¹En salme, en sang til sabbatsdagen.

¹Éshtë bukur të kremtosh Zotin, dhe të këndosh lavdet në emrin tënd, o Shumë i Larti;

²Det er godt å prise Herren og å lovsynge ditt navn, du Høieste,

²të shpallësh në mëngjes mirësinë tënde dhe çdo natë besnikërinë tënde,

³å kunngjøre din miskunnhet om morgenen og din trofasthet om nettene

³me një harp me dhjetë tela, me lirën dhe me melodinë e qestes.

⁴til tistrenget citar og til harpe, til tankefullt spill på citar.

⁴Duke qenë se ti më ke gëzuar me atë që ke bërë, unë ngazëllohem për veprat e duarve të tua.

⁵For du har gledet mig, Herre, med ditt verk, jeg jubler over dine henders gjerninger.

⁵Sa të mëdha janë veprat e tua, o Zot, sa të thella janë mendimet e tua!

⁶Hvor store dine gjerninger er, Herre! Såre dype er dine tanker.

⁶Njeriu pa mend nuk i njeh dhe budallai nuk kupton këtë:

⁷En ufornuftig mann kjenner det ikke, og en dåre forstår ikke dette.

⁷që të pabesët mbijnë si bari, dhe gjithë ata që kryejnë paudhësi lulëzojnë për t'u shkatërruar përjetë.

⁸Når de ugudelige spirer som gresset, og alle de som gjør urett, blomstrer, så er det til deres ødeleggelse for evig tid.

⁸Por ti, o Zot, mbetesh i Shkëlqyeri përjetë.

⁹Men du er høi til evig tid, Herre!

⁹Sepse ja, armiqtë e tu, o Zot, sepse ja armiqtë e tu do të vdesin dhe gjithë ata që kryejnë paudhësi do të shpërndahen.

¹⁰For se, dine fiender, Herre, for se, dine fiender forgår; alle de som gjør urett, blir adspredt.

¹⁰Por ti më ke dhënë forcë të barabartë me atë të buallit, ti me ke vajosur me vaj të freskët.

¹¹Og du ophøier mitt horn som villoksens; jeg er overgytt med frisk olje.

¹¹Dhe sytë e mi kanë për të parë disfatën e armiqve të mi dhe veshët e mi kanë për të dëgjuar disfatën e njerëzve të këqij që ngrihen kundër meje.

¹²Og mitt øie ser med fryd på mine motstandere; mine ører hører med glede om de onde som står op imot mig.

¹²I drejti do të lulëzojë si palma, do të rritet si kedri i Libanit.

¹³Den rettferdige spirer som palmen; som en seder på Libanon vokser han.

¹³Ata që janë mbjellë në shtëpinë e Zotit do të lulëzojnë në kopshtet e Perëndisë tonë.

¹⁴De er plantet i Herrens hus, de blomstrer i vår Guds forgårder.

¹⁴Do të japin fryte edhe në pleqëri, do të jenë të lulëzuar dhe të blertë,

¹⁵Enn i gråhåret alder skyter de friske skudd; de er frodige og grønne

¹⁵për të shpallur që Zoti është i drejtë; ai është Kështjella ime dhe nuk ka asnjë padrejtësi tek ai.

¹⁶for å kunngjøre at Herren er rettvis, han, min klippe, og at det ikke er urett i ham.