1Til sangmesteren; av David; en salme. Min lovsangs Gud, ti ikke!
1O Perëndi i lëvdimit tim, mos hesht,
2For ugudelighets munn og falskhets munn har de oplatt imot mig, de har talt med mig med løgnens tunge.
2sepse njerëz të pabesë dhe të pandershëm kanë hapur gojën e tyre kundër meje dhe kanë folur kundër meje me një gjuhë gënjeshtare;
3Og med hatets ord har de omgitt mig og stridt imot mig uten årsak.
3më kanë sulmuar me fjalë urrejtjeje dhe më kanë luftuar pa shkak.
4Til lønn for min kjærlighet stod de mig imot, enda jeg er bare bønn.
4Në këmbim të dashurisë sime më akuzojnë, por unë i drejtohem lutjes.
5Og de la ondt på mig til lønn for godt og hat til lønn for min kjærlighet.
5Ata më kanë larë të mirën me të keqen dhe dashurinë time me urrejtje.
6Sett en ugudelig over ham, og la en anklager stå ved hans høire hånd!
6Vendos një njeri të keq mbi të dhe një akuzues le të jetë në të djathtë të tij.
7Når han dømmes, da la ham gå ut som skyldig, og la hans bønn bli til synd!
7Kur të gjykohet, bëj që të gjendet fajtor dhe lutja e tij të bëhet mëkat.
8La hans dager bli få, la en annen få hans embede!
8Qofshin të pakta ditët e tij dhe një tjetër zëntë vendin e tij.
9La hans barn bli farløse og hans hustru enke,
9Bijtë e tij mbetshin jetimë dhe gruaja e tij e ve.
10og la hans barn flakke omkring og tigge, og la dem gå som tiggere fra sine ødelagte hjem!
10U bëfshin endacakë dhe lypsarë bijtë e tij dhe e kërkofshin ushqimin larg shtëpive të tyre të rrënuara.
11La ågerkaren kaste garn ut efter alt det han har, og fremmede røve frukten av hans arbeid!
11Fajdexhiu i marrtë të gjitha pasuritë e tij dhe të huajtë i vjedhshin frytin e mundit të tij.
12La ham ikke finne nogen som bevarer miskunnhet imot ham og la ingen forbarme sig over hans farløse barn!
12Askush mos pastë mëshirë për të dhe askujt mos i ardhtë keq për jetimët e tij.
13La hans fremtid bli avskåret, deres navn bli utslettet i det annet ættledd!
13U shkatërrofshin pasardhësit e tij; në brezin e dytë emri i tyre u shoftë.
14Hans fedres misgjerning bli ihukommet hos Herren, og hans mors synd bli ikke utslettet!
14U kujtoftë para Zotit paudhësia e etërve të tij dhe mëkati i nënës së tij mos u shoftë.
15De være alltid for Herrens øine, og han utrydde deres minne av jorden,
15U dalshin gjithnjë mëkatet e tyre para Zotit, me qëllim që ai të zhdukë nga toka kujtimin e tyre.
16fordi han ikke kom i hu å gjøre barmhjertighet, men forfulgte en mann som var fattig og elendig og bedrøvet i hjertet, og vilde drepe ham.
16Sepse atij nuk i shkoi ndër mend të kishte dhemshuri, por e ka përndjekur të varfërin, nevojtarin dhe atë që ishte zemërthyer deri sa t'u shkaktonte vdekjen.
17Han elsket forbannelse, og den kom over ham; han hadde ikke lyst til velsignelse, og den blev langt borte fra ham;
17Mbasi e ka dashur mallkimin, rëntë ai mbi të; dhe mbasi nuk është kënaqur me bekimin, ky u largoftë prej tij.
18han klædde sig i forbannelse som sin klædning, og den trengte som vann inn i hans liv og som olje i hans ben.
18Mbasi u mbulua me mallkim si me një rrobe, i hyftë ai si ujë në trupin e tij dhe si vaj në kockat e tij;
19La den være ham som et klædebon som han dekker sig med, og som et belte som han alltid omgjorder sig med!
19Qoftë për të si një rrobe që e mbulon dhe si një brez që e lidh përjetë.
20Dette være mine motstanderes lønn fra Herren, og deres som taler ondt imot min sjel!
20Qoftë ky nga ana e Zotit shpërblimi për kundërshtarët e mi dhe për ata që flasin keq kundër meje.
21Og du, Herre, Herre, gjør vel imot mig for ditt navns skyld! Fordi din miskunnhet er god, så redde du mig!
21Por ti, o Zot, o Zot, vepro në favorin tim për hir të emrit tënd, çliromë me dhemshurinë dhe mirësinë tënde,
22For jeg er elendig og fattig, og mitt hjerte er gjennemboret i mitt indre.
22sepse unë jam i varfër dhe nevojtar, dhe zemra ime është plagosur brenda meje.
23Som en skygge, når den heller, farer jeg avsted; jeg blir jaget bort som en gresshoppe.
23Unë iki si një hije që zgjatet, jam i tronditur si një karkalec.
24Mine knær vakler av faste, og mitt kjød svinner og er uten fedme.
24Gjunjët e mi dridhen nga të pangrënët dhe trupi im është dobësuar për mungesë të dhjamit.
25Og jeg er blitt til spott for dem; de ser mig og ryster på hodet.
25Jam bërë një faqezi për ta; kur më shohin, tundin kokën.
26Hjelp mig, Herre min Gud, frels mig efter din miskunnhet,
26Ndihmomë, o Zot, Perëndia im, shpëtomë për dhemshurinë tënde,
27så de må kjenne at dette er din hånd, at du, Herre, har gjort det!
27dhe ta dinë që kjo është vepër e duarve të tua, dhe që ti, o Zot, e ke bërë.
28De forbanner, men du velsigner; de reiser sig og blir til skamme, men din tjener gleder sig.
28Ata do të mallkojnë, por ti do të bekosh; kur të ngrihen, do të mbeten të hutuar, por shërbëtori yt do të gëzohet.
29Mine motstandere skal klæ sig i vanære og svøpe sig i sin skam som i en kappe.
29U mbulofshin me turp kundërshtarët e mi dhe u mbështjellshin me turp si me mantel,
30Jeg vil storlig prise Herren med min munn, og midt iblandt mange vil jeg love ham;
30Unë do të kremtoj me të madhe Zotin me gojën time dhe do ta lëvdoj në mes të një turme të madhe,
31for han står ved den fattiges høire hånd for å frelse ham fra dem som dømmer hans sjel.
31sepse ai rri në të djathtë të të varfërit për ta shpëtuar nga ata që e dënojnë me vdekje.