¹Pris Herren, for han er god, hans miskunnhet varer evindelig.

¹Oh mangagpasalamat kayo sa Panginoon; sapagka't siya'y mabuti: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.

²Så sie Herrens gjenløste, de som han har gjenløst av nødens hånd,

²Sabihing gayon ng tinubos ng Panginoon, na kaniyang tinubos sa kamay ng kaaway;

³og som han har samlet fra landene, fra øst og fra vest, fra nord og fra havet.

³At mga pinisan mula sa mga lupain, mula sa silanganan, at mula sa kalunuran, mula sa hilagaan at mula sa timugan.

⁴De fór vill i ørkenen, i et uveisomt øde, de fant ikke en by å bo i.

⁴Sila'y nagsilaboy sa ilang, sa ulilang landas; sila'y hindi nakasumpong ng bayang tahanan.

⁵De var hungrige og tørste, deres sjel vansmektet i dem.

⁵Gutom at uhaw, ang kanilang kaluluwa'y nanglupaypay sa kanila.

⁶Da ropte de til Herren i sin nød; av deres trengsler utfridde han dem,

⁶Nang magkagayo'y nagsidaing sila sa Panginoon sa kanilang kabagabagan, at iniligtas niya sila sa kanilang kahirapan.

⁷og han førte dem på rett vei, så de gikk til en by de kunde bo i.

⁷Pinatnubayan naman niya sila sa matuwid na daan, upang sila'y magsiyaon sa bayang tahanan.

⁸De skal prise Herren for hans miskunnhet og for hans undergjerninger mot menneskenes barn;

⁸Oh purihin ng mga tao ang Panginoon dahil sa kaniyang kagandahang-loob, at dahil sa kaniyang mga kagilagilalas na mga gawa sa mga anak ng mga tao!

⁹for han mettet den vansmektende sjel og fylte den hungrige sjel med godt.

⁹Sapagka't kaniyang binigyang kasiyahan ang nananabik na kaluluwa, at ang gutom na kaluluwa ay binusog niya ng kabutihan.

¹⁰De satt i mørke og i dødsskygge, bundet i elendighet og jern,

¹⁰Ang gayong tumatahan sa kadiliman, at sa lilim ng kamatayan, na natatali sa dalamhati at pangaw;

¹¹fordi de hadde vært gjenstridige mot Guds ord og foraktet den Høiestes råd.

¹¹Sapagka't sila'y nanghimagsik laban sa mga salita ng Dios, at hinamak ang payo ng Kataastaasan:

¹²Derfor bøide han deres hjerter ved lidelse; de snublet, og det var ikke nogen hjelper.

¹²Kaya't kaniyang ibinaba ang kanilang puso na may hirap; sila'y nangabuwal, at walang sumaklolo.

¹³Da ropte de til Herren i sin nød; av deres trengsler frelste han dem.

¹³Nang magkagayo'y nagsidaing sila sa Panginoon sa kanilang kabagabagan, at iniligtas niya sila sa kanilang kahirapan.

¹⁴Han førte dem ut av mørke og dødsskygge og rev sønder deres bånd.

¹⁴Inilabas niya sila sa kadiliman at sa lilim ng kamatayan, at pinatid ang kanilang mga tali.

¹⁵De skal prise Herren for hans miskunnhet og for hans undergjerninger mot menneskenes barn;

¹⁵Oh purihin ng mga tao ang Panginoon dahil sa kaniyang kagandahang-loob, at dahil sa kaniyang mga kagilagilalas na mga gawa sa mga anak ng mga tao!

¹⁶for han brøt sønder porter av kobber og hugg sønder bommer av jern.

¹⁶Sapagka't kaniyang sinira ang mga pintuang-bayan na tanso, at pinutol ang mga halang na bakal.

¹⁷De var dårer og blev plaget for sin syndige vei og for sine misgjerninger;

¹⁷Mga mangmang dahil sa kanilang mga pagsalangsang, at dahil sa kanilang mga kasamaan ay nadadalamhati.

¹⁸deres sjel vemmedes ved all mat, og de kom nær til dødens porter.

¹⁸Kinayayamutan ng kanilang kaluluwa ang sarisaring pagkain; at sila'y nagsisilapit sa mga pintuan ng kamatayan,

¹⁹Da ropte de til Herren i sin nød; av deres trengsler frelste han dem.

¹⁹Nang magkagayo'y nagsidaing sila sa Panginoon sa kanilang kabagabagan, at iniligtas niya sila sa kanilang kahirapan.

²⁰Han sendte sitt ord og helbredet dem og reddet dem fra deres graver.

²⁰Sinugo niya ang kaniyang salita, at pinagaling sila, at iniligtas sila sa kanilang mga ikapapahamak.

²¹De skal prise Herren for hans miskunnhet og for hans undergjerninger mot menneskenes barn;

²¹Oh purihin ng mga tao ang Panginoon dahil sa kaniyang kagandahang-loob, at dahil sa kaniyang kagilagilalas na mga gawa sa mga anak ng mga tao!

²²og ofre takkoffere og fortelle om hans gjerninger med jubel.

²²At mangaghandog sila ng mga hain na pasalamat, at ipahayag ang kaniyang mga gawa na may awitan.

²³De som fór ut på havet i skib, som drev handel på store vann,

²³Silang nagsisibaba sa dagat sa mga sasakyan, na nangangalakal sa mga malawak na tubig;

²⁴de så Herrens gjerninger og hans underverker på dypet.

²⁴Ang mga ito'y nangakakakita ng mga gawa ng Panginoon, at ng kaniyang mga kababalaghan sa kalaliman.

²⁵Han bød og lot det komme en stormvind, og den reiste dets bølger.

²⁵Sapagka't siya'y naguutos, at nagpapaunos, na nagbabangon ng mga alon niyaon.

²⁶De fór op imot himmelen, de fór ned i avgrunnene, deres sjel blev motløs i ulykken.

²⁶Nagsisitaas sa mga langit, nagsisibaba uli sa mga kalaliman: ang kanilang kaluluwa ay natutunaw dahil sa kabagabagan.

²⁷De tumlet og vaklet som en drukken mann, og all deres visdom blev til intet.

²⁷Sila'y hahampashampas na paroo't parito, at gigiraygiray na parang lasing, at ang kanilang karunungan ay nawala.

²⁸Da ropte de til Herren i sin nød, og av deres trengsler førte han dem ut.

²⁸Nang magkagayo'y nagsidaing sila sa Panginoon sa kanilang kabagabagan, at inilabas niya sila sa kanilang kahirapan.

²⁹Han lot stormen bli til stille, og bølgene omkring dem tidde.

²⁹Kaniyang pinahihimpil ang bagyo, na anopa't ang mga alon niyaon ay nagsisitahimik.

³⁰Og de gledet sig over at de la sig; og han førte dem til den havn de ønsket.

³⁰Nang magkagayo'y natutuwa sila, dahil sa sila'y tiwasay. Sa gayo'y kaniyang dinadala sila sa daongang kanilang ibigin.

³¹De skal prise Herren for hans miskunnhet og for hans undergjerninger mot menneskenes barn

³¹Oh purihin ng mga tao ang Panginoon dahil sa kaniyang kagandahang-loob, at dahil sa kaniyang kagilagilalas na mga gawa sa mga anak ng mga tao!

³²og ophøie ham i folkets forsamling og love ham der hvor de gamle sitter.

³²Ibunyi rin naman nila siya sa kapulungan ng bayan, at purihin siya sa upuan ng mga matanda.

³³Han gjorde elver til en ørken og vannkilder til et tørstig land,

³³Kaniyang pinapagiging ilang ang mga ilog, at uhaw na lupa ang mga bukal:

³⁴et fruktbart land til et saltland for deres ondskaps skyld som bodde der.

³⁴Na maalat na ilang ang mainam na lupain, dahil sa kasamaan nila na nagsisitahan doon.

³⁵Han gjorde en ørken til en vannrik sjø og et tørt land til vannkilder*. / {* nemlig: for det frelste Israel.}

³⁵Kaniyang pinapagiging lawa ng mga tubig ang ilang, at mga bukal ang tuyong lupain.

³⁶Og han lot de hungrige bo der, og de grunnla en by til å bo i.

³⁶At kaniyang pinatatahan doon ang gutom, upang makapaghanda sila ng bayang tahanan;

³⁷Og de tilsådde akrer og plantet vingårder, og de vant den frukt de bar.

³⁷At maghasik sa mga bukid, at magtanim ng mga ubasan, at magtamo ng mga bunga na pakinabang.

³⁸Og han velsignet dem, og de blev meget tallrike, og av fe gav han dem ikke lite.

³⁸Kaniya namang pinagpapala sila, na anopa't sila'y lubhang nagsisidami; at hindi tinitiis na ang kanilang kawan ay magkulang.

³⁹Så minket de igjen og blev nedbøiet ved trengsel, ulykke og sorg.

³⁹Muli, sila'y nakulangan at nahapay sa kapighatian, kabagabagan, at kahirapan.

⁴⁰Han som utøser forakt over fyrster og lar dem fare vill i et uveisomt øde,

⁴⁰Kaniyang ibinubugso ang kadustaan sa mga pangulo, at kaniyang pinagagala sila sa ilang na walang lansangan.

⁴¹han ophøiet den fattige av elendighet og gjorde slektene som hjorden.

⁴¹Gayon ma'y iniuupo niya sa mataas ang mapagkailangan mula sa kadalamhatian, at ginagawan siya ng mga angkan na parang kawan.

⁴²De opriktige ser det og gleder sig, og all ondskap lukker sin munn.

⁴²Makikita ng matuwid, at matutuwa; at titikumin ng lahat ng kasamaan ang kaniyang bibig.

⁴³Den som er vis, han akte på dette og merke på Herrens nådegjerninger!

⁴³Kung sino ang pantas ay magbulay sa mga bagay na ito, at kanilang magugunita ang mga kagandahang-loob ng Panginoon.