1Halleluja! Min sjel, lov Herren!
1Aleluja. Shpirti im, lëvdo Zotin.
2Jeg vil love Herren så lenge jeg lever; jeg vil lovsynge min Gud så lenge jeg er til.
2Unë do ta lëvdoj Zotn deri sa të kem jetë, do të këndoj lavde për Perëndinë tim gjatë gjithë jetës sime.
3Sett ikke eders lit til fyrster, til et menneskebarn, hos hvem det ikke er frelse!
3Mos kini besim te princat dhe as te ndonjë bir njeriu, që nuk mund të shpëtojë.
4Farer hans ånd ut, så vender han tilbake til sin jord; på den samme dag er det forbi med hans tankes råd.
4Kur fryma e tij ikën, ai kthehet përsëri në tokë dhe po atë ditë planet e tij zhduken.
5Salig er den hvis hjelp er Jakobs Gud, hvis håp står til Herren, hans Gud,
5Lum ai që ka Perëndinë e Jakobit si ndihmë, shpresa e të cilit është tek Zoti, Perëndia i tij,
6som gjorde himmel og jord, havet og alt hvad i dem er, som er trofast til evig tid,
6që ka krijuar qiejtë dhe tokën, detin dhe gjithçka është në to, që ruan besnikërinë përjetë,
7som hjelper de undertrykte til deres rett, som gir de hungrige brød. Herren løser de bundne,
7që u jep të drejtë të shtypurve dhe ushqim të uriturve. Zoti çliron të burgosurit.
8Herren åpner de blindes øine, Herren opreiser de nedbøiede, Herren elsker de rettferdige,
8Zoti u hap sytë të verbërve, Zoti ngre ata që janë rrëzuar, Zoti i do të drejtët.
9Herren bevarer de fremmede; farløse og enker holder han oppe, men de ugudeliges vei gjør han kroket.
9Zoti mbron të huajt, ndihmon jetimin dhe gruan e ve, por përmbys udhën e të pabesëve.
10Herren skal være konge evindelig, din Gud, Sion, fra slekt til slekt. Halleluja!
10Zoti mbretëron përjetë, Perëndia yt, o Sion, brez pas brezi. Aleluja.