¹Av David; en salme. Herren sa til min herre: Sett dig ved min høire hånd, til jeg får lagt dine fiender til skammel for dine føtter!

¹Sinabi ng Panginoon sa aking panginoon, umupo ka sa aking kanan, hanggang sa aking gawing tungtungan mo ang iyong mga kaaway.

²Ditt veldes kongestav skal Herren utstrekke fra Sion! hersk midt iblandt dine fiender!

²Pararatingin ng Panginoon ang setro ng iyong kalakasan mula sa Sion: magpuno ka sa gitna ng iyong mga kaaway.

³Ditt folk møter villig frem på ditt veldes dag; i hellig prydelse kommer din ungdom til dig, som dugg ut av morgenrødens skjød.

³Ang bayan mo'y naghahandog na kusa sa kaarawan ng iyong kapangyarihan, sa kagandahan ng kabanalan: mula sa bukang liwayway ng umaga, ikaw ay may hamog ng iyong kabinataan.

⁴Herren har svoret, og han skal ikke angre det: Du er prest evindelig efter Melkisedeks vis.

⁴Sumumpa ang Panginoon, at hindi magsisisi, Ikaw ay saserdote magpakailan man ayon sa pagkasaserdote ni Melchisedech.

⁵Herren ved din høire hånd knuser konger på sin vredes dag.

⁵Ang Panginoon sa iyong kanan ay hahampas sa mga hari sa kaarawan ng kaniyang poot.

⁶Han holder dom iblandt hedningene, fyller op med lik, knuser hoder over den vide jord.

⁶Siya'y hahatol sa gitna ng mga bansa, kaniyang pupunuin ng mga bangkay ang mga pook; siya'y manghahampas ng ulo sa maraming lupain.

⁷Av bekken drikker han på veien, derfor løfter han høit sitt hode.

⁷Siya'y iinom sa batis sa daan: kaya't siya'y magtataas ng ulo.