¹Salige er de hvis vei er ulastelig, som vandrer i Herrens lov.

¹Lum ata që kanë një rrugë pa njollë dhe që ecin me ligjin e Zotit.

²Salige er de som tar vare på hans vidnesbyrd, som søker ham av hele sitt hjerte

²Lum ata që respektojnë mësimet e tij, që e kërkojnë me gjithë zemër

³og ikke gjør urett, men vandrer på hans veier.

³dhe nuk kryejnë të keqen, por ecin në rrugët e tij.

⁴Du har gitt dine befalinger forat en skal holde dem nøie.

⁴Ti na ke urdhëruar të respektojmë urdhërimet e tua me kujdes.

⁵O, at mine veier måtte bli faste, så jeg holder dine forskrifter!

⁵Oh, rrugët e mia qofshin të qëndrueshme në respektimin e statuteve të tua.

⁶Da skal jeg ikke bli til skamme når jeg gir akt på alle dine bud.

⁶Atëherë nuk do të turpërohem, kur të kem parasysh të gjitha urdhërimet e tua.

⁷Jeg vil prise dig i hjertets opriktighet når jeg lærer din rettferdighets lover å kjenne.

⁷Do të të kremtoj me zemër të drejtë ndërsa mësoj dekretet e tua të drejta.

⁸Dine forskrifter vil jeg holde; du må ikke rent forlate mig!

⁸Do të respektoj statutet e tua, mos më braktis plotësisht.

⁹Hvorved skal den unge holde sin sti ren? Ved å holde sig efter ditt ord.

⁹Si mundet një i ri të bëjë rrugën e tij të pastër? Duke e ruajtur me fjalën tënde.

¹⁰Av hele mitt hjerte har jeg søkt dig; la mig ikke fare vill fra dine bud!

¹⁰Të kam kërkuar me gjithë zemër; mos më lër të devijoj nga urdhërimet e tua.

¹¹I mitt hjerte har jeg gjemt ditt ord forat jeg ikke skal synde imot dig.

¹¹E kam ruajtur fjalën tënde në zemrën time, që të mos mëkatoj kundër teje.

¹²Lovet være du, Herre! Lær mig dine forskrifter!

¹²Ti je i bekuar, o Zot, më mëso statutet e tua.

¹³Med mine leber har jeg forkynt alle lover fra din munn.

¹³Me buzët e mia kam numëruar të gjitha dekretet e gojës sate.

¹⁴Over dine vidnesbyrds vei har jeg gledet mig, som over all rikdom.

¹⁴Gëzohem duke ndjekur porositë e tua, ashtu sikur të zotëroja tërë pasuritë.

¹⁵På dine befalinger vil jeg grunde og tenke på dine stier.

¹⁵Do të mendoj thellë mbi urdhërimet e tua dhe do të marrë në konsideratë shtigjet e tua.

¹⁶I dine forskrifter forlyster jeg mig, jeg glemmer ikke ditt ord.

¹⁶Do të kënaqem me statutet e tua dhe nuk do ta harroj fjalën tënde.

¹⁷Gjør vel imot din tjener, så jeg kan leve! Da vil jeg holde ditt ord.

¹⁷Bëji të mirë shërbëtorit tënd, dhe unë do të jetoj dhe do të respektoj fjalën tënde.

¹⁸Lat op mine øine, så jeg kan skue de underfulle ting i din lov!

¹⁸Hapi sytë e mi dhe unë do të sodit mrekullitë e ligjit tënd.

¹⁹Jeg er en gjest på jorden; skjul ikke dine bud for mig!

¹⁹Unë jam i huaji mbi dhe; mos m'i fshih urdhërimet e tua.

²⁰Min sjel er knust, så jeg lenges efter dine lover til enhver tid.

²⁰Shpirti im tretet nga dëshira e dekreteve të tua në çdo kohë.

²¹Du har truet de overmodige, de forbannede, som farer vill fra dine bud.

²¹Ti i qorton kryelartët, që janë të mallkuar, sepse largohen nga urdhërimet e tua.

²²Ta skam og forakt bort fra mig! For jeg har tatt vare på dine vidnesbyrd.

²²Hiq prej meje turpin dhe përbuzjen, sepse unë i kam respektuar porositë e tua.

²³Fyrster har også sittet og talt sammen imot mig; din tjener grunder på dine forskrifter.

²³Edhe sikur princat të ulen dhe të flasin kundër teje, shërbëtori yt do të mendohet thellë mbi ligjet e tua.

²⁴Dine vidnesbyrd er også min lyst; de er mine rådgivere.

²⁴Porositë e tua janë gëzimi im dhe këshilltarët e mi.

²⁵Min sjel er nedtrykt i støvet; hold mig i live efter ditt ord!

²⁵Unë bie përmbys në pluhur; më ringjall sipas fjalës sate.

²⁶Jeg fortalte dig mine veier, og du svarte mig; lær mig dine forskrifter!

²⁶Të kam treguar rrugët e mia, dhe ti më je përgjigjur; më mëso statutet e tua.

²⁷La mig forstå dine befalingers vei! Så vil jeg grunde på dine undergjerninger.

²⁷Më bëj që të kuptoj rrugën e urdhërimeve të tua, dhe unë do të mendohem thellë mbi mrekullitë e tua.

²⁸Min sjel gråter av sorg; reis mig op efter ditt ord!

²⁸Jeta ime tretet në dhimbje; më jep forcë sipas fjalës sate.

²⁹Vend løgnens vei bort fra mig, og unn mig din lov!

²⁹Mbamë larg nga gënjeshtra dhe, në hirin tënd, bëmë të njohur ligjin tënd.

³⁰Trofasthets vei har jeg utvalgt, dine lover har jeg satt for mig.

³⁰Kam zgjedhur rrugën e besnikërisë; i kam vënë dekretet e tua para vetes.

³¹Jeg henger ved dine vidnesbyrd; Herre, la mig ikke bli til skamme!

³¹Jam i lidhur me porositë e tua; o Zot, mos lejo që unë të hutohem.

³²Dine buds vei vil jeg løpe; for du frir mitt hjerte fra angst.

³²Do të veproj në rrugën e urdhërimeve të tua, sepse ti do të më zgjerosh zemrën.

³³Lær mig, Herre, dine forskrifters vei! Så vil jeg ta vare på den inntil enden.

³³Më mëso, o Zot, rrugën e statuteve të tu dhe unë do ta ndjek deri në fund.

³⁴Lær mig! Så vil jeg ta vare på din lov og holde den av hele mitt hjerte.

³⁴Më jep mënçuri dhe unë do ta ruaj ligjin tënd; po, do ta respektoj me gjithë zemër.

³⁵Led mig frem på dine buds sti! For i den har jeg min lyst.

³⁵Më bëj të ec në rrugën e urdhërimeve të tua, sepse në to gjej kënaqësinë time.

³⁶Bøi mitt hjerte til dine vidnesbyrd og ikke til vinning!

³⁶Përkule zemrën time parimeve të tua dhe jo lakmisë.

³⁷Vend mine øine bort fra å se efter tomhet, hold mig i live på din vei!

³⁷Largoji sytë e mi nga gjërat e kota dhe gjallëromë në rrugët e tua.

³⁸Opfyll for din tjener ditt ord, som er for dem som frykter dig!

³⁸Mbaje fjalën tënde shërbëtorit tënd, që ka frikë nga ty.

³⁹Ta bort min vanære, som jeg frykter for! For dine lover er gode.

³⁹Largo nga unë fyerjet e rënda, që më trëmbin, sepse dekretet e tua janë të mira.

⁴⁰Se, jeg lenges efter dine befalinger; hold mig i live ved din rettferdighet!

⁴⁰Ja, unë dëshiroj me zjarr urdhërimet e tua; gjallëromë në drejtësinë tënde.

⁴¹La dine nådegjerninger, Herre, komme over mig, din frelse efter ditt ord!

⁴¹Le të më arrijë shpirtmadhësia jote, o Zot, dhe shpëtimi yt sipas fjalës sate.

⁴²Jeg vil gi den svar som håner mig; for jeg setter min lit til ditt ord.

⁴²Kështu do të mund t'i përgjigjem atij që më fyen, sepse kam besim te fjala jote.

⁴³Ta ikke sannhets ord så rent bort fra min munn! For jeg bier på dine dommer.

⁴³Mos hiq plotësisht nga goja ime fjalën e së vërtetës, sepse unë kam shpresë te dekretet e tua.

⁴⁴Jeg vil holde din lov stadig, evindelig og alltid.

⁴⁴Kështu do të respektoj ligjin tënd vazhdimisht, përjetë.

⁴⁵La mig vandre i fritt rum! For jeg spør efter dine befalinger.

⁴⁵Do të ec në liri, sepse kërkoj urdhërimet e tua.

⁴⁶Jeg vil tale om dine vidnesbyrd for konger og skal ikke bli til skamme.

⁴⁶Do të flas për porositë e tua para mbretërve dhe nuk do të turpërohem.

⁴⁷Jeg har min lyst i dine bud, som jeg elsker.

⁴⁷Do të kënaqem me urdhërimet e tua, sepse i dua.

⁴⁸Jeg løfter mine hender til dine bud, som jeg elsker, og jeg vil grunde på dine forskrifter.

⁴⁸Do të ngre duart e mia drejt urdhërimeve të tua, sepse i dua, dhe do të mendohem thellë mbi statutet e tua.

⁴⁹Kom i hu ordet til din tjener, fordi du har gitt mig håp!

⁴⁹Mbaje mend fjalën që i ke dhënë shërbëtorit tënd, me të cilën me kë bërë të kem shpresa.

⁵⁰Det er min trøst i min elendighet at ditt ord har holdt mig i live.

⁵⁰Ky është përdëllimi im në pikëllim, që fjala jote më ka dhënë jetë.

⁵¹De overmodige har spottet mig såre; fra din lov er jeg ikke avveket.

⁵¹Kryelartët më mbulojnë me tallje, por unë nuk largohem nga ligji yt.

⁵²Jeg kom dine dommer fra evighet i hu, Herre, og jeg blev trøstet.

⁵²Mbaj mend dekretet e tua të lashta, o Zot, dhe kjo më ngushëllon.

⁵³En brennende harme har grepet mig over de ugudelige, som forlater din lov.

⁵³Një indinjatë e madhe më pushton për shkak të të pabesëve që braktisin ligjin tënd.

⁵⁴Dine forskrifter er blitt mine lovsanger i min utlendighets hus.

⁵⁴Statutet e tua kanë qenë kantikët e mi në shtëpinë e shtegëtimit tim.

⁵⁵Jeg kom om natten ditt navn i hu, Herre, og jeg holdt din lov.

⁵⁵O Zot, unë kujtoj emrin tënd natën dhe respektoj ligjin tënd.

⁵⁶Dette blev mig gitt: at jeg har tatt vare på dine befalinger.

⁵⁶Kjo ndodh sepse respektoj urdhërimet e tua.

⁵⁷Herren er min del, sa jeg, idet jeg holdt dine ord.

⁵⁷Ti je pjesa ime, o Zot, kam premtuar të respektoj fjalët e tua.

⁵⁸Jeg bønnfalt dig av hele mitt hjerte: Vær mig nådig efter ditt ord!

⁵⁸Të jam lutur shumë, me gjihë zemër; ki mëshirë për mua sipas fjalës sate.

⁵⁹Jeg eftertenkte mine veier og vendte mine føtter til dine vidnesbyrd.

⁵⁹Kam shqyrtuar rrugët e mia dhe i kam kthyer hapat e mia ndaj urdhërave të tua.

⁶⁰Jeg hastet og ventet ikke med å holde dine bud.

⁶⁰Pa asnjë mëdyshje nxitova të respektoj urdhërimet e tua.

⁶¹De ugudeliges strikker har omspent mig, din lov har jeg ikke glemt.

⁶¹Litarët e të pabesëve më kanë mbështjellë, por unë nuk e kam harruar ligjin tënd.

⁶²Midt om natten står jeg op for å prise dig for din rettferdighets lover.

⁶²Në mes të natës ngrihem që të të kremtoj, për shkak të dekreteve të tua të drejta.

⁶³Jeg holder mig til alle dem som frykter dig, og som holder dine befalinger.

⁶³Unë jam shok i gjithë atyre që kanë frikë prej teje dhe i atyre që respektojnë urdhërimet e tua.

⁶⁴Jorden er full av din miskunnhet, Herre; lær mig dine forskrifter!

⁶⁴O Zot, toka është e mbushur me mirësinë tënde; më mëso statutet e tua.

⁶⁵Du har gjort vel imot din tjener, Herre, efter ditt ord.

⁶⁵Ti i ke bërë të mira shërbëtorit tënd, o Zot, sipas fjalës sate.

⁶⁶Lær mig god skjønnsomhet og kunnskap! For jeg tror på dine bud.

⁶⁶Më mëso të gjykoj drejt dhe të kem njohje, sepse u besoj urdhërimeve të tua.

⁶⁷Før jeg blev ydmyket, fór jeg vill; men nu holder jeg ditt ord.

⁶⁷Para se të pikëllohem endesha sa andej e këndej, por tani ndjek fjalën tënde.

⁶⁸Du er god og gjør godt; lær mig dine forskrifter!

⁶⁸Ti je i mirë dhe bën të mira; më mëso statutet e tua.

⁶⁹De overmodige har spunnet løgn sammen imot mig; jeg holder dine befalinger av hele mitt hjerte.

⁶⁹Kryelartët kanë trilluar kundër meje, por unë do të respektoj urdhërimet e tua me gjithë zemër.

⁷⁰Deres hjerte er som en fettklump; jeg har min lyst i din lov.

⁷⁰Zemra e tyre është e pandjeshme si dhjami; por unë kënaqem me ligjin tënd.

⁷¹Det var mig godt at jeg blev ydmyket, forat jeg kunde lære dine forskrifter.

⁷¹Ka qenë një e mirë për mua të jem pikëlluar, që kështu të mësoja statutet e tua.

⁷²Din munns lov er mig bedre enn tusen stykker gull og sølv.

⁷²Ligji i gojës sate për mua është më i çmuar se mijëra monedha ari dhe argjendi.

⁷³Dine hender har skapt mig og gjort mig; gi mig forstand, forat jeg må lære dine bud!

⁷³Duart e tua më kanë bërë dhe më kanë dhënë trajtë; më jep zgjuarësi që të mund të mësoj urdhërimet e tua.

⁷⁴De som frykter dig, skal se mig og glede sig; for jeg venter på ditt ord.

⁷⁴Ata që kanë frikë prej teje do të më shohin dhe do të kënaqen, sepse pata shpresë në fjalën tënde.

⁷⁵Jeg vet, Herre, at dine dommer er rettferdighet, og i trofasthet har du ydmyket mig.

⁷⁵Unë e di, o Zot, që dekretet e tua janë të drejta, dhe që ti më ke hidhëruar në besnikërinë tënde.

⁷⁶La din miskunnhet være mig til trøst efter ditt ord til din tjener!

⁷⁶Mirësia jote qoftë përdëllimi im, sipas fjalës që i ke dhënë shërbëtorit tënd.

⁷⁷La din miskunnhet komme over mig, forat jeg kan leve! For din lov er min lyst.

⁷⁷Ardhshin tek unë dhemshuritë e tua të mëdha dhe kështu paça mundësi të jetoj, sepse ligji yt është kënaqësia ime.

⁷⁸La de overmodige bli til skamme! For de har trykket mig ned uten årsak; jeg grunder på dine befalinger.

⁷⁸U ngatërrofshin mëndjemëdhenjtë, sepse më trajtojnë në mënyrë të padrejtë dhe pa arsye; por unë mendohem shumë mbi urdhërimet e tua.

⁷⁹La dem vende tilbake til mig, de som frykter dig og kjenner dine vidnesbyrd!

⁷⁹Le të drejtohen tek unë ata që kanë frikë nga ti dhe ata që njohin urdhërat e tua.

⁸⁰La mitt hjerte være fullkomment i dine forskrifter, forat jeg ikke skal bli til skamme!

⁸⁰Le të jetë zemra ime e paqortueshme lidhur me statutet e tua, me qëllim që unë të mos ngatërrohem.

⁸¹Min sjel vansmekter av lengsel efter din frelse; jeg venter på ditt ord.

⁸¹Shpirti im shkrihet nga dëshira e zjarrtë e shpëtimit tënd; unë kam shpresë në fjalën tënde.

⁸²Mine øine vansmekter av lengsel efter ditt ord idet jeg sier: Når vil du trøste mig?

⁸²Sytë e mi dobësohen duke pritur të shkojë në vend fjala jote, ndërsa them: "Kur do të më ngushëllosh?".

⁸³For jeg er som en skinnsekk i røk*; dine forskrifter glemmer jeg ikke. / {* d.e. jeg tørker bort.}

⁸³Ndonëse jam bërë si një calik i ekspozuar në tym, nuk i kam harruar statutet e tua.

⁸⁴Hvor mange er vel din tjeners dager? Når vil du holde dom over mine forfølgere?

⁸⁴Sa janë ditët e shërbëtorit tënd? Kur do t'u vish hakut atyre që më ndjekin?

⁸⁵De overmodige har gravd graver for mig, de som ikke skikker sig efter din lov.

⁸⁵Mëndjemëdhenjtë kanë hapur gropa për mua; ata nuk veprojnë sipas ligjit tënd.

⁸⁶Alle dine bud er trofasthet; uten årsak forfølger de mig; hjelp mig!

⁸⁶Tërë urdhërimet e tua meritojnë besim; më përndjekin pa të drejtë; ndihmomë.

⁸⁷På lite nær har de tilintetgjort mig i landet; men jeg har ikke forlatt dine befalinger.

⁸⁷Më kanë eliminuar gati gati nga toka, por unë nuk i kam braktisur urdhërimet e tua.

⁸⁸Hold mig i live efter din miskunnhet! Så vil jeg ta vare på din munns vidnesbyrd.

⁸⁸Gjallëromë sipas mirësisë sate, dhe unë do të respektoj porositë e gojës sate.

⁸⁹Til evig tid, Herre, står ditt ord fast i himmelen.

⁸⁹Gjithnjë, o Zot, fjala jote është e qëndrueshme në qiejtë.

⁹⁰Fra slekt til slekt varer din trofasthet; du grunnfestet jorden, og den stod der.

⁹⁰Besnikëria jote vazhdon brez pas brezi; ti e ke vendosur tokën dhe ajo ekziston.

⁹¹Til å utføre dine dommer står de* der enn idag; for alle ting er dine tjenere. / {* himmelen og jorden.}

⁹¹Qielli dhe toka ekzistojnë deri në ditën e sotme, sepse çdo gjë është në shërbimin tënd.

⁹²Dersom din lov ikke hadde vært min lyst, var jeg omkommet i min elendighet.

⁹²Në qoftë se ligji yt nuk do të kishte qenë kënaqësia ime, do të isha zhdukur në pikëllimin tim.

⁹³Til evig tid skal jeg ikke glemme dine befalinger; for ved dem har du holdt mig i live.

⁹³Nuk do t'i harroj kurrë urdhërimet e tua, sepse me anë të tyre ti më ke dhënë jetën.

⁹⁴Din er jeg, frels mig! For jeg har søkt dine befalinger.

⁹⁴Unë jam yti; shpëtomë, sepse kam kërkuar urdhërimet e tua.

⁹⁵De ugudelige har bidd på mig for å ødelegge mig; jeg gir akt på dine vidnesbyrd.

⁹⁵Të pabesët më zënë pusi që unë të vdes, por unë do të mbështetem në parimet e tua.

⁹⁶På all fullkommenhet har jeg sett en ende, men ditt bud strekker sig såre vidt.

⁹⁶Pashë caqet e çdo gjëje të përsour, por urdhërimi yt nuk ka asnjë cak.

⁹⁷Hvor jeg har din lov kjær! Hele dagen grunder jeg på den.

⁹⁷Oh, sa shumë e dua ligjin tënd! Ai është përsiatja ime gjithë ditën.

⁹⁸Dine bud gjør mig visere enn mine fiender; for til evig tid eier jeg dem.

⁹⁸Urdhërimet e tua më bëjnë më të urtë se armiqtë e mi, sepse janë gjithnjë me mua.

⁹⁹Jeg er blitt klokere enn alle mine lærere; for jeg grunder på dine vidnesbyrd.

⁹⁹Kuptoj më shumë se të gjithë mësuesit e mi, sepse urdhërimet e tua janë përsiatja ime.

¹⁰⁰Jeg er forstandigere enn de gamle; for jeg har tatt vare på dine befalinger.

¹⁰⁰Kam më tepër zgjuarësi se pleqtë, sepse respektoj urdhërimet e tua.

¹⁰¹Fra enhver ond sti har jeg holdt mine føtter borte forat jeg kunde holde ditt ord.

¹⁰¹Kam përmbajtur hapat e mia nga çdo shteg i keq, për të respektuar fjalën tënde.

¹⁰²Fra dine lover er jeg ikke avveket; for du har lært mig.

¹⁰²Nuk jam larguar nga dekretet e tua, sepse ti vetë më ke mësuar.

¹⁰³Hvor dine ord er søte for min gane, mere enn honning for min munn!

¹⁰³Sa të ëmbla janë fjalët e tua në gojën time! Janë më të ëmbla se mjalti në gojën time.

¹⁰⁴Av dine befalinger får jeg forstand; derfor hater jeg all løgnens sti.

¹⁰⁴Me anë të urdhërimeve të tua unë përfitoj zgjuarësinë; prandaj urrej çdo shteg falsiteti.

¹⁰⁵Ditt ord er en lykte for min fot og et lys for min sti.

¹⁰⁵Fjala jote është një llambë në këmbën time dhe një dritë në shtegun tim.

¹⁰⁶Jeg har svoret, og jeg har holdt det, å ta vare på din rettferdighets lover.

¹⁰⁶Unë jam betuar dhe do ta mbaj betimin që të respektoj dekretet e tua të drejta.

¹⁰⁷Jeg er såre nedbøiet; Herre, hold mig i live efter ditt ord!

¹⁰⁷Unë jam shumë i pikëlluar, gjallëromë, o Zot, sipas fjalës sate.

¹⁰⁸La min munns frivillige offere tekkes dig, Herre, og lær mig dine lover!

¹⁰⁸O Zot, prano ofertat spontane të gojës sime dhe mësomë dekretet e tua.

¹⁰⁹Jeg går alltid med livet i hendene, men din lov har jeg ikke glemt.

¹⁰⁹Ndonëse e kam gjithnjë shpirtin në pëllëmbë të dorës, nuk e harroj ligjin tënd.

¹¹⁰De ugudelige har lagt snare for mig, men jeg har ikke forvillet mig fra dine befalinger.

¹¹⁰Të pabesët më kanë ngritur kurthe, por unë nuk jam larguar nga udhërimet e tua.

¹¹¹Jeg har fått dine vidnesbyrd i eie evindelig; for de er mitt hjertes glede.

¹¹¹Porositë e tua janë trashëgimia ime përjetë; ato janë gëzimi i zemrës sime.

¹¹²Jeg har bøiet mitt hjerte til å gjøre efter dine forskrifter evindelig, inntil enden.

¹¹²Jam zotuar me gjithë zemër për t'i zbatuar në praktikë statutet e tua përjetë, deri në fund.

¹¹³De tvesinnede hater jeg, men din lov elsker jeg.

¹¹³Unë i urrej njerëzit që gënjejnë, por e dua ligjin tënd.

¹¹⁴Du er mitt skjul og mitt skjold, jeg venter på ditt ord.

¹¹⁴Ti je streha ime dhe mburoja ime; unë shpresoj në fjalën tënde.

¹¹⁵Vik fra mig, I som gjør ondt, forat jeg må holde min Guds bud!

¹¹⁵Largohuni, o njerëz të këqij, sepse unë dua të respektoj urdhërimet e Perëndisë tim.

¹¹⁶Hold mig oppe efter ditt ord, forat jeg kan leve, og la mig ikke bli til skamme med mitt håp!

¹¹⁶Më ndihmo sipas fjalës sate, që unë të jetoj, dhe të mos lejoj të ketë hutim në shpresën time.

¹¹⁷Støtt mig, så jeg må bli frelst! Da vil jeg alltid skue med lyst på dine forskrifter.

¹¹⁷Përforcomë dhe unë do të shpëtoj, dhe do t'i kem gjithnjë statutet e tua përpara syve të mi.

¹¹⁸Du akter for intet alle dem som farer vill fra dine forskrifter; for deres svik er forgjeves.

¹¹⁸Ti i hedh poshtë të gjithë ata që largohen nga statutet e tua, sepse mashtrimi i tyre është gënjeshtër.

¹¹⁹Som slagg bortrydder du alle ugudelige på jorden; derfor elsker jeg dine vidnesbyrd.

¹¹⁹Ti zhduk si fundërrina tërë të pabesët e tokës; prandaj unë i dua porositë e tua.

¹²⁰Av redsel for dig gyser min kropp, og jeg frykter for dine dommer.

¹²⁰Mishi im dridhet i tëri nga frika jote, dhe unë kam frikë nga dekretet e tua.

¹²¹Jeg har gjort rett og rettferdighet; du vil ikke overgi mig til dem som undertrykker mig.

¹²¹Unë kam bërë atë që është e ndershme dhe e drejtë; mos më braktis në duart e shtypësve të mi.

¹²²Gå i borgen for din tjener, forat det kan gå ham vel! La ikke de overmodige undertrykke mig!

¹²²Jepi siguri dhe mbarësi shërbëtorit tënd, dhe mos lejo që mëndjemëdhenjtë të më shtypin.

¹²³Mine øine vansmekter av lengsel efter din frelse og efter din rettferdighets ord.

¹²³Sytë e mi dobësohen duke kërkuar shpëtimin tënd dhe fjalën e drejtësisë sate.

¹²⁴Gjør med din tjener efter din miskunnhet, og lær mig dine forskrifter!

¹²⁴Kujdesu për shërbëtorin tënd sipas mirësisë sate dhe mësomë statutet e tua.

¹²⁵Jeg er din tjener; lær mig, så jeg kan kjenne dine vidnesbyrd!

¹²⁵Unë jam shërbëtori yt; më jep mendje, që të mund të njoh porositë e tua.

¹²⁶Det er tid for Herren å gripe inn; de har brutt din lov.

¹²⁶Éshtë koha, o Zot, që të veprosh; ata kanë anuluar ligjin tënd.

¹²⁷Derfor elsker jeg dine bud mere enn gull, ja mere enn fint gull.

¹²⁷Për këtë arësye unë i dua urdhërimet e tua më tepër se ari; po, më tepër se ari i kulluar.

¹²⁸Derfor holder jeg alle befalinger om alle ting for å være rette; jeg hater all løgnens sti.

¹²⁸Për këtë arësye i konsideroj të drejta urdhërimet e tua dhe urrej çdo shteg të gënjeshtrës.

¹²⁹Underfulle er dine vidnesbyrd; derfor tar min sjel vare på dem.

¹²⁹Porositë e tua janë të mrekullueshme, prandaj shpirti im i respekton.

¹³⁰Dine ords åpenbaring oplyser, den gjør enfoldige forstandige.

¹³⁰Zbulimi i fjalëve të tua ndriçon dhe u jep mendje njerëzve të thjeshtë.

¹³¹Jeg åpnet min munn og sukket av lengsel; for jeg stundet efter dine bud.

¹³¹Unë hap gojën time dhe psherëtij, nga dëshira e madhe e porosive të tua.

¹³²Vend dig til mig og vær mig nådig, som rett er mot dem som elsker ditt navn!

¹³²Kthehu nga unë dhe ki mëshirë për mua, ashtu si bën me ata që e duan emrin tënd.

¹³³Gjør mine trin faste ved ditt ord, og la ingen urett herske over mig!

¹³³Stabilizoi hapat e mia sipas fjalëve të tua dhe mos lejo që asnjë paudhësi të më sundojë.

¹³⁴Forløs mig fra menneskers vold! Så vil jeg holde dine befalinger.

¹³⁴Më çliro nga shtypja e njerëzve dhe unë do të respektoj urdhërimet e tua.

¹³⁵La ditt åsyn lyse for din tjener, og lær mig dine forskrifter!

¹³⁵Bëj që të shkëlqejë fytyra jote mbi shërbëtorin tënd dhe më mëso statutet e tua.

¹³⁶Mine øine flyter bort i vannstrømmer over dem som ikke holder din lov.

¹³⁶Rrëke lotësh zbresin nga sytë e mi, sepse nuk respektohet ligji yt.

¹³⁷Du er rettferdig, Herre, og dine dommer er rettvise.

¹³⁷Ti je i drejtë, o Zot, dhe dekretet e tua janë të drejta.

¹³⁸Du har fastsatt dine vidnesbyrd i rettferdighet og stor trofasthet.

¹³⁸Ti i ke përcaktuar porositë e tua me drejtësi dhe me besnikëri të madhe.

¹³⁹Min nidkjærhet har fortært mig, fordi mine motstandere har glemt dine ord.

¹³⁹Zelli im të tret, sepse armiqtë e mi kanë harruar fjalët e tua.

¹⁴⁰Ditt ord er vel renset, og din tjener elsker det.

¹⁴⁰Fjala jote është e pastër nga çdo zgjyrë; prandaj shërbëtori yt e do.

¹⁴¹Jeg er liten og foraktet; jeg har ikke glemt dine befalinger.

¹⁴¹Jam i vogël dhe i përbuzur, por nuk i harroi udhërimet e tua.

¹⁴²Din rettferdighet er en evig rettferdighet, og din lov er sannhet.

¹⁴²Drejtësia jote është një drejtësi e përjetshme dhe ligji yt është i vërtetë.

¹⁴³Nød og trengsel fant mig; dine bud er min lyst.

¹⁴³Ankthi dhe shqetësimi më kanë pushtuar, por urdhërimet e tua janë gëzimi im.

¹⁴⁴Dine vidnesbyrd er rettferdige til evig tid; lær mig, forat jeg kan leve!

¹⁴⁴Porositë e tua janë të drejta përjetë; më jep mendje dhe unë do të jetoj.

¹⁴⁵Jeg roper av hele mitt hjerte; svar mig, Herre! Jeg vil ta vare på dine forskrifter.

¹⁴⁵Unë bërtas me gjithë zemër; përgjigjmu, o Zot, dhe unë do të respektoj statutet e tua.

¹⁴⁶Jeg roper til dig, frels mig! Så vil jeg holde dine vidnesbyrd.

¹⁴⁶Unë të kërkoj; shpëtomë, dhe do të respektoj porositë e tua.

¹⁴⁷Jeg var årle oppe i morgenlysningen og ropte om hjelp; jeg ventet på dine ord.

¹⁴⁷Unë zgjohem para agimit dhe bërtas; unë kam shpresë te fjala jote.

¹⁴⁸Mine øine var oppe før nattevaktene, forat jeg kunde grunde på ditt ord.

¹⁴⁸Sytë e mi paraprijnë natën për të menduar thellë fjalën tënde.

¹⁴⁹Hør min røst efter din miskunnhet! Herre, hold mig i live efter dine lover!

¹⁴⁹Dëgjo zërin tim sipas mirësisë sate; o Zot, gjallëromë sipas dekretit tënd të drejtë.

¹⁵⁰De er kommet nær som jager efter ugjerning; fra din lov er de kommet langt bort.

¹⁵⁰Kam afër vetes ata që ndjekin të keqen, por ata janë larg ligjit tënd.

¹⁵¹Du er nær, Herre, og alle dine bud er sannhet.

¹⁵¹Ti je afër, o Zot, dhe të gjitha urdhërimet e tua janë të vërteta.

¹⁵²For lenge siden vet jeg av dine vidnesbyrd at du har grunnet dem for evig tid.

¹⁵²Prej shumë kohe kam mësuar urdhërimet e tua, të cilat i ke vendosur përjetë.

¹⁵³Se min elendighet og utfri mig! For jeg har ikke glemt din lov.

¹⁵³Merr parasysh pikëllimin tim dhe më çliro, sepse nuk e kam harruar ligjin tënd.

¹⁵⁴Før min sak og forløs mig, hold mig i live efter ditt ord!

¹⁵⁴Mbro çështjen time dhe më shpengo; më gjallëro sipas fjalës sate.

¹⁵⁵Frelse er langt borte fra de ugudelige; for de søker ikke dine forskrifter.

¹⁵⁵Shpëtimi është larg nga të pabesët, sepse ata nuk kërkojnë statutet e tua.

¹⁵⁶Din miskunnhet er stor, Herre; hold mig i live efter dine dommer!

¹⁵⁶Dhemshuritë e tua janë të mëdha, o Zot; më gjallëro sipas dekreteve të tua të drejta.

¹⁵⁷Mange er mine forfølgere og mine motstandere; jeg er ikke avveket fra dine vidnesbyrd.

¹⁵⁷Persekutuesit e mi dhe armiqtë e mi janë të shumtë; por unë nuk largohem nga porositë e tua.

¹⁵⁸Jeg så de troløse og vemmedes, dem som ikke holdt ditt ord.

¹⁵⁸I pashë të pabesët dhe i urrej, sepse nuk respektojnë fjalën tënde.

¹⁵⁹Se at jeg har elsket dine befalinger! Herre, hold mig i live efter din miskunnhet!

¹⁵⁹Ki parasysh sa i dua urdhërimet e tua! O Zot, gjallëromë sipas mirësisë sate.

¹⁶⁰Summen av ditt ord er sannhet, og til evig tid står all din rettferdighets lov fast.

¹⁶⁰Shuma e fjalës sate është e vërteta; dhe të gjitha dekretet e tua të drejta qëndrojnë përjetë.

¹⁶¹Fyrster forfulgte mig uten årsak, men mitt hjerte fryktet for dine ord.

¹⁶¹Princat më përndjekin pa arësye, por zemra ime ka shumë frikë nga fjala jote.

¹⁶²Jeg gleder mig over ditt ord som en som finner meget bytte.

¹⁶²Unë ndjej një gëzim të madh në fjalën tënde, ashtu si ai që gjen një plaçkë të madhe.

¹⁶³Løgn har jeg hatet og avskydd, din lov har jeg elsket.

¹⁶³Urrej dhe s'e shoh dot me sy gënjeshtrën, por e dua ligjin tënd.

¹⁶⁴Syv ganger om dagen har jeg prist dig for din rettferdighets lover.

¹⁶⁴Të lëvdoj shtatë herë në ditë për dekretet e tua të drejta.

¹⁶⁵Megen fred har de som elsker din lov, og det er ikke noget anstøt for dem.

¹⁶⁵Paqe të madhe kanë ata që e duan ligjin tënd, dhe nuk ka asgjë që mund t'i rrëzojë.

¹⁶⁶Jeg har ventet på din frelse, Herre, og jeg har holdt dine bud.

¹⁶⁶O Zot, unë shpresoj në shpëtimin tënd dhe i zbatoj në praktikë urdhërimet e tua.

¹⁶⁷Min sjel har holdt dine vidnesbyrd, og jeg elsket dem såre.

¹⁶⁷Unë kam respektuar porositë e tua dhe i dua me të madhe.

¹⁶⁸Jeg har holdt dine befalinger og dine vidnesbyrd; for alle mine veier er for ditt åsyn.

¹⁶⁸Kam respektuar urdhërimet e tua dhe porositë e tua, sepse të gjitha rrugët janë para teje.

¹⁶⁹La mitt klagerop komme nær for ditt åsyn, Herre! Lær mig efter ditt ord!

¹⁶⁹Le të arrijë deri te ti britma ime, o Zot; me jep mendja sipas fjalës sate.

¹⁷⁰La min inderlige bønn komme for ditt åsyn! Frels mig efter ditt ord!

¹⁷⁰Le të arrijë deri te ti lutja ime, çliromë sipas fjalës sate.

¹⁷¹Mine leber skal flyte over av lovsang; for du lærer mig dine forskrifter.

¹⁷¹Buzët e mia do të përhapin lavde, me qëllim që ti të më mësosh statutet e tua.

¹⁷²Min tunge skal synge om ditt ord; for alle dine bud er rettferdighet.

¹⁷²Gjuha ime do të shpallë fjalën tënde, sepse tërë urdhërimet e tua janë të drejta.

¹⁷³La din hånd være mig til hjelp! For jeg har utvalgt dine befalinger.

¹⁷³Dora jote më ndihmoftë, sepse unë kam zgjedhur urdhërimet e tua.

¹⁷⁴Jeg lenges efter din frelse, Herre, og din lov er min lyst.

¹⁷⁴Unë dëshiroj me zjarr shpëtimin tënd, o Zot, dhe ligji yt është gëzimi im.

¹⁷⁵La min sjel leve og love dig, og la dine dommer hjelpe mig!

¹⁷⁵Le të kem mundësi të jetoj që të të lëvdoj, dhe le të më ndihmojnë dekretet e tua.

¹⁷⁶Jeg har faret vill; opsøk din tjener som et tapt får! for jeg har ikke glemt dine bud.

¹⁷⁶Unë po endem si një dele e humbur. Kërko shërbëtorin tënd, sepse unë nuk i harroi urdhërimet e tua.