¹Lov Herren! For det er godt å lovsynge vår Gud, det er liflig, lovsang sømmer sig.

¹Lëvdoni Zotin, sepse është një gjë e mirë t'i këndosh lavde Perëndisë tonë, sepse është e kënaqshme dhe e leverdishme ta lëvdosh.

²Herren bygger Jerusalem, de bortdrevne av Israel samler han.

²Zoti ndërton Jeruzalemin, dhe mbledh të humburit e Izraelit.

³Han helbreder dem som har et sønderknust hjerte, og forbinder deres smertefulle sår.

³Ai shëron ata që e kanë zemrën të thyer dhe lidh plagët e tyre.

⁴Han fastsetter stjernenes tall, han gir dem alle navn.

⁴Llogarit numrin e yjeve dhe i thërret të gjitha sipas emrit të tyre.

⁵Vår Herre er stor og rik på kraft; på hans forstand er det intet mål.

⁵I madh është Zoti ynë, e pamasë është fuqia e tij dhe e pafund zgjuarësia e tij.

⁶Herren holder de saktmodige oppe, bøier de ugudelige ned til jorden.

⁶Zoti larton njerëzit e përulur, por ul deri në tokë njerëzit e këqij.

⁷Svar Herren med takksigelse, lovsyng vår Gud til citar,

⁷Këndojini Zotit me falenderim, këndojini me qeste lavde Perëndisë tonë,

⁸ham som dekker himmelen med skyer, som lager regn for jorden, som lar gress spire frem på fjellene!

⁸që mbulon qiellin me re, përgatit shiun për tokën dhe bën që të rritet bari në malet.

⁹Han gir feet dets føde, ravneungene som roper.

⁹Ai i jep ushqime bagëtisë dhe zogjve të korbeve që thërresin.

¹⁰Han har ikke lyst til hestens styrke, han har ikke behag i mannens ben.

¹⁰Ai nuk kënaqet në forcën e kalit, dhe nuk gjen ndonjë gëzim në këmbët e njeriut.

¹¹Herren har behag i dem som frykter ham, som venter på hans miskunnhet.

¹¹Zoti kënaqet me ata që kanë frikë prej tij, me ata që shpresojnë në mirësinë e tij.

¹²Pris Herren, Jerusalem, lov din Gud, Sion!

¹²Lëvdo Zotin, o Jeruzalem, kremto Perëndinë tënd, o Sion.

¹³For han har gjort dine portstenger faste, han har velsignet dine barn i dig.

¹³Sepse ai ka përforcuar shufrat e portave të tua dhe ka bekuar bijtë e tu në mes teje.

¹⁴Han er den som gir dine grenser fred, metter dig med den beste hvete.

¹⁴Ai e ruan paqen brenda kufijve të tu dhe të ngop me grurin më të mirë.

¹⁵Han er den som sender sin tale til jorden; såre hastig løper hans ord.

¹⁵Dërgon mbi tokë urdhërin e tij, fjala e tij merr dheun.

¹⁶Han er den som gir sne som ull, strør ut rim som aske.

¹⁶Dërgon borën si lesh dhe përhap brymën si hi.

¹⁷Han kaster sin is ut som småstykker; hvem kan stå for hans kulde?

¹⁷Hedh breshërin e tij si me copa; kush mund t'i bëjë ballë të ftohtit të tij?

¹⁸Han sender sitt ord og smelter dem; han lar sin vind blåse, da rinner vannene.

¹⁸Dërgon fjalën e tij dhe i shkrin ato; bën që të fryjë era e tij, dhe ujërat rrjedhin.

¹⁹Han kunngjorde Jakob sitt ord, Israel sine bud og sine lover;

¹⁹Ai ia ka bërë të njohur Jakobit fjalën e tij, dhe Izraelit statutet e tij dhe dekretet e tij.

²⁰så har han ikke gjort mot noget hedningefolk, og lover* kjenner de ikke. Halleluja! / {* d.e. Guds lover.}

²⁰Ai nuk e ka bërë këtë me asnjë komb tjetër; dhe ato nuk i njohin dekretet e tij. Aleluja.