¹Huan Abram kum sawm kua leh kum kua a upa a hihin, Toupa Abram kiangah a hong kilaka, a kiangah, kei Pathian bangkim hihthei ka hi; ka maah om inla, hoihkimin omin.

¹Er Abram var níutíu og níu ára gamall, birtist Drottinn honum og sagði: ,,Ég er Almáttugur Guð. Gakk þú fyrir mínu augliti og ver grandvar,

²Huchiin, nang toh I kalah thu ka khung dinga, nakpi takin kon pungsak ding, achia.

²þá vil ég gjöra sáttmála milli mín og þín, og margfalda þig mikillega.``

³Huan, Abram a khupboha; huan, Pathianin amah a houpiha,

³Þá féll Abram fram á ásjónu sína, og Guð talaði við hann og sagði:

⁴Ngaiin, ken jaw, ka thukhun na kiangah ahi ka khun, huchiin, chi tuamtuam suangpa na hita ding.

⁴,,Sjá, það er ég, sem hefi gjört við þig sáttmála, og þú skalt verða faðir margra þjóða.

⁵Na min leng Abram ahi nawnta kei dinga, na min Abraham ahi zota ding; chi tuamtuam tampi suangpa dia ka hon bawltak jiakin.

⁵Því skalt þú eigi lengur nefnast Abram, heldur skalt þú heita Abraham, því að föður margra þjóða gjöri ég þig.

⁶Huan, nakpi takin chi ka hon suangsak dinga, nang ah chi chih tham ngialngialte ka bawl dinga, nang a kipanin kumpipate a hong om khe ding uh.

⁶Og ég mun gjöra þig mjög frjósaman og gjöra þig að þjóðum, og af þér skulu konungar koma.

⁷Huan, kei leh nang leh na nunga na suante suante suan sawnsawnte tanin leng ka thukhun nang a ding leh na nunga na suante adinga a Pathian uh hi dingin, khantawn thukhun dingin ka hihkip ding.

⁷Og ég gjöri sáttmála milli mín og þín og þinna niðja eftir þig, frá einum ættlið til annars, ævinlegan sáttmála: að vera þinn Guð og þinna niðja eftir þig.

⁸Huan, na kiangah leh na nunga na suante kiangah mikhual na hihna gam, Kanan gam tengteng, khantawn gou dingin ka honpe ding hi; huan, kei a Pathian uh ka hi ding, achia.

⁸Og ég mun gefa þér og niðjum þínum eftir þig það land, sem þú nú býr í sem útlendingur, allt Kanaanland til ævinlegrar eignar, og ég skal vera Guð þeirra.``

⁹Huan, Pathian mahin Abraham kiangah, huan, nang jaw ka thukhun na jui ding ahi; nang na jui ding ahi. Na nunga na suante a suan sawnsawnte uh tanin leng a jui sam ding uhi.

⁹Guð sagði við Abraham: ,,Þú skalt halda minn sáttmála, þú og niðjar þínir eftir þig, frá einum ættlið til annars.

¹⁰Hiai kei leh nang leh na suante kala ka thukhun na juih ding ahi; na lak ua pasal peuhmah zeksum ding ahi.

¹⁰Þetta er minn sáttmáli, sem þér skuluð halda, milli mín og yðar og niðja þinna eftir þig: Allt karlkyn meðal yðar skal umskera.

¹¹Huchiin, na zekvun sa uh zeksumin na om ding uhi; huai nang toh I kala thukhun chiamtehna ahi ding.

¹¹Yður skal umskera á holdi yfirhúðar yðar, og það sé merki sáttmálans milli mín og yðar.

¹²Huchiin, na lak na, kuapeuh ni giat a upa, na suan sawnsawn tan un zong, na suan hi chiatchiat lou leng na in a piang hiam, mikhual kuapeuh a kipana dangka suma lei hiam leng, pasal peuhmah zeksum ding ahi.

¹²Átta daga gömul skal öll sveinbörn umskera meðal yðar, ættlið eftir ættlið, bæði þau, er heima eru fædd, og eins hin, sem keypt eru verði af einhverjum útlendingi, er eigi er af þínum ættlegg.

¹³Na in a piang leh na dangka suma na lei leng zeksum ngeingei ding ahi: huchiin, ka thukhun khantawn thukhun dingin na sa ah a omta ding.

¹³Umskera skal bæði þann, sem fæddur er í húsi þínu, og eins þann, sem þú hefir verði keyptan, og þannig sé minn sáttmáli í yðar holdi sem ævinlegur sáttmáli.

¹⁴Huan, pasal zeksum leh, a zekvun sa a zeksum a omlou jaw, huai nei a chipihte laka pat hihman ahi ding; aman ka thukhun hihsia ahi, a chi nawna.

¹⁴En óumskorinn karlmaður, sá er ekki er umskorinn á holdi yfirhúðar sinnar, hann skal upprættur verða úr þjóð sinni. Sáttmála minn hefir hann rofið.``

¹⁵Huan, Pathian mahin, Abraham kiangah, Na ji Sarai, a min Sarai na chi nawnta kei dinga, a min Sara a hizota ding.

¹⁵Guð sagði við Abraham: ,,Saraí konu þína skalt þú ekki lengur nefna Saraí, heldur skal hún heita Sara.

¹⁶Huan, amah ka vual jawl dinga huailou leng amah ah tapa ka honpe ding: ahi, amah ka vualjawl dinga, chi tuamtuam suangnu a hita ding; nam tuamtuam kumpipate amah apanin a hongom ding uh, a chi nawn leuleu a.

¹⁶Og ég mun blessa hana, og með henni mun ég einnig gefa þér son. Og ég mun blessa hana, og hún skal verða ættmóðir heilla þjóða, hún mun verða ættmóðir þjóðkonunga.``

¹⁷Huchiin, Abraham a khupboha, a nuia, a lungsimin, mi kum ja a upain ta a nei ding maw? Sara kum sawm kua a upain ta a nei ding maw? A chi a.

¹⁷Þá féll Abraham fram á ásjónu sína og hló og hugsaði með sjálfum sér: ,,Mun hundrað ára gamall maður eignast barn, og mun Sara níræð barn ala?``

¹⁸Huan, Abraham mahin, Pathian kiangah, Ismael na maah om thei le aw, achia.

¹⁸Og Abraham sagði við Guð: ,,Ég vildi að Ísmael mætti lifa fyrir þínu augliti!``

¹⁹Huan, Pathianin, hilou e, na ji Sara in tapa a hon neihsak taktak ding; a min dingin Isaak na sa ding hi; huan, ka thukhun, a nunga a suante dingin khantawn thukhun dingin, a kiangah ka hihkip ding.

¹⁹Og Guð mælti: ,,Vissulega skal Sara kona þín fæða þér son, og þú skalt nefna hann Ísak, og ég mun gjöra sáttmála við hann sem ævinlegan sáttmála fyrir niðja hans eftir hann.

²⁰Ismael tungthu leng ka hon ngaihkhiak sak hi: ngaiin, amah ka vualjawlta a. chi tampi ka suangsak ding, nakpitakin leng ka pungsak ding; aman kumpipa sawm leh nih a suang dinga, amah chi thupi takin ka bawl ding.

²⁰Og að því er Ísmael snertir hefi ég bænheyrt þig. Sjá, ég mun blessa hann og gjöra hann frjósaman og margfalda hann mikillega. Tólf þjóðhöfðingja mun hann geta, og ég mun gjöra hann að mikilli þjóð.

²¹Ka thukhun bel Isaak, Sarain nikum hichi hun taka hon neihsak ding kiangah ahi, ka hihkip ding, achia.

²¹En minn sáttmála mun ég gjöra við Ísak, sem Sara mun fæða þér um þessar mundir á næsta ári.``

²²Huchiin, a kianga thugen a tawpa huan, Pathianin Abraham a tungkah santa hi.

²²Og er Guð hafði lokið tali sínu við Abraham, sté hann upp frá honum.

²³Huan, Abrahamin a tapa Ismael leh, a ina piang tengteng leh, a dangka suma a lei tengteng, Abraham inkuante laka pasal peuhmah, a pi a, Pathianin a kianga a gen bangin, huai ni mahin a zekvun sa uh a sumsakta hi.

²³Þá tók Abraham son sinn Ísmael og alla, sem fæddir voru í hans húsi, og alla, sem hann hafði verði keypta, allt karlkyn meðal heimamanna Abrahams, og umskar hold yfirhúðar þeirra á þessum sama degi, eins og Guð hafði boðið honum.

²⁴Huan, Abraham a zekvun saa a zek a sum lai un kum sawm kua leh kum kua a upa ahi.

²⁴Abraham var níutíu og níu ára gamall, er hann var umskorinn á holdi yfirhúðar sinnar.

²⁵Huan, a tapa Ismael a zekvun saa a zek a sum lai un kum sawm leh kum thum a upa ahi.

²⁵Og Ísmael sonur hans var þrettán ára, er hann var umskorinn á holdi yfirhúðar sinnar.

²⁶Huai ni mahin Abraham leh a tapa Ismael zeksum a hita uh.A inkuanpihte laka pasal tengteng, a ina piangte leh mikhual laka dangka suma a leite leng, amah toh zeksum ahi vekta uh.

²⁶Á þessum sama degi voru þeir umskornir Abraham og Ísmael sonur hans,og allir hans heimamenn. Bæði þeir, er heima voru fæddir, og eins þeir, sem verði voru keyptir af útlendingum, voru umskornir með honum.

²⁷A inkuanpihte laka pasal tengteng, a ina piangte leh mikhual laka dangka suma a leite leng, amah toh zeksum ahi vekta uh.

²⁷og allir hans heimamenn. Bæði þeir, er heima voru fæddir, og eins þeir, sem verði voru keyptir af útlendingum, voru umskornir með honum.