¹Huai laitakin nungjuite Jesu kiangah a hongpai ua, Vangamah kua a thupipen dia le? A chi ua.

¹Onej godziny przystąpili uczniowie do Jezusa, mówiąc: Któż wżdy największy jest w królestwie niebieskiem?

²Huan, aman tuh naupang neu chik a sama; a lak uah a ding saka.

²A zawoławszy Jezus dziecięcia, postawił je w pośrodku ich,

³Chihtaktakin ka honchi ahi, Na lamdan ua, naupang neuchik bang na honghih kei uleh, vangam ah na lut kei hial ding uh.

³I rzekł: Zaprawdę powiadam wam: Jeźli się nie nawrócicie i nie staniecie się jako dzieci, żadnym sposobem nie wnijdziecie do królestwa niebieskiego.

⁴Huchi in, kuapeuh hiai naupang neu chik banga kingainiam, huai mi tuh vangam ah a thupipen ding.

⁴Kto się tedy uniży jako to dziecię, tenci jest największym w królestwie niebieskiem.

⁵Huan kuapeuh ka min jiaka hichi bang naupang neu chik khat kipahpih tuh keimah honkipahpih ahi ding.

⁵A kto by przyjął jedno dziecię takie w imieniu mojem, mnie przyjmuje.

⁶Himahleh, hiai hongingta neu chikte laka khar leng hihpuk tuh, a ngawng uah buh gawijanna suang lianpi ok sakin tupi thuk lai ah khe mang le uh amau a dingin a phatuam zo ding.

⁶Kto by zaś zgorszył jednego z tych małych, którzy we mię wierzą, pożyteczniej by mu było, aby zawieszony był kamieó młyóski na szyi jego, a utopiony był w głębokości morskiej.

⁷Puknate jiak in khovel tung a gik hi; puknate bel hongom ding him ahi a; himahleh pukna omsakpa tung a gik.

⁷Biada światu dla zgorszenia! albowiem muszą zgorszenia przyjść; wszakże biada człowiekowi onemu, przez którego przychodzi zgorszenie!

⁸Huan, na khutin hiam, na khein hiam, a honhihpuk leh, tan inla, pai mang in; khut nih hiam khe nih hiam neia khantawn meia paih a om sang in, piangsualin hiam khebaiin hiam hinna a lut nanga ding in a hoihjaw.

⁸Przetoż jeźli ręka twoja albo noga twoja gorszy cię, odetnij ją i zarzuć od siebie; lepiej jest tobie wnijść do żywota chromym albo ułomnym, niżeli dwie ręce albo dwie nogi mając, wrzuconym być do ognia wiecznego.

⁹Huan, mitin a honhihpuk leh khel khia inla, pai mang in; mit lang nih neia Gehenna meia paiha om sangin, mit lang khat neia hinna a lut nanga ding in a hoihjaw.

⁹A jeźli cię oko twoje gorszy, wyłup je i zarzuć od siebie; lepiej jest tobie jednookim wnijść do żywota, niżeli oba oczy mając, być wrzuconym do ognia piekielnego.

¹⁰Hiai mineute lak a khat leng simmoh lou ding in pilvang un, a angelte un van ah ka Pa van a om mel a mu gige uh chih ka hon hilh ahi.

¹⁰Patrzajcież, abyście nie gardzili żadnym z tych maluczkich; albowiem wam powiadam, iż Aniołowie ich w niebiesiech zawsze patrzą na oblicze Ojca mojego, który jest w niebiesiech.

¹¹Mihing Tapa tuh mangthangte zong ding a hongpai ahi ngal a.

¹¹Przyszedł bowiem Syn człowieczy, aby zbawił to, co było zginęło.

¹²Bangchi na sa ua? Mi kuapeuh in belam za nei henla, a lak ua khat vak mang taleh, sawmkua leh kuate tuh nusia in, tang a pai in, a mangpen a zongkei dia hia?

¹²Co się wam zda? Gdyby który człowiek miał sto owiec, a zabłąkałaby się jedna z nich, azaż nie zostawia onych dziewięćdziesięciu i dziewięciu, a poszedłszy na góry, nie szuka zbłąkanej?

¹³Chihtaktak in ka hon hilh ahi, a muh nawn zenzen in tuh, sawmkua leh kua vak mang loute tungah sang in, a tungah a kipak zo ding.

¹³A jeźli mu się zdarzy, znaleźć ją, zaprawdę powiadam wam, że się z niej bardziej raduje, niż z onych dziewięćdziesięciu i dziewięciu nie zbłąkanych.

¹⁴Huchibang mah in hiai mineute lak a khat manthat leng na Pa uh van a om deihlam a hikei hi.

¹⁴Tak nie jest wola Ojca waszego, który jest w niebiesiech, aby zginął jeden z tych maluczkich.

¹⁵Huan, na unau in na tungah thil ahihkhelh leh, pai inla, amah leh nang kia theih in a khelhna ah hilh in; a hon ngaih khiak leh na unau tuh na zou ahi ding.

¹⁵A jeźliby zgrzeszył przeciwko tobie brat twój, idź, strofuj go między tobą i onym samym: jeźli cię usłucha, pozyskałeś brata twego.

¹⁶A hon ngaihkhiak kei leh mi dang khat hiam nih hiam na kiang ah na pi dia, huchi in thu chiteng theihpih mi nih hiam thum hiam kam a hihkip a a om theihna ding in.

¹⁶Ale jeźli cię nie usłucha, przybierz do siebie jeszcze jednego albo dwóch, aby w uściech dwóch albo trzech świadków stanęło każde słowo.

¹⁷Huan amau leng a ngaihkhiak nopkei a leh, saptuamte kiang ah tun in; huan, saptuamte leng a ngaihkhiak nopkei leh, amah tuh nang ding in Jentel leh siahkhonmi bang hi heh.

¹⁷A jeźliby ich nie usłuchał, powiedz zborowi; a jeźliby zboru nie usłuchał, niech ci będzie jako poganin i celnik.

¹⁸Chihtaktakin ka hon hilh ahi, leitung ah bangpeuh na hen uh tuh, van ah hen ahi ding. Huan leitung a na phel peuhmah uh, van ah leng phel ahi ding.

¹⁸Zaprawdę powiadam wam: Cokolwiek byście związali na ziemi, będzie związane i na niebie; a co byście rozwiązali na ziemi; będzie rozwiązane i na niebie.

¹⁹Chihtaktak in ka hon hilh nawn ahi. Leitung ah na lak ua mi nih a thil ngetlam ua a kithutuah uleh, ka Pa van a om hihsak in a om ding uh.

¹⁹Zasię powiadam wam: Iż gdyby się z was dwaj zgodzili na ziemi o wszelką rzecz, o którą by prosili, stanie się im od Ojca mego, który jest w niebiesiech.

²⁰Mi nih hiam thum hiam ka min a a kikhopna peuh uah a lak uah ka omzel ngal a, a chi a.

²⁰Albowiem gdzie są dwaj albo trzej zgromadzeni w imię moje, tam jestem w pośrodku ich.

²¹Huailai in Peter a hongpai a, a kiang ah, Toupa, ka unau in bangzahvei ahia ka tungah khial leh ka ngaihdam ding? sagihvei tan in ahi diam? A chi a.

²¹Tedy przystąpiwszy do niego Piotr, rzekł: Panie! wielekroć zgrzeszy przeciwko mnie brat mój, a odpuszczę mu? czyż aż do siedmiu kroć?

²²Jesu'n a kiang ah, Sagihvei tan in ka hon chikei, Sagihvei mun sawmsagih tan in, ka honchi jaw ahi.

²²I rzekł mu Jezus: Nie mówię ci aż do siedmiu kroć, ale aż do siedmdziesiąt siedmiu kroć.

²³Huaijiak in, vangam tuh kumpipa kua hiam a sikhate kiang a a sum thu hihchet tum toh tehpih ahi.

²³Dlatego podobne jest królestwo niebieskie człowiekowi królowi, który się chciał rachować z sługami swymi.

²⁴Huchia a hihchet pat tak in, mi khat talent singkhat ba a kiang ah a honpi uh.

²⁴A gdy się począł rachować, stawiono mu jednego, który był winien dziesięć tysięcy talentów.

²⁵Huan piak ding a neihlouh jiak in, a pu in amah toh, a ji toh, a tate toh, a neih tengteng toh zuak a dit ding thu a pia a.

²⁵A gdy nie miał skąd oddać, kazał go pan jego zaprzedać, i żonę jego, i dzieci, i wszystko, co miał, i dług oddać.

²⁶Huchi in, sikha in tuh, Toupa, ka tungah zahngai tadih inla, a vek in ka hon pe ding, chi in khupboh in chibai a buk a.

²⁶Upadłszy tedy sługa on, pokłonił mu się, mówiąc: Panie! miej cierpliwość nade mną, a wszystko ci oddam.

²⁷Huan, huai sikhapa pun a hehpihta mahmah a, a khah a, a bat a ngaidamta.

²⁷A użaliwszy się pan onego sługi, uwolnił go, i dług mu odpuścił.

²⁸Himahleh, huai sikha tuh a paikhia a, a sikha hihpihte lak a khat a makhai za ba a vamu a; huan, amah a man a, Na bat hon pia in, chi in a gawl a mek a.

²⁸A wyszedłszy on sługa, znalazł jednego z spółsług swoich, który mu był winien sto groszy; a porwawszy go, dusił go, mówiąc: Oddaj mi, coś winien.

²⁹Huchi in a sikha hihpihpan tuh khupboh in, Ka tungah zahngai tadih inla, ka hon pe ding, chi in a ngen ngutngut a.

²⁹Przypadłszy tedy on spółsługa jego do nóg jego, prosił go, mówiąc: Miej cierpliwość nade mną, a oddam ci wszystko.

³⁰Himahleh a utkei a; a bat a piak zoh masiah suangkulh ah a vakhumta a.

³⁰Lecz on nie chciał, ale szedłszy wrzucił go do więzienia, ażby oddał, co był winien.

³¹Huchi in, a sikha hihpihte'n a thil hih tuh a muh un, a lungkham mahmah ua. A thil hih tengteng a Toupa uh a vahilhta uh.

³¹Ujrzawszy tedy spółsłudzy jego, co się stało, zasmucili się bardzo, a szedłszy oznajmili panu swemu wszystko, co się stało.

³²Huaitak in a Toupa'n amah tuh a sam a, a kiang ah, Sikha gilou, non nget ngutngut jiak a, na hon bat tengteng hon ngaidam hi ing a;

³²Tedy zawoławszy go pan jego, rzekł mu: Sługo zły! wszystek on dług odpuściłem ci, żeś mię prosił.

³³ka hon hehpih bang in nang leng na sikha hihpih na hehpih sam ding hilou hia? A chi a.

³³Azażeś się i ty nie miał zmiłować nad spółsługą twoim, jakom się i ja zmiłował nad tobą?

³⁴Huan, a Toupa tuh a thangpaita a, a bat tengteng a piak zoh masiah migawtte kiang ah a peta a.Mi chin in na lungtang tak ua na unaute uh na ngaihdam kei uleh ka Pa van a om in leng huchi bangmah in na tunguah a hih sam ding, a chi a.

³⁴A rozgniewawszy się pan jego, podał go katom, ażby oddał to wszystko, co mu był winien.

³⁵Mi chin in na lungtang tak ua na unaute uh na ngaihdam kei uleh ka Pa van a om in leng huchi bangmah in na tunguah a hih sam ding, a chi a.

³⁵Tak i Ojciec mój niebieski uczyni wam, jeźli nie odpuścicie każdy bratu swemu z serc waszych upadków ich.