1Ka naute aw thil na hihkhelh louhna dingun hiai thute na kiang uah ka gelh ahi. Huan, kuapeuhin thil a hihkhelh aleh, Pa kianga hon genpihpa, Jesu Kris Mi diktat i nei hi;
1Dziatki moje! to wam piszę, abyście nie grzeszyli; i jeźliby kto zgrzeszył, mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego;
2A mah tuh i khelhnate thupha tawina ahi; eimah khelhna kia hi louin, khovel tengteng khelhna thupha tawina leng ahi.
2A on jest ubłaganiem za grzechy nasze; a nie tylko za nasze, ale też za grzechy wszystkiego świata.
3Huan, a thupiakte jui i hih leh, huaiah amah i thei chih i kithei hi.
3A przez to wiemy, żeśmy go poznali, jeźli przykazania jego zachowujemy.
4A thupiakte jui loua, Amah ka thei, chimi tuh amah mi juauthei ahi, thutak amah ah a om kei hi.
4Kto mówi: Znam go, a przykazania jego nie zachowuje, kłamcą jest, a prawdy w nim nie masz.
5Kuapeuh a thu jui peuhmah amah ah Pathian a itna a kim petmahhi. Amah ah i om chih hiaiah i kithei ahi.
5Lecz kto by zachował słowa jego, prawdziwie się w tym miłość Boża wykonała; przez to znamy, iż w nim jesteśmy.
6Amah ah ka om gige, chi mi tuh amah om bangin a om sam ding ahi.
6Kto mówi, że w nim mieszka, powinien, jako on chodził, i sam także chodzić.
7Deihtakte aw, thupiak thak jaw na kiang uah ka hon gelh keia: thupiak lui, a tunga kipana na neih uh ka hongelh jaw ahi. Huai thupiak lui tuh na thu theihsa pen uh ahi.
7Bracia! nie nowe przykazanie wam piszę, ale przykazanie stare, któreście mieli od początku; a to stare przykazanie jest ono słowo, któreście słyszeli od początku.
8Himahleh, thupiak gelh zong hi sam na veng, huai tuh amah ah leh noumau ah a lang ahi, mial a man lellel jiakin leh, vak taktak tuh tua a hongvak tak jiakin.
8Zasię przykazanie nowe piszę wam, które jest prawdziwe w nim i w was; iż ciemność przemija, a prawdziwa ona światłość już świeci.
9A unau ho napia, Vakah ka om, chimi tuh tutanin leng mialah a om gige hi.
9Kto mówi, iż jest w światłości, a brata swego nienawidzi, w ciemności jest aż dotąd.
10A unau itmi tuh vakah a om gige a. amah ah kipalpaihna dingsan himhim a om kei hi.
10Kto miłuje brata swego, w światłości mieszka i zgorszenia w nim nie masz.
11A unau homi bel mialah a oma, mialah a khosaa, mialin a mit a tawt sak jiakin a paina leng a theikei hi.
11Lecz kto nienawidzi brata swego, w ciemności jest i w ciemności chodzi, a nie wie, gdzie idzie, iż ciemność zaślepiła oczy jego.
12Naute aw, amah min jiaka na khelhnate uh ngaihdam a hihtak jiakin na kiang uah ka gelh ahi.
12Piszę wam, dziatki! iż wam są odpuszczone grzechy dla imienia jego.
13Pate aw, amah, a tunga kipana om gige na theih jiak un na kiang uah ka gelh ahi. Tangvalte aw, Pathian thu noumau ah a om gige a, mi gilou tuh na zohtak jiak un na kiang uah ka gelh ahi. Naute aw, Pa na theih jiak un na kiang uah ka gelh ahi.
13Piszę wam, ojcowie! żeście poznali tego, który jest od początku. Piszę wam, młodzieócy! żeście zwyciężyli onego złośnika.
14Pate aw, amah a tunga kipana om gige na theih jiak un na kiang uah ka gelh ahi. Tangvalte aw, na hat ua, Pathian thu noumau ah a om gige a, mi gilou na zohtak jiak un na kiang uah ka gelh ahi.
14Piszę wam, dziateczki! żeście poznali Ojca. Pisałem wam, ojcowie! żeście poznali onego, który jest od początku. Pisałem wam, młodzieócy! że jesteście mocni, a słowo Boże mieszka w was, a żeście zwyciężyli onego złośnika.
15Khovel it kei unla, khovela thil omte leng it sam kei un. Mi kuapeuhin khovel a it leh, Pa a itna amah ah a om kei hi.
15Nie miłujcie świata, ani tych rzeczy, które są na świecie; jeźli kto miłuje świat, nie masz w nim miłości ojcowskiej.
16Khovela thil om tengteng, sa utnate, mit utnate, dam sung thupina limte khawng Pa akipan ahi keia, khovel akipan ahi zo ngala,
16Albowiem wszystko, co jest na świecie, jako pożądliwość ciała i pożądliwość oczu, i pycha żywota, toć nie jest z Ojca, ale jest z świata.
17Khovel, a utnate toh, a mangthang lellel ahi. Pathian deihlam hihmi bel khantawnin a om gige ding hi.
17Światci przemija i pożądliwość jego; ale kto czyni wolę Bożą, trwa na wieki.
18Naute aw, hun nanungpen hita e, Kris doupa a hongpai ding chih na jak bang un, tuin leng Kris doumi tampitak a hongpawtta uhi; huaijiakin hun nanungpen a hita chih i thei uhi.
18Dziateczki! ostateczna godzina jest; a jakoście słyszeli, że antychryst przyjść ma, i teraz wiele antychrystów powstało; stąd wiemy, iż jest ostateczna godzina.
19Amau tuh i lak ua kipanin a pawt ua, himahleh eimah mi tak ahi kei uh; eimah mi tak hi le uh i kiang uah a om sam jel ding uh ahi ngala; himahleh a vek un eimah mi tak ahi kei vek uh chih a lat chetna dingin a hon pawtsanta uhi.
19Z nas wyszli, ale nie byli z nas; albowiem gdyby byli z nas, zostaliby byli z nami; ale wyszli z nas, aby objawieni byli, iż wszyscy nie byli z nas.
20Mi siangthou kianga kipan thaunilhna na tang ua, bangkim na thei uhi.
20Ale wy macie pomazanie od onego Świętego i wiecie wszystko.
21Thutak na theih louh jiak ua ka gelh ahi kei, na theih jiak uh leh, thutaka juau bangmah a pawt ngei louh jiakin ka gelh ahi jaw.
21Nie pisałem wam, przeto żeście prawdy nie znali, ale że ją znacie, a iż wszelkie kłamstwo nie jest z prawdy.
22Jesu tuh Kris ahi chih gingta lou mi vala juauthei kua a oma? Kris doumi tuh Pa leh Tapa gingta lou mi ahi hi.
22Kto jest kłamcą? Azaż nie ten, który zapiera, iż Jezus nie jest Chrystusem? Ten jest antychryst, który się zapiera Ojca i Syna.
23Kuapeuh Tapa gingta louin Pa leng a sang tuan kei; Tapa gingtain bel Pa leng a sang hi.
23Każdy, co się zapiera Syna, i Ojca nie ma; a kto wyznaje Syna, ma i Ojca.
24Nou jaw, a tunga kipana na jak uh, noumau ah om sak gige un. Huai atunga kipana na jak uh noumaua a om gige leh, nou leng Tapa ah Pa ah na om gige ding uh.
24Wy tedy, coście słyszeli od początku, to niechaj w was zostaje; jeźliby w was zostawało, coście słyszeli od początku, i wy w Synu i w Ojcu zostaniecie.
25Huan hiai ahi amah ngeiin thil a honchiam pen- khantawn hinna.
25A tać jest obietnica, którą on nam obiecał, to jest żywot on wieczny.
26Huai noumau honpimang tumte thu mah na kiang uah ka gelh ahi.
26Tom wam napisał o tych, którzy was zwodzą.
27Nou jaw, amah kianga kipan a thaunilhna na tan uh noumau ah a om gige a, kuamah hilh na kiphamoh kei uhi; amah thaunilhnain thil tengteng thu a honhilh jawk jiakin leh, diktat ahi a, juau leng a hih louh jiakin, huaiin nou a honhilh bangin amah ah om gige un.
27Ale to pomazanie, któreście wy wzięli od niego, zostaje w was, a nie potrzebujecie, aby was kto uczył: ale jako to pomazanie uczy was o wszystkiem, a jest prawdziwe, i nie jest kłamstwem, a jako was nauczyło, tak w niem zostaniecie.
28Huchiin naute aw, amah ah om gige un; huan, amah tuh hongkilak mahleh, a hongpaiin a mahah zum louin hangtakin i om thei ding hi.Amah tuh mi diktat ahi chih na theih uleh, mi kuapeuh diktatna hih tuh amaha suak ahi chih na thei uhi.
28I teraz, dziateczki! zostaócie w niem, abyśmy, gdy się ukaże, ufanie mieli, a nie byli zawstydzeni od niego w przyjściu jego.
29Amah tuh mi diktat ahi chih na theih uleh, mi kuapeuh diktatna hih tuh amaha suak ahi chih na thei uhi.
29Ponieważ wiecie, że on sprawiedliwy jest, wiedzcież też, iż każdy, który czyni sprawiedliwość, z niego narodzony jest.