditën; ata që më përqeshin flasin kundër meje.

⁹Hele dagen spotter mine fiender mig; de som raser mot mig, sverger ved mig*. / {* JES 65, 15.}

⁹Sepse e ha hirin si buka dhe përzjej lotët me atë që pi.

¹⁰For jeg eter aske som brød og blander min drikk med gråt

¹⁰Po, për shkak të indinjatës sate dhe të zemërimit tënd, më ngrite dhe më hodhe larg.

¹¹for din vredes og din harmes skyld; for du har løftet mig op og kastet mig bort.

¹¹Ditët e mia janë si hija që zgjatet, dhe unë po thahem si bari.

¹²Mine dager er som en hellende skygge, og selv visner jeg som en urt.

¹²Por ti, o Zot, mbetesh përjetë, dhe kujtimi yt zgjat brez pas brezi.

¹³Men du, Herre, du troner til evig tid, og ditt minne varer fra slekt til slekt.

¹³Ti do të ngrihesh dhe do të të vijë keq për Sionin, sepse erdhi koha të tregosh dhembshuri ndaj tij; dhe koha e caktuar erdhi.

¹⁴Du vil reise dig, du vil forbarme dig over Sion; for det er tiden til å være det nådig, timen er kommet.

¹⁴Sepse shërbëtorët e tu i duan edhe gurët e tij dhe u vjen keq për pluhurin e tij.

¹⁵For dine tjenere elsker dets stener, og de ynkes over dets støv.

¹⁵Po, kombet do të kenë frikë nga emri i Zotit dhe gjithë mbretërit e dheut nga lavdia jote,

¹⁶Og hedningene skal frykte Herrens navn, og alle jordens konger din herlighet.

¹⁶kur Zoti do të rindërtojë Sionin dhe do të duket në lavdinë e tij.

¹⁷For Herren har bygget Sion, han har åpenbaret sig i sin herlighet.

¹⁷Ai do të dëgjojë lutjen e njerëzve të braktisur dhe nuk do ta përbuzë lutjen e tyre.

¹⁸Han har vendt sig til de hjelpeløses bønn, og han har ikke foraktet deres bønn.

¹⁸Kjo do të shkruhet për brezin e ardhshmëm, dhe populli që do të krijohet do të lëvdojë Zotin,

¹⁹Dette skal bli opskrevet for den kommende slekt, og det folk som skal skapes, skal love Herren.

¹⁹sepse ai shikon nga lartësia e shenjtërores së tij; nga qielli Zoti këqyr dheun,

²⁰For han har sett ned fra sin hellige høide, Herren har fra himmelen skuet til jorden

²⁰për të dëgjuar vajtimin e robërve, për të çliruar të dënuarit me vdekje;

²¹for å høre den fangnes sukk, for å løse dødens barn,

²¹me qëllim që në Sion të shpallin emrin e Zotit dhe në Jeruzalem lavdinë e tij,

²²forat de i Sion skal forkynne Herrens navn og hans pris i Jerusalem,

²²kur popujt dhe mbretëritë do të mblidhen bashkë për t'i shërbyer Zotit.

²³når de samler sig, folkeslagene og rikene, for å tjene Herren.

²³Rrugës ai ka pakësuar fuqinë time dhe ka shkurtuar ditët e mia.

²⁴Han har bøiet min kraft på veien, han har forkortet mine dager.

²⁴Kam thënë: "O Perëndia im, mos më merr në mes të ditëve të mia. Vitet e tua zgjasin brez pas brezi.

²⁵Jeg sier: Min Gud, ta mig ikke bort midt i mine dager! Dine år varer fra slekt til slekt.

²⁵Së lashti ti ke vendosur tokën dhe qiejtë janë vepër e duarve të tua;

²⁶Fordum grunnfestet du jorden, og himlene er dine henders gjerning.

²⁶ata do të zhduken, por ti do të mbetesh; do të konsumohen të gjithë si një rrobe; ti do t'i ndërrosh si një rrobe dhe ata do të ndryshohen.

²⁷De skal forgå, men du blir stående; de skal alle eldes som et klæde, som et klædebon omskifter du dem, og de omskiftes,

²⁷Por ti je gjithnjë po ai dhe vitet e tua nuk do të kenë kurrë fund.

²⁸men du er den samme, og dine år får ingen ende.

²⁸Bijtë e shërbëtorëve të tu do të kenë një vendbanim dhe pasardhësit e tyre do të jenë të qëndrueshëm para teje".

²⁹Dine tjeneres barn skal bo i ro, og deres avkom skal stå fast for ditt åsyn.