1En sang ved festreisene. Lykksalig er hver den som frykter Herren, som vandrer på hans veier.
1 Zijiyaŋ dooni no. Albarkante no boro kulu kaŋ ga humburu Rabbi, Boro kaŋ ga dira a fondey ra.
2Frukten av dine henders arbeid skal du nyte; lykksalig er du, og det går dig vel.
2 Ni ga ni kambe goyey nafa ŋwa, Ni ga ciya albarkante, ni ga ciya arzakante mo.
3Din hustru er som et fruktbart vintre der inne i ditt hus, dine barn som oljekvister rundt om ditt bord.
3 Ni wando ga ciya reyzin* nya kaŋ ga hay ni windo ra jina haray, Ni izey mo sanda zeytun* tilamanteyaŋ no ni taablo windanta.
4Se, således blir den mann velsignet som frykter Herren.
4 Guna, boro kaŋ ga humburu Rabbi, Yaadin cine no a ga du albarka nd'a.
5Herren skal velsigne dig fra Sion, og du skal skue med lyst Jerusalems lykke alle ditt livs dager.
5 Rabbi ga ni albarkandi nda albarka kaŋ ga fun Sihiyona ra, Ni ma di Urusalima albarka mo ni fundi jirbey kulu ra.
6Og du skal se barn av dine barn. Fred være over Israel!
6 Oho, ni ma di ni haamey. Laakal kanay ma bara Israyla gaa!