¹Ngai un, Pa honitna thupi hina tele! Pathian tate chiha i om; tuachibang i hi him uhi; Hiai khawng jiakin khovelin a honthei kei hi, amah a theih louh jiakin.

¹Patrzcie, jaką miłość dał nam Ojciec, abyśmy dziatkami Bożemi nazwani byli. Dlategoć świat nie zna nas, iż onego nie zna.

²Deihtakte aw, tunah Pathian tate i hi ua, bangchin ahia i om ding chih bel a kithei tadih keia; amah a hongkilak chiangin, amah bangin i om ding chih bel i thei hi, amah tuh a om ngeingei bang takin i mu ding ahi ngala.

²Najmilsi! teraz dziatkami Bożemi jesteśmy, ale się jeszcze nie objawiło, czem będziemy; lecz wiemy, iż gdy się on objawi, podobni mu będziemy; albowiem ujrzymy go tak, jako jest.

³Kuapeuh amah tunga lametna nei peuhmah, amah a siangthou bangin a kihihsiangthou nak hi.

³A ktokolwiek ma tę nadzieję w nim, oczyszcza się, jako i on czysty jest.

⁴Kuapeuh thil hihkhial tuh dan ah leng a talek hi; khelhna tuh dana tatlekna ahi ngala.

⁴Każdy, co czyni grzech, ten i zakon przestępuje; albowiem grzech jest przestępstwo zakonu.

⁵Amah tuh khelhnate lamang dingin a honglangta chih na thei uhi; amah ah khelhna bangmah a om ngal keia.

⁵A wiecie, iż się on objawił, aby grzechy nasze zgładził, a grzechu w nim nie masz.

⁶Kuapeuh amaha om gigein thil a hihkhial kei hi; kuapeuh thilhihkhialin amah a mu kei, thil leng a theikei hi.

⁶Wszelki tedy, kto w nim mieszka, nie grzeszy; ale ktokolwiek grzeszy, nie widział go, ani go poznał.

⁷Tate aw, kuamah khemin om kei un. Diktatna hihmi tuh a diktat hi, amah a diktat mahbangin.

⁷Dziateczki! niechaj was nikt nie zwodzi; kto czyni sprawiedliwość, sprawiedliwy jest, jako i on sprawiedliwy jest;

⁸Thil hihkhialmi tuh diabola pawt ahi; diabolin atunga kipan thil a hihkhial ngala. Pathian Tapa honglat napen tuh diabol nasepte a hihmanthat theihna dingin ahi.

⁸Kto czyni grzech, z dyjabła jest; gdyż od początku dyjabeł grzeszy. Na to się objawił Syn Boży, aby zepsował uczynki dyjabelskie.

⁹Kuapeuh Pathiana suakin, Pathian chi amaha a om gige jiakin thil a hihkhial kei, Pathian suak a hih jiakin, thil a hihkhial theikei hi.

⁹Wszelki, co się narodził z Boga, grzechu nie czyni, iż nasienie jego w nim zostaje, i nie może grzeszyć, iż z Boga narodzony jest.

¹⁰Hiaiah Pathian tate leh diabol tate a theihtheih hi; kuapeuh diktatna hih lou tuh Pathiana suak ahi kei, a unau it lou leng Pathiana suak ahi sam kei hi.

¹⁰Po tem poznać dziatki Boże i dzieci dyjabelskie. Wszelki, który nie czyni sprawiedliwości, nie jest z Boga, i który nie miłuje brata swego.

¹¹Hiai tuh a tunga kipana thukhah na jak uh ahi ngala, i kiit tuah chiat ding uh ahi chih;

¹¹Albowiem to jest poselstwo, któreście słyszeli od początku, abyśmy jedni drugich miłowali.

¹²Kaina, gilou pa akipanpa amah unau thatpa banga om lou in. Bang jiakin ahia a thah tak? Amah thil hihte a gilou a, a unau thil hihte a dik jiakin.

¹²Nie jako Kain, który był z tego złośnika i zabił brata swego. A dlaczegoż go zabił? Iż uczynki jego złe były, a brata jego sprawiedliwe.

¹³Naute aw, khovelin nou a nonhuat leh lamdang sa kei un.

¹³Nie dziwujcie się, bracia moi! jeźli was świat nienawidzi.

¹⁴Unaute i it jiakin sihna akipanin i pawt ua, hinna ah i lutta chih i thei uh. Kuapeuh itna neilou tuh sihna ah a om gige lai hi.

¹⁴My wiemy, żeśmy przeniesieni z śmierci do żywota, iż miłujemy braci; kto nie miłuje brata, zostaje w śmierci.

¹⁵Kuapeuh a uanu hua tuh tualthat ahi; tualthatmi kuamah khantawn hinna pai himhim a om kei uh chih na thei ngal ua.

¹⁵Każdy, co nienawidzi brata swego, mężobójcą jest; a wiecie, iż żaden mężobójca nie ma żywota wiecznego w sobie zostawającego.

¹⁶Hiaiah itna bang ahia chih i thei hi, aman tuh ei adingin a hinna a piak tak jiakin; en leng unaute adingin i hinna i piak sam ding ahi.

¹⁶Przez tośmy poznali miłość Bożą, iż on duszę swoję za nas położył; i myśmy powinni kłaść duszę za braci.

¹⁷Himahleh, kuapeuhin khovel sum neiin, a unau tasamin mu taleh, amah tuh lainat tuan kei leh, Pathian itna amaha bangchin a om ding?

¹⁷A kto by miał majętność świata tego i widziałby brata swego potrzebującego, a zawarłby wnętrzności swoje przed nim, jakoż w nim zostaje miłość Boża?

¹⁸Naute aw, thu kiain it kei ni, lei kiain leng it sam kei ni, thilhih leh chihtak takin hi jaw hen.

¹⁸Dziateczki moje! nie miłujmy słowem ani językiem, ale uczynkiem i prawdą.

¹⁹Hiaiin thutaka suak i hi chih i kithei dinga, amah ma ah i lungtangte i muangsak thak ding hi.

¹⁹A przez to poznajemy, iż z prawdy jesteśmy i przed nim uspokojemy serca nasze.

²⁰i lungtangin siamlouh a hontangsak peuhmah chiangin; banghang hiam i chih leh Pathian jaw i lungtangte sangin a lian jawa thil bangkim a thei hi.

²⁰Bo jeźliby nas potępiało serce nasze, daleko większy jest Bóg niż serce nasze i wie wszystko.

²¹Deihtakte aw, i lungtangin siamlouh a hontansak kei leh, Pathian lamah i hang ahi:

²¹Najmilsi! jeźliby serce nasze nas nie potępiało, ufanie mamy ku Bogu;

²²A thupiakte i juih ua, a mit muhna thil kipahhuai i hih jel jiakin i nget peuhmah amah akipanin i mu jel ahi.

²²I o cokolwiek byśmy prosili, bierzemy od niego; bo przykazania jego chowamy i to, co się podoba przed obliczem jego, czynimy.

²³Huan, a thupiak tuh hiai ahi, a Tapa Jesu Kris min ging lehang, aman thu a honpiak bangin kiit tuah chiat lai lehang.A thupiakte juimi tuh amahah a om gige a, amah mah leng amah ah a om gige hi. Huan, hiaiah amah tuh eimau ah a om gige chih i thei uh, Kha a honpiak ah.

²³A toć jest przykazanie jego, abyśmy wierzyli imieniowi Syna jego, Jezusa Chrystusa, i miłowali jedni drugich, jako nam przykazał.

²⁴A thupiakte juimi tuh amahah a om gige a, amah mah leng amah ah a om gige hi. Huan, hiaiah amah tuh eimau ah a om gige chih i thei uh, Kha a honpiak ah.

²⁴Bo kto chowa przykazania jego, w nim mieszka, a on też w nim; a przez to znamy, iż mieszka w nas, to jest z Ducha, którego nam dał.