¹En sang ved festreisene. Til Herren ropte jeg i min nød, og han svarte mig.

¹Në ankthin tim i klitha Zotit, dhe ai m'u përgjigj.

²Herre, fri min sjel fra en løgnaktig lebe, fra en falsk tunge!

²O Zot, më çliro nga buzët gënjeshtare dhe nga gjuha mashtruese.

³Hvad vil han gi dig, og hvad mere vil han gi dig, du falske tunge?

³Çfarë do të të japin ose çfarë do të të shtojnë, o gjuhë gënjeshtare?

⁴Voldsmannens skarpe piler og glør av gyvelbusken*. / {* d.e. fordervende og smertefulle straffer.}

⁴Shigjeta të mprehta të një trimi, me qymyr dëllinje.

⁵Ve mig, at jeg lever som fremmed iblandt Mesek, at jeg bor ved Kedars telt*! / {* d.e. iblandt mennesker som ligner de stridslystne og rovgjerrige folkeslag Mesek og Kedar.}

⁵I mjeri unë, që banoj në Meshek dhe që strehohem në çadrat e Kedarit!

⁶Lenge nok har min sjel bodd hos dem som hater fred.

⁶Tepër gjatë kam banuar me ata që e urrejnë paqen.

⁷Jeg er bare fred, men når jeg taler, er de ferdige til krig.

⁷Unë jam për paqen; ata përkundrazi, kur unë flas, janë për luftën.