¹Halleluja! Pris Herren, for han er god, hans miskunnhet varer evindelig.

¹Purihin ninyo ang Panginoon. Oh mangagpasalamat kayo sa Panginoon; sapagka't siya'y mabuti; sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.

²Hvem kan utsi Herrens veldige gjerninger, forkynne all hans pris?

²Sinong makapagbabadya ng mga makapangyarihang gawa ng Panginoon, o makapagpapakilala ng buo niyang kapurihan?

³Salige er de som tar vare på det som rett er, den som gjør rettferdighet til enhver tid.

³Mapalad silang nangagiingat ng kahatulan, at siyang gumagawa ng katuwiran sa buong panahon.

⁴Kom mig i hu, Herre, efter din nåde mot ditt folk, se til mig med din frelse,

⁴Alalahanin mo ako, Oh Panginoon, ng lingap na iyong ipinagkaloob sa iyong bayan; Oh dalawin mo ako ng iyong pagliligtas:

⁵så jeg kan se på dine utvalgtes lykke, glede mig med ditt folks glede, rose mig med din arv!

⁵Upang makita ko ang kaginhawahan ng iyong hirang, upang ako'y magalak sa kasayahan ng iyong bansa, upang ako'y lumuwalhati na kasama ng iyong mana.

⁶Vi har syndet med våre fedre, vi har gjort ille, vi har vært ugudelige.

⁶Kami ay nangagkasala na kasama ng aming mga magulang, kami ay nangakagawa ng kasamaan, kami ay nagsigawa ng masama.

⁷Våre fedre i Egypten aktet ikke på dine undergjerninger, de kom ikke i hu dine mange nådegjerninger, men var gjenstridige ved havet, ved det Røde Hav.

⁷Hindi naunawa ng aming mga magulang ang iyong mga kababalaghan sa Egipto; hindi nila inalaala ang karamihan ng iyong mga kagandahang-loob, kundi naging mapanghimagsik sa dagat, sa makatuwid baga'y sa Dagat na Mapula.

⁸Dog frelste han dem for sitt navns skyld, for å kunngjøre sitt velde,

⁸Gayon ma'y iniligtas niya sila dahil sa kaniyang pangalan, upang kaniyang maipabatid ang kaniyang matibay na kapangyarihan.

⁹og han truet det Røde Hav, og det blev tørt, og han lot dem gå gjennem dypene som i en ørken,

⁹Kaniyang sinaway naman ang Dagat na Mapula, at natuyo: sa gayo'y pinatnubayan niya sila sa mga kalaliman, na parang ilang.

¹⁰og han frelste dem av hans hånd som hatet dem, og forløste dem av fiendens hånd,

¹⁰At iniligtas niya sila sa kamay ng nangagtatanim sa kanila, at tinubos niya sila sa kamay ng kaaway.

¹¹og vannet skjulte deres motstandere, det blev ikke én av dem tilbake.

¹¹At tinabunan ng tubig ang kanilang mga kaaway: walang nalabi sa kanila kahit isa.

¹²Da trodde de på hans ord, de sang hans pris.

¹²Nang magkagayo'y sinampalatayanan nila ang kaniyang mga salita; inawit nila ang kaniyang kapurihan.

¹³Men snart glemte de hans gjerninger, de bidde ikke på hans råd;

¹³Nilimot nilang madali ang kaniyang mga gawa; hindi sila naghintay sa kaniyang payo:

¹⁴men de blev grepet av begjærlighet i ørkenen, og de fristet Gud på det øde sted.

¹⁴Kundi nagnais ng di kawasa sa ilang, at tinukso ang Dios sa ilang.

¹⁵Da gav han dem det de vilde ha, men sendte tærende sykdom over deres liv.

¹⁵At binigyan niya sila ng kanilang hiling; nguni't pinangayayat ang kanilang kaluluwa.

¹⁶Og de blev avindsyke mot Moses i leiren, mot Aron, Herrens hellige.

¹⁶Kanilang pinanaghilian naman si Moises sa kampamento, at si Aaron na banal ng Panginoon.

¹⁷Jorden oplot sig og slukte Datan og skjulte Abirams hop,

¹⁷Ang lupa ay bumuka, at nilamon si Dathan, at tinakpan ang pulutong ni Abiram.

¹⁸og en ild satte deres hop i brand, en lue brente op de ugudelige.

¹⁸At apoy ay nagningas sa kanilang pulutong; sinunog ng liyab ang mga masama,

¹⁹De gjorde en kalv ved Horeb og tilbad et støpt billede,

¹⁹Sila'y nagsigawa ng guya sa Horeb, at nagsisamba sa larawang binubo.

²⁰og de byttet sin ære* mot billedet av en okse, som eter gress. / {* 5MO 10, 21.}

²⁰Ganito nila pinapagbago ang kanilang kaluwalhatian sa wangis ng baka na kumakain ng damo.

²¹De glemte Gud, sin frelser, som hadde gjort store ting i Egypten,

²¹Nilimot nila ang Dios na kanilang tagapagligtas, na gumawa ng mga dakilang bagay sa Egipto;

²²undergjerninger i Kams land, forferdelige ting ved det Røde Hav.

²²Kagilagilalas na mga gawa sa lupain ng Cham, at kakilakilabot na mga bagay sa Dagat na Mapula.

²³Da sa han at han vilde ødelegge dem, dersom ikke Moses, hans utvalgte, hadde stilt sig i gapet for hans åsyn for å avvende hans vrede fra å ødelegge dem.

²³Kaya't sinabi niya, na kaniyang lilipulin sila, kung si Moises na kaniyang hirang ay hindi humarap sa kaniya sa bitak, upang pawiin ang kaniyang poot, upang huwag niyang lipulin sila.

²⁴Og de foraktet det herlige land, de trodde ikke hans ord,

²⁴Oo, kanilang hinamak ang maligayang lupain, hindi nila sinampalatayanan ang kaniyang salita;

²⁵og de knurret i sine telt, de hørte ikke på Herrens røst.

²⁵Kundi nangagsiungol sa kanilang mga tolda, at hindi nangakinig sa tinig ng Panginoon.

²⁶Da opløftet han sin hånd og svor at han vilde la dem falle i ørkenen

²⁶Kaya't kaniyang isinumpa sa kanila, na kaniyang ibubulid sila sa ilang:

²⁷og la deres avkom falle iblandt hedningene og sprede dem i landene.

²⁷At kaniyang ibubulid ang kanilang binhi sa mga bansa, at pangalatin sila sa mga lupain.

²⁸Og de bandt sig til Ba'al-Peor og åt av offere til døde*, / {* d.e. de livløse avgudsbilleder.}

²⁸Sila'y nangakilakip naman sa diosdiosang Baal-peor, at nagsikain ng mga hain sa mga patay.

²⁹og de vakte harme ved sine gjerninger, og en plage brøt inn iblandt dem.

²⁹Ganito minungkahi nila siya sa galit ng kanilang mga gawa; at ang salot ay lumitaw sa kanila.

³⁰Da stod Pinehas frem og holdt dom, og plagen stanset;

³⁰Nang magkagayo'y tumayo si Phinees, at gumawa ng kahatulan: at sa gayo'y tumigil ang salot.

³¹og det blev regnet ham til rettferdighet fra slekt til slekt evindelig.

³¹At nabilang sa kaniya na katuwiran, sa lahat ng sali't saling lahi magpakailan man.

³²Og de vakte vrede ved Meribas vann, og det gikk Moses ille for deres skyld;

³²Kanilang ginalit din siya sa tubig ng Meriba, na anopa't naging masama kay Moises dahil sa kanila:

³³for de var gjenstridige mot hans* Ånd, og han talte tankeløst med sine leber. / {* d.e. Guds.}

³³Sapagka't sila'y mapanghimagsik laban sa kaniyang diwa, at siya'y nagsalita ng walang pakundangan ng kaniyang mga labi.

³⁴De ødela ikke de folk som Herren hadde talt til dem om,

³⁴Hindi nila nilipol ang mga bayan, gaya ng iniutos ng Panginoon sa kanila;

³⁵men de blandet sig med hedningene og lærte deres gjerninger,

³⁵Kundi nangakihalo sa mga bansa, at nangatuto ng kanilang mga gawa:

³⁶og de tjente deres avguder, og disse blev dem til en snare,

³⁶At sila'y nangaglingkod sa kanilang mga diosdiosan; na naging silo sa kanila:

³⁷og de ofret sine sønner og sine døtre til maktene*. / {* d.e. avgudene.}

³⁷Oo, kanilang inihain ang kanilang mga anak na lalake at babae sa mga demonio,

³⁸og de utøste uskyldig blod, sine sønners og sine døtres blod, som de ofret til Kana'ans avguder, og landet blev vanhelliget ved blod.

³⁸At nagbubo ng walang salang dugo, sa makatuwid baga'y ng dugo ng kanilang mga anak na lalake at babae, na kanilang inihain sa diosdiosan ng Canaan; at ang lupain ay nadumhan ng dugo.

³⁹De blev urene ved sine gjerninger og drev hor ved sin adferd.

³⁹Ganito sila nagpakahawa sa kanilang mga gawa, at nagsiyaong nagpakarumi sa kanilang mga gawa.

⁴⁰Da optendtes Herrens vrede mot hans folk, og han fikk avsky for sin arv.

⁴⁰Kaya't nagalab ang pagiinit ng Panginoon laban sa kaniyang bayan, at kinayamutan niya ang kaniyang pamana.

⁴¹Og han gav dem i hedningers hånd, og de som hatet dem, hersket over dem,

⁴¹At ibinigay niya sila sa kamay ng mga bansa; at silang nangagtatanim sa kanila ay nangagpuno sa kanila.

⁴²og deres fiender trengte dem, og de blev ydmyket under deres hånd.

⁴²Pinighati naman sila ng kanilang mga kaaway, at sila'y nagsisuko sa kanilang kamay.

⁴³Mange ganger utfridde han dem; men de var gjenstridige i sine råd, og de sank ned i usseldom for sin misgjernings skyld.

⁴³Madalas na iligtas niya sila; nguni't sila'y mapanghimagsik sa kanilang payo, at nangababa sila sa kanilang kasamaan.

⁴⁴Og han så til dem når de var i nød, idet han hørte deres klagerop.

⁴⁴Gayon ma'y nilingap niya ang kanilang kahirapan, nang kaniyang marinig ang kanilang daing:

⁴⁵Og i sin godhet mot dem kom han sin pakt i hu, og det gjorde ham ondt efter hans store miskunnhet,

⁴⁵At kaniyang inalaala sa kanila ang kaniyang tipan, at nagsisi ayon sa karamihan ng kaniyang mga kagandahang-loob.

⁴⁶og han lot dem finne barmhjertighet for alle deres åsyn som hadde ført dem i fangenskap.

⁴⁶Ginawa naman niyang sila'y kaawaan niyaong lahat na nangagdalang bihag sa kanila.

⁴⁷Frels oss, Herre vår Gud, og samle oss fra hedningene til å love ditt hellige navn, rose oss av å kunne prise dig!

⁴⁷Iligtas mo kami, Oh Panginoon naming Dios, at pisanin mo kami na mula sa mga bansa, upang mangagpasalamat sa iyong banal na pangalan, at mangagtagumpay sa iyong kapurihan.

⁴⁸Lovet være Herren, Israels Gud, fra evighet og til evighet! Og alt folket sier: Amen. Halleluja!

⁴⁸Purihin ang Panginoon, ang Dios ng Israel, mula sa walang pasimula hanggang sa walang hanggan. At sabihin ng buong bayan, Siya nawa. Purihin ninyo ang Panginoon.