¹Huan, Joseph a kianga ding te ma ah a kidekzou takei a, mi tengteng ka kianga kipan pawt khe sak vek un, chiin, a kikou a. Huchiin, Joseph a unaute kianga a kigen sung teng a kiangah kuamah a ding kei uh.

¹Jósef gat þá ekki lengur haft stjórn á sér í augsýn allra, sem viðstaddir voru, og kallaði: ,,Látið alla ganga út frá mér!`` Og enginn maður var inni hjá honum, þegar hann sagði bræðrum sínum hver hann væri.

²Huan, a kap loloih a, huchiin, Aigupta ten a ja ua, Pharo inkuanpih ten leng a ja uhi.

²Og hann grét hástöfum, svo að Egyptar heyrðu það, og hirðmenn Faraós heyrðu það.

³Huan, Joseph in a unaute kiangah, Joseph ka hi; kapa a damlai na maw? Achia. Ahihhangin a unauten a dawng theikei ua, a maah buaitakin a omta uhi.

³Jósef mælti við bræður sína: ,,Ég er Jósef. Er faðir minn enn á lífi?`` En bræður hans gátu ekki svarað honum, svo hræddir urðu þeir við hann.

⁴Huan, Joseph, mahin, a unaute kiangah, hehpihtakin honnaih un, achia. Huchiin a vanaih ua. Huan, aman, na unaupa uh Joseph, Aigupta gam a lutpih dinga na khot uh ka hi.

⁴Og Jósef sagði við bræður sína: ,,Komið hingað til mín!`` Og þeir gengu til hans. Hann mælti þá: ,,Ég er Jósef bróðir yðar, sem þér selduð til Egyptalands.

⁵Ahihhangin hiailaia pai dinga non khot jiakun lungkham kei unla, ki hehkhum tuan kei un: mite hinna hondam dingin Pathianin na ma ua hinna sawl masa ahi.

⁵En látið það nú ekki fá yður hryggðar, og setjið það ekki fyrir yður, að þér hafið selt mig hingað, því að til lífs viðurhalds hefir Guð sent mig hingað á undan yður.

⁶Hiai kum nih sungin hiai gamah kial a hongketa a: kum nga in a sam laia, huai sungin leileh a om kei ding, buhlak leng a om sam kei ding.

⁶Því að nú hefir hallærið verið í landinu í tvö ár, og enn munu líða svo fimm ár, að hvorki verði plægt né uppskorið.

⁷Huchiin, lei a suante nou honhawi sak ding leh, hotdamna thupi taka hingdam a ka hon omsak na dingin Pathianin na ma uah a honsawl masa ahi.

⁷En Guð hefir sent mig hingað á undan yður til þess að halda við kyni yðar á jörðinni og sjá lífi yðar borgið, til mikils hjálpræðis.

⁸Huchiin, hiai a honsawl nou na hijaw kei ua, Pathian ahi jaw hi: aman Pharo pain leh a inkuanpihte tengteng heutu in leh Aigupta gam tengteng vaihawm tu in a honbawlta a.

⁸Það er því ekki þér, sem hafið sent mig hingað, heldur Guð. Og hann hefir látið mig verða Faraó sem föður og herra alls húss hans og höfðingja yfir öllu Egyptalandi.

⁹Kintakin ka pa kiangah vahoh unla, a kiangah, na tapa Joseph in hichiin achia, Pathian in Aigupta gam tengteng heutuin a honbawl ta: ka kiangah hongpai sukin, sawt honhal ken:

⁹Hraðið yður nú og farið heim til föður míns og segið við hann: ,Svo segir Jósef sonur þinn: Guð hefir gjört mig að herra alls Egyptalands; kom þú til mín og tef eigi.

¹⁰Huchiin, Gosen gamah na om dinga, ka kiang ngeiah na om ding, nang leh, na tate leh, na tute leh, na belam honte leh, na bawng honte leh, na neih tengteng toh.

¹⁰Og þú skalt búa í Gósenlandi og vera í nánd við mig, þú og synir þínir og sonasynir þínir og sauðfé þitt og nautgripir þínir og allt, sem þitt er.

¹¹Huailaiah keiman ka honvak ding; kial na ding lah kum nga a omlai ngala; huchilouin jaw na genthei kha ding, nang leh, na inkuanpihte leh, na neih tengteng toh, honchi un.

¹¹En ég skal sjá þér þar fyrir viðurværi, _ því að enn verður hallæri í fimm ár _, svo að þú komist ekki í örbirgð, þú og þitt hús og allt, sem þitt er.`

¹²Huan, ngai un, noumau mit ngei leh ka nau Benjamin mit ngeiin keimah kam mahmah in a genlai na mu kilkel uhi.

¹²Og nú sjá augu yðar, og augu Benjamíns bróður míns sjá, að ég með eigin munni tala við yður.

¹³Huan, Aigupta gama ka thupina tengteng thu leh, na thil muh tengteng thu uh kapa na hilh ding ua; kapa kintakin hiailaiah non pi suk pah ding uh ahi, achia.

¹³Og segið föður mínum frá allri vegsemd minni á Egyptalandi og frá öllu, sem þér hafið séð, og flýtið yður nú og komið hingað með föður minn.``

¹⁴Huan, a nau Benjamin ngawnga kunin a kapta a; Benjamin a ngawng kunin a kapta.

¹⁴Og hann féll um háls Benjamín bróður sínum og grét, og Benjamín grét um háls honum.

¹⁵Huan, a unaute tengteng a tawpa, a kah khum chiata: huai khitin a unauten thuvantang a genpih uhi.

¹⁵Og hann minntist við alla bræður sína, faðmaði þá og grét. Eftir það töluðu bræður hans við hann.

¹⁶Huan, Joseph unaute a hong uh chih thu thuthang Pharo inn ah ana zata ua: huaiin Pharo leh a sikhate a kipak sak mahmah.

¹⁶Þau tíðindi bárust til hirðar Faraós: ,,Bræður Jósefs eru komnir!`` Og lét Faraó og þjónar hans vel yfir því.

¹⁷Huan, Pharoin, Joseph kiangah, na unaute kiangah, hichiin hih un; na sate uh buh posak unla, pawt unla, Kanan gamah pai un;

¹⁷Og Faraó sagði við Jósef: ,,Seg þú við bræður þína: ,Þetta skuluð þér gjöra: Klyfjið eyki yðar og haldið af stað og farið til Kanaanlands.

¹⁸Huan, napa uh leh, na inkuanpihte uh pi unla, ka kiangah hongpai un; huchiin, Aigupta gam a thil hoihte ka honpe dinga, hiai gam a thil om hoih pente na ne ding uh, chiin.

¹⁸Takið föður yðar og fjölskyldur yðar og komið til mín, og skal ég gefa yður bestu afurðir Egyptalands, og þér skuluð eta feiti landsins.`

¹⁹Thu ka honpia hi, hichi ahi, hichiin hih un; nata neu chikchik te uh ding leh na jite uh ding Aigupta gam akipan in kangtalai te la unla, na pa uh pi dingin va kuan un.

¹⁹Og bjóð þú þeim: ,Gjörið svo: Takið yður vagna í Egyptalandi handa börnum yðar og konum yðar og flytjið föður yðar og komið.

²⁰Na van uh leng ngaihtuah nuam dah un, Aigupta gam tengteng thil hoih peuhmah lah nou a ahi ngala, achia.

²⁰Og hirðið eigi um búshluti yðar, því að hið besta í öllu Egyptalandi skal vera yðar.```

²¹Huchiin Israel taten huchibangin a hih ua: huan, Joseph in Pharo thupiak bang in kangtalai te a kianguah a pia a, lampi a dingin nek ding leng a pia hi.

²¹Og synir Ísraels gjörðu svo, og Jósef fékk þeim vagna eftir boði Faraós, og hann gaf þeim nesti til ferðarinnar.

²²A vek ua kiangah puansilh kikhenna ding a pe chiat a; Benjamin kianga ngialah houh dangka za thum leh puansilh kikhenna ding nga a pia a.

²²Hann gaf og sérhverjum þeirra alklæðnað, en Benjamín gaf hann þrjú hundruð sikla silfurs og fimm alklæðnaði.

²³Huan, a pa kiangah hichibang a khak a: Aigupta gam a thil hoih pua sabengtung sawm leh lampi a apa a ding buh leh tanghou leh nek ding pua sabengtung nu sawm a khak hi.

²³Og föður sínum sendi hann sömuleiðis tíu asna klyfjaða hinum bestu afurðum Egyptalands og tíu ösnur klyfjaðar korni og brauði og vistum handa föður hans til ferðarinnar.

²⁴Huchiin a unaute a sawlkhia a, a paita ua; huan, aman a kianguah, lampia kinalou dingin pilvang un, achi hi.

²⁴Lét hann síðan bræður sína fara, og þeir héldu af stað. Og hann sagði við þá: ,,Deilið ekki á leiðinni.``

²⁵Huan, Aigupta gam akipan a pai tou ua, Kanan gama apa Jakob kiang a vatung ua.

²⁵Og þeir fóru frá Egyptalandi og komu til Kanaanlands, heim til Jakobs föður síns.

²⁶Huan, a kiangah, Joseph a hinglaia, Aigupta gam tengteng heutu ahi, chiin, a hilh ua. Huan, a thugen uh a gintak louh jiakin, a lungtang a bahta.

²⁶Og þeir færðu honum tíðindin og sögðu: ,,Jósef er enn á lífi og er höfðingi yfir öllu Egyptalandi.`` En hjarta hans komst ekki við, því að hann trúði þeim ekki.

²⁷Huan, a kiang ua Joseph thugen tengteng a hilh ua; huan, a tuanna ding kangtalai Joseph in a khakte a muh in Jakob lungtang a halh nawn hi:Huan, Israel in a hunta; ka tapa Joseph hingdama na om ei ngut ve: ka sih ma in amah ka vamu ding, achi hi.

²⁷En er þeir báru honum öll orð Jósefs, sem hann hafði við þá talað, og hann sá vagnana, sem Jósef hafði sent til að flytja hann á, þá lifnaði yfir Jakob föður þeirra.Og Ísrael sagði: ,,Mér er það nóg, að Jósef sonur minn er enn á lífi. Ég vil fara og sjá hann áður en ég dey.``

²⁸Huan, Israel in a hunta; ka tapa Joseph hingdama na om ei ngut ve: ka sih ma in amah ka vamu ding, achi hi.

²⁸Og Ísrael sagði: ,,Mér er það nóg, að Jósef sonur minn er enn á lífi. Ég vil fara og sjá hann áður en ég dey.``