¹Hvorfor lar den Allmektige aldri sine straffetider komme? Og hvorfor får de som kjenner ham, ikke se hans dager?

¹‹‹Niçin Her Şeye Gücü Yeten yargı için vakit saptamıyor?Neden Onu tanıyanlar bu günleri görmesin?

²Folk flytter grenseskjell; de raner fe og fører det på beite.

²İnsanlar sınır taşlarını kaldırıyor,Çaldıkları sürüleri otlatıyorlar.

³Farløses asen driver de bort; enkens okse tar de i pant.

³Öksüzlerin eşeğini kovuyor,Dul kadının öküzünü rehin alıyorlar.

⁴Fattigfolk trenger de ut av veien; alle de saktmodige i landet må skjule sig.

⁴Yoksulları yoldan saptırıyor,Ülkenin düşkünlerini gizlenmeye zorluyorlar.

⁵Ja, som villesler i ørkenen går de ut til sin gjerning og leter efter føde; ødemarken gir dem brød til barna.

⁵Bakın, yoksullar çöldeki yaban eşekleri gibiYiyecek bulmak için erkenden işe çıkıyorlar,Çocuklarına yiyeceği kırlar sağlıyor.

⁶På marken høster de den ugudeliges fôr, og i hans vingård holder de efterhøst.

⁶Yemlerini tarlalardan topluyor,Kötülerin bağındaki artıkları eşeliyorlar.

⁷Nakne overnatter de uten klær og uten dekke i kulden.

⁷Geceyi giysisiz, çıplak geçiriyorlar,Örtünecek şeyleri yok soğukta.

⁸Av skyllregnet på fjellet blir de våte, og fordi de ikke har noget annet ly, trykker de sig inn til berget.

⁸Dağlara yağan sağanaktan ıslanıyor,Sığınakları olmadığı için kayalara sarılıyorlar.

⁹Den farløse rives bort fra mors bryst, og armingens klær blir tatt som pant.

⁹Öksüz memeden uzaklaştırılıyor,Düşkünün bebeği rehin alınıyor.

¹⁰Nakne går de, uten klær, og sultne bærer de kornbånd.

¹⁰Giysisiz, çıplak dolaşıyor,Aç karnına demet taşıyorlar.

¹¹Mellem de ugudeliges murer perser de olje; de treder vinpersene og tørster.

¹¹Teraslar arasında zeytin eziyor,Susuzluktan kavrulurkenŞarap için üzüm sıkıyorlar.

¹²Fra byen lyder døendes stønn, og de hårdt sårede skriker om hjelp; men Gud enser ikke slik urett.

¹²Kentlerden insan iniltileri yükseliyor,Yaralı canlar feryat ediyor,Ama Tanrı haksızlığı önemsemiyor.

¹³Andre er fiender av lyset; de kjenner ikke dets veier og holder sig ikke på dets stier.

¹³‹‹Bunlar ışığa başkaldıranlardır;Onun yolunu tanımaz,İzinde yürümezler.

¹⁴Før dag står morderen op, slår ihjel den som er arm og fattig, og om natten er han som tyven.

¹⁴Gün kararınca katil kalkar,Düşkünü, yoksulu öldürür,Hırsız gibi sıvışır geceleyin.

¹⁵Horkarlens øie speider efter skumringen; han sier: Intet øie ser mig, og han dekker sitt ansikt til.

¹⁵Zina edenin gözü alaca karanlıktadır,‹Beni kimse görmez› diye düşünür,Yüzünü örtüyle gizler.

¹⁶I mørket bryter de inn i husene, om dagen lukker de sig inne; lyset vil de ikke vite av.

¹⁶Hırsızlar karanlıkta evleri deler,Gündüz gizlenir, ışık nedir bilmezler.

¹⁷For nattens mørke er morgen for dem alle; de er velkjente med nattemørkets redsler.

¹⁷Çünkü zifiri karanlık, sabahıdır onların,Karanlığın dehşetiyle dostturlar.

¹⁸Hastig* rives de med av strømmen; forbannet blir deres arvedel i landet; de ferdes ikke mere på veien til vingårdene. / {* mener I.}

¹⁸‹‹Diyorsunuz ki, ‹Suyun üstündeki köpüktür onlar,Lanetlidir ülkedeki payları,Kimse bağlara gitmez.

¹⁹Tørke og hete sluker snevann, dødsriket dem som synder.

¹⁹Kuraklık ve sıcağın eriyen karı alıp götürdüğü gibiÖlüler diyarı da günahlıları alıp götürür.

²⁰Hans mors liv glemmer ham, makken fortærer ham med lyst, ingen minnes ham mere, og ondskapen blir som et splintret tre.

²⁰Rahim onları unutacak,Kurtlara yem olacak,Bir daha anılmayacaklar.Haksızlık bir ağaç gibi kırılacak.

²¹Slik går det med den som har plyndret den ufruktbare, som ikke fødte, og aldri har gjort godt mot enker.

²¹Onlar çocuğu olmayan kısır kadınları yolar,Dul kadına iyilik etmezler.

²²Men* Gud opholder voldsmennene lenge med sin kraft; de reiser sig igjen, skjønt de mistvilte om livet. / {* Dette er Jobs svar.}

²²Tanrı, gücüyle zorbaları yok eder,Harekete geçince zorbaların yaşama umudu kalmaz.

²³Han lar dem leve i trygghet og støtter dem; hans øine våker over deres veier.

²³Tanrı onlara güven verir, Ona güvenirler,Ama gözü yürüdükleri yoldadır.

²⁴De stiger høit; en liten stund, så er de ikke mere; de segner og dør som alle andre, og som aks-toppen skjæres de av.

²⁴Kısa süre yükselir, sonra yok olurlar,Düşerler, tıpkı ötekiler gibi alınıp götürülür,Başak başı gibi kesilirler.›

²⁵Og er det nu ikke så, hvem gjør mig da til løgner og mitt ord til intet?

²⁵‹‹Böyle değilse, kim beni yalancı çıkarabilir,Söylediklerimin boş olduğunu gösterebilir?››