1Til sangmesteren; av David; en salme. Min lovsangs Gud, ti ikke!
1Huwag kang mapayapa, Oh Dios na aking kapurihan;
2For ugudelighets munn og falskhets munn har de oplatt imot mig, de har talt med mig med løgnens tunge.
2Sapagka't ang bibig ng masama at ang bibig ng magdaraya ay ibinuka nila laban sa akin: sila'y nangagsalita sa akin na may sinungaling na dila.
3Og med hatets ord har de omgitt mig og stridt imot mig uten årsak.
3Kanilang kinulong ako sa palibot ng mga salitang pagtatanim, at nagsilaban sa akin ng walang kadahilanan.
4Til lønn for min kjærlighet stod de mig imot, enda jeg er bare bønn.
4Sa kabayaran ng aking pagibig ay mga kaaway ko sila: nguni't ako'y tumatalaga sa dalangin.
5Og de la ondt på mig til lønn for godt og hat til lønn for min kjærlighet.
5At iginanti nila sa akin ay kasamaan sa mabuti, at pagtatanim sa pagibig ko.
6Sett en ugudelig over ham, og la en anklager stå ved hans høire hånd!
6Lagyan mo ng masamang tao siya: at tumayo nawa ang isang kaaway sa kaniyang kanan.
7Når han dømmes, da la ham gå ut som skyldig, og la hans bønn bli til synd!
7Pagka siya'y nahatulan, lumabas nawa siyang salarin; at maging kasalanan nawa ang kaniyang dalangin.
8La hans dager bli få, la en annen få hans embede!
8Maging kaunti nawa ang kaniyang mga kaarawan; at kunin nawa ng iba ang kaniyang katungkulan.
9La hans barn bli farløse og hans hustru enke,
9Maulila nawa ang kaniyang mga anak, at mabao ang kaniyang asawa.
10og la hans barn flakke omkring og tigge, og la dem gå som tiggere fra sine ødelagte hjem!
10Magsilaboy nawa ang kaniyang mga anak, at mangagpalimos; at hanapin nila ang kanilang pagkain sa kanilang mga dakong guho.
11La ågerkaren kaste garn ut efter alt det han har, og fremmede røve frukten av hans arbeid!
11Kunin nawa ng manglulupig ang lahat niyang tinatangkilik; at samsamin ng mga taga ibang lupa ang kaniyang mga gawa.
12La ham ikke finne nogen som bevarer miskunnhet imot ham og la ingen forbarme sig over hans farløse barn!
12Mawalan nawa ng maawa sa kaniya; at mawalan din ng maawa sa kaniyang mga anak na ulila.
13La hans fremtid bli avskåret, deres navn bli utslettet i det annet ættledd!
13Mahiwalay nawa ang kaniyang kaapuapuhan; sa lahing darating ay mapawi ang kaniyang pangalan.
14Hans fedres misgjerning bli ihukommet hos Herren, og hans mors synd bli ikke utslettet!
14Maalaala nawa ng Panginoon ang kasamaan ng kaniyang mga magulang; at huwag mapawi ang kasalanan ng kaniyang ina,
15De være alltid for Herrens øine, og han utrydde deres minne av jorden,
15Mangalagay nawa silang lagi sa harap ng Panginoon, upang ihiwalay niya ang alaala sa kanila sa lupa.
16fordi han ikke kom i hu å gjøre barmhjertighet, men forfulgte en mann som var fattig og elendig og bedrøvet i hjertet, og vilde drepe ham.
16Sapagka't hindi niya naalaalang magpakita ng kaawaan, kundi hinabol ang dukha at mapagkailangan, at ang may bagbag na puso, upang patayin.
17Han elsket forbannelse, og den kom over ham; han hadde ikke lyst til velsignelse, og den blev langt borte fra ham;
17Oo, kaniyang inibig ang sumpa, at dumating sa kaniya; at hindi siya nalulugod sa pagpapala, at malayo sa kaniya.
18han klædde sig i forbannelse som sin klædning, og den trengte som vann inn i hans liv og som olje i hans ben.
18Nagsusuot naman siya ng sumpa na parang kaniyang damit, at nasok sa kaniyang mga loob na bahagi na parang tubig, at parang langis sa kaniyang mga buto.
19La den være ham som et klædebon som han dekker sig med, og som et belte som han alltid omgjorder sig med!
19Sa kaniya'y maging gaya nawa ng balabal na ibinabalabal, at gaya ng bigkis na ibinibigkis na lagi.
20Dette være mine motstanderes lønn fra Herren, og deres som taler ondt imot min sjel!
20Ito ang kagantihan sa aking mga kaaway na mula sa Panginoon, at sa kanilang nangagsasalita ng kasamaan laban sa aking kaluluwa.
21Og du, Herre, Herre, gjør vel imot mig for ditt navns skyld! Fordi din miskunnhet er god, så redde du mig!
21Nguni't gumawa kang kasama ko, Oh Dios na Panginoon, alang-alang sa iyong pangalan: sapagka't ang iyong kagandahang-loob ay mabuti, iligtas mo ako,
22For jeg er elendig og fattig, og mitt hjerte er gjennemboret i mitt indre.
22Sapagka't ako'y dukha at mapagkailangan, at ang aking puso ay nasaktan sa loob ko.
23Som en skygge, når den heller, farer jeg avsted; jeg blir jaget bort som en gresshoppe.
23Ako'y yumayaong gaya ng lilim pagka kumikiling: ako'y itinataas at ibinababa ng hangin na parang balang.
24Mine knær vakler av faste, og mitt kjød svinner og er uten fedme.
24Ang aking mga tuhod ay mahina sa pagaayuno, at ang aking laman ay nagkukulang ng katabaan.
25Og jeg er blitt til spott for dem; de ser mig og ryster på hodet.
25Ako nama'y naging kadustaan sa kanila: pagka kanilang nakikita ako, kanilang pinagagalawgalaw ang kanilang ulo.
26Hjelp mig, Herre min Gud, frels mig efter din miskunnhet,
26Tulungan mo ako, Oh Panginoon kong Dios; Oh iligtas mo ako ayon sa iyong kagandahang-loob:
27så de må kjenne at dette er din hånd, at du, Herre, har gjort det!
27Upang kanilang maalaman na ito'y iyong kamay; na ikaw, Panginoon, ang may gawa.
28De forbanner, men du velsigner; de reiser sig og blir til skamme, men din tjener gleder sig.
28Sumumpa sila, nguni't magpapala ka: pagka sila'y nagsibangon, sila'y mangapapahiya, nguni't ang iyong lingkod ay magagalak.
29Mine motstandere skal klæ sig i vanære og svøpe sig i sin skam som i en kappe.
29Manamit ng kasiraang puri ang mga kaaway ko, at matakpan sila ng kanilang sariling kahihiyan na parang balabal.
30Jeg vil storlig prise Herren med min munn, og midt iblandt mange vil jeg love ham;
30Ako'y magpapasalamat ng marami ng aking bibig sa Panginoon; Oo, aking pupurihin siya sa gitna ng karamihan.
31for han står ved den fattiges høire hånd for å frelse ham fra dem som dømmer hans sjel.
31Sapagka't siya'y tatayo sa kanan ng mapagkailangan, upang iligtas sa kanilang nagsisihatol ng kaniyang kaluluwa.